21 June, 2010

Ανοίγουν οι λογαριασμοί ενώ η διαφθορά παραμένει κλειστή

Ένα πράγμα δεν έχω καταλάβει με το λεγόμενο "άνοιγμα λογαριασμών" όσον αφορά στην προσπάθεια εξιχνίασης περιπτώσεων διακίνησης αδήλωτου χρήματος από πολιτικά πρόσωπα κυρίως. Αν ο Άκης Τσοχατζόπουλος η ο Κυριάκος Μητσοτάκης , για παράδειγμα (τα ονόματα παρμένα από την επικαιρότητα και συνδεδεμένα με το σκάνδαλο Siemens που η χώρα μας ακόμα υποτίθεται ότι ερευνά), έχουν πάρει ευγενικές χορηγίες με όχι διαφανείς τρόπους , ποιές είναι οι πιθανότητες οποιοδήποτε από αυτά τα ποσά να είναι σε δηλωμένους λογαριασμούς που ανοίγουν οι επιθεωρητές Κλουζώ του δημοσίου μπουνταλά που το ερευνά; Εγώ αν είχα πάρει δωράκια από τη Siemens θα τα είχα σε θυρίδες στα υπόγεια της τράπεζας της γειτονιάς μου και ανα  καιρούς θα "δανειζόμουν" λεφτά από συγκενικά/φιλικά μου πρόσωπα για να καλύψω τις ανάγκες τις στιγμής. Καλύτερος διδάξας ο Ανδρέας Παπανδρέου και η βίλα της Εκάλης σε αυτό το κόλπο.
Καλό να ανοίγουν λογαριασμοί βέβαια ως μέρος της διαδικασίας αλλά δεν περιμένω και μεγάλες εκπλήξεις εκτός και αν μιλάμε για εντελώς αρχάριους στο επάγγελμα του πολιτικού.

ΥΓ. Απ΄όσο διαβάζω στον τύπο σχεδόν όλοι οι πρωτοκλασάτοι πολιτικοί συμπεριλαμβανομένου και του σημερινού πρωθυπουργού -mile miglia- αλλά και του προηγούμενου έχουν δεχθεί διαφόρου είδους δωράκια κατά καιρούς από την εταιρεία. Ηθικότατη συμπεριφορά, δε λέω. Ο ένας μας κατέστρεψε και ο άλλος συνεχίζει να μας καταστρέφει εν τω μεταξύ δηλώνοντας ότι εκτελεί έργο παρά τη θέλησή του. Ο Φρόιντ θα είχε λαλήσει αν ζούσε προσπαθώντας να κάνει ψυχανάλυση την Ελλάδα  και τους Έλληνες σήμερα.

18 June, 2010

Λουκέτο στην κοινή λογική....

Ποτέ δεν κατάλαβα τη λογική της επιβολής "λουκέτου" σε επιχείρηση για λόγους φορολογικών παρατυπιών (πχ μη έκδοση αποδείξεων , φοροδιαφυγή, μη σωστή τήρηση βιβλίων κλπ). Ποιο είναι το όφελος και για ποιόν σε μια τέτοια περίπτωση; Το ζητούμενο θα έπρεπε να είναι η είσπραξη των χρωστούμενων (αν πρόκειται για φοροδιαφυγή ) και η παραδειγματική τιμωρία μέσω της επιβολής προστίμων. Αν κλείσεις την επιχείρηση , στερείς την πηγή εισόδων αυτού που παρανομεί με αποτέλεσμα να μην μπορεί πιθανόν να σε εξοφλήσει καθώς επίσης στερείς και από το κράτος περεταίρω φοροεισπρακτική δυνατότητα μιας και για κάποια περίοδο δε θα υπάρχει οικονομική δραστηριότητα. Αντιθέτως θα έπρεπε να υπάρχουν δυνατότητα επιβολής προστίμων, τόκων σε φόρους που δεν είχαν πληρωθεί και δυνατότητα διακανονισμού αν ζητηθεί με τους αντίστοιχους τόκους. Το ζητούμενο είναι να βγάλει τα σπασμένα το δημόσιο όχι να χάσει την όποια πιθανότητα αποκόμισης των διαφυγόντων και μελλοντικών φόρων.

16 June, 2010

Να γιατί και αυτή η κυβέρνηση είναι ίδια με τις προηγούμενες...

Ναι είναι σε γενικές γραμμές όλοι ίδιοι. Μπορεί να έχουν ποιοτικές διαφορές για να τροφοδοτούν τις αντιπαλότητες μεταξύ των οπαδών-μαζορετών τους αλλά όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, τις πραγματικές προθέσεις αλλά και τη αλλαγή νοοτροπίας είναι όλοι κάτω του μηδέν. Μπορεί ο ένας να βαθμολογείται με μείον 3 και ο άλλος με μείον 10 αλλά αν η διαφορά προς το καλύτερο διαμορφώνεται στο επίπεδο πάνω της βάσης του 10 με άριστα το 20 είναι όλοι ίδιοι.

Ένα πολύ απλό σημερινό παράδειγμα:
Διαβάζω στο Skai.gr, την εκστρατεία ξηλώματος διαφημιστικών πινακίδων από διάφορους δρόμους της Αθήνας. Αυτές χαρακτηρίζονται παράνομες σύμφωνα με το κείμενο, και αυτοί που τις αφαιρούν είναι συνεργεία του υπουργείου Μεταφορών. Εγώ ξέρω ότι εκεί που λειτουργούν οι νόμοι , όσοι παρανομούν και πιάνονται, δικάζονται και πληρώνουν αναλόγως. Στη χώρα του μεταμοντέρνου σουρεαλισμού, το υπουργείο Μεταφορών μας λέει ότι ξέρει ότι υπάρχουν παράνομες πινακίδες και αντί να μας πει ποιοι της εγκατέστησαν παράνομα και να τους παραπέμπει στη δικαιοσύνη και να πληρώσουν για αυτό συμπεριλαμβανομένου και της αποκαθήλωσης, μας λέει ότι αναλαμβάνει με κόστος του φορολογουμένου να τις ξηλώσει. Κουβέντα για το ποιοι τις εγκατέστησαν λες και φύτρωσαν από μόνες τους. Κουβέντα και για το τι θα κάνει για να μην ξαναφυτρώσουν. Το πιθανότερο βέβαια είναι να εγκαταστάθηκαν από κάποια άλλη δημόσια υπηρεσία με αδιαφανείς μεθόδους και με χρηματισμό προσώπων του δημοσίου. Οπότε συμφέρει να μη μιλάμε γι'αυτό και απλά να εμπαίζουμε πάλι τον κόσμο αφού ο φορολογούμενος πληρώνει εν αγνοία του και για την εγκατάσταση και για την αποκαθήλωση.

Ηθικό και δίδαγμα κουλτούρας της κυβέρνησης: "Οι νόμοι είναι κατά κάποιο τρόπο.. συμβουλευτικοί. Αυτοί που τους παραβιάζουν κατά κανόνα δεν τιμωρούνται. Το κόστος από την παρανομία τους το επωμίζεται το κοινωνικό σύνολο με συνεργό την κυβέρνηση του τόπου. Παρανομείτε όλοι λοιπόν διότι είστε κορόιδα αλλιώς! Το πολύ πολύ να κάνουμε καμιά εξεταστική ανα δεκαετία και να προσποιούμαστε ότι ψάχνουμε τους υπαίτιους για μερικές από τις εκατοντάδες παρανομίες"

09 June, 2010

Μάλλον θα χρεωκοπήσει...

"Η Ελλάδα δε θα χρεωκοπήσει" σύμφωνα με το Σκάϊ αναφέροντας δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας (!), Πάνου Μπεγλίτη σήμερα το πρώι.

"Η Ελλάδα είναι ασφαλής" διαβεβαίωσε (...) ο Γ. Παπανδρέου σύμφωνα με το ίδιο μέσο, στη συνεδρίαση του διαθεσμικού (?) οργάνου του ΠΑΣΟΚ.


Με δεδομένη την αξιοπιστία και την ως τώρα διαχρονική εμπειρία σχετικά με την ικανότητα πρόβλεψης, σχεδιασμού και προπαντώς υλοποίησης αποτελεσματικού έργου των μελών του γνωστού πολιτικού θιάσου, και εκπροσώπων του όπως οι 2 φιγούρες παραπάνω εγώ σκέφτομαι να αγοράσω όσα πιο πολλά ευρω/δολλάρια puts γίνεται στο άμεσσο μέλλον...

23 May, 2010

Ιδού οι σημερινοί ηθικοί αυτουργοί αυριανών δολοφονιών.

Διάβασα προχθές αυτό το κείμενο . Είναι ανακοίνωση από την "ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΠΡΟΓΝΩΣΗΣ ΟΠΑΠ" καλώντας τα μέλη της σε απεργία.
Απομονώνω από το κείμενο τις 3 παρακάτω παραγράφους:

"
Οι πράκτορες ξανά στον αγώνα. Όπως το 2003, όταν διαλύσαμε τον Κανονισμό που ήθελε το ΚΙΝΟ στα καφενεία. Όπως το 2006, που πήραμε το 8%. Και πέρυσι, που δεν πέρασε η ληστρική φορολόγηση των παικτών. Αλλά τώρα δεν είναι μάχη. Είναι ο πόλεμος. Και όποιος δειλιάσει, θα κηρυχτεί λιποτάκτης. Όποιος σπείρει τη διχόνοια, θα στηθεί στον τοίχο. Το δίκιο μας, μας δίνει δικαιώματα έκτακτης ανάγκης. Ξηλώστε τις μηχανές όποιου τολμήσει να βάλει κλειδί στην πόρτα πρακτορείου. Κλείστε τους όπου ανοίξουν. Αυτή η μάχη δεν θα έχει ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΙΚΤΟ."

[...]

"
24ωρη προειδοποιητική Απεργία στον τελικό του Τσάμπιονς λίγκ. Οι ομάδες περιφρούρησης που θα οργανώσουν τα Σωματεία έχουν εντολή να κλείσουν με κάθε τρόπο τους προδότες. Να μην ξανακαρπωθούν τους αγώνες μας. Δεσμευόμαστε πως σε όποιου Σωματείου η διοίκηση ανοίξει κερκόπορτες, την επόμενη μέρα θα μας βρουν μπροστά τους. Στάχτη να γίνουν. Καλύτερα να κλάψουν 100 παρά οι οικογένειες πέντε χιλιάδων. ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΟΣ."

[...]

"....Την Πέμπτη το βράδυ ως και την Παρασκευή 11 Ιουνίου, μέχρι τις 9 το πρωί, ΟΛΟΙ οι πράκτορες θα παραδώσουν τα SISCO τους στους κεντρικούς. Όποιος δεν παραδώσει με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ δικαιολογία, δίνουμε εντολή να του το πάρουν οι πράκτορες της περιοχής και η ευθύνη βαραίνει την Ομοσπονδία. Αυτός ο πόλεμος θα έχει θύματα. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ."

Αν διαβάσει κάποιος όλη την ανακοίνωση καταλαβαίνει τι είδους τοπικές συντεχνίες/μαφίες λειτουργούν και ρυθμίζουν τα πράγματα. Υποψιάζεται επίσης πιθανόν, από που πηγάζει το θράσος να απειλούν ούτε λίγο ούτε πολύ ξεκάθαρα με αιματοχυσία όποιον δεν παίξει με τους όρους των νονών. Καταλαβαίνει επίσης γιατί η σημερινή κοινωνία προσπερνά τις εν ψυχρώ δολοφονίες πολιτών σε συνθήκες τυχαίου εγκλήματος ως παράπλευρες απώλειες ενεργειών που ξεπηδούν ως οργή των "δημοκρατικών αντανακλαστικών" πολιτών της. Επιβεβαιώνει επίσης πόσο τεράστια απόσταση χωρίζει τα ήθη μεγάλων ομάδων αυτής της κοινωνίας από τα αντίστοιχα αυτών του λεγόμενου δυτικού κόσμου.

13 May, 2010

Θετικό βήμα αλλά λάθος προτεραιότητες

Θεωρώ θετικό το βήμα δημοσίευσης ονομάτων Γιατρών που αποδεδειγμένα φοροδιαφεύγουν. Είναι πολύ σημαντικό για την κοινωνία που θέλει να λέει ότι λειτουργεί με δημοκρατικούς θεσμούς να ξέρει ότι υπάρχουν νόμοι, ότι αυτοί εφαρμόζονται και ότι οι παραβάτες τιμωρούνται και πληρώνουν.
Με αυτό που διαφωνώ είναι , ο τρόπος και οι προτεραιότητες αυτής της εφαρμογής. Οι πρώτοι που θα πρέπει να τιμωρηθούν , να δημευτούν περιουσίες τους και να δικαστούν εφόσον προκύπτουν στοιχεία εναντίων τους είναι οι πολιτικοί και τα πολιτικά πρόσωπα. Είναι οι περισσότερο και με τεράστια διαφορά υπεύθυνοι για την εγκαθίδρυση της μέχρι τώρα ατιμωρησίας, περιφρόνησης των θεσμών και των νόμων κάνοντάς το οι ίδιοι καθημερινά εντός και εκτός κοινοβουλίου (πρόσφατο παράδειγμα, Χάρης Καστανίδης με τις δηλώσεις του για τις αποφάσεις των δικαστών του Αρείου Πάγου. Ο κ. Καστανίδης είναι θεσμικό πρόσωπο , υπουργός δικαιοσύνης. Στην Ελλάδα υποτίθεται η εκτελεστική και δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη).
Έχουν θέσει εαυτούς μακρυά από τους νόμους με ειδικό καθεστώς ασυλίας. Μιλάνε και συμπεριφέρονται ακόμα σαν προύχοντες και μονάρχες. Όσο τιμωρούν δικαίως ή ακόμα χειρότερα και αδίκως πολίτες και κάνουν προκλητικά τα στραβά μάτια για το σινάφι τους, θα εντείνουν ακόμα περισσότερο τη δικαιολογημένη οργή του κόσμου εναντίων τους. Είναι οι υπ αριθμόν ένα υπεύθυνοι, αυτοί νομοθετούν αυτοί εκτελούν. Αυτοί έχουν και το καρπούζι και το μαχαίρι. Δε φταίει πρωτίστως ο Χριστοφοράκος ή η Siemens όταν δωροδοκούν πολιτικά πρόσωπα για να παίρνουν δουλειές. Φταίνε πρωτίστως και με διαφορά οι πολιτικοί που έχουν τον τελικό λόγο στο να πουν ναι ή όχι. Υπάρχουν πολιτικοί που λένε όχι και καταγγέλλουν το γεγονός στη δικαιοσύνη (ανύπαρκτοι στην Ελλάδα). Υπάρχουν και πολιτικοί που δεν αναθέτουν δουλειές αν δε χρηματιστούν ή αν δεν έχουν κάποια άλλα άμεσα ή έμμεσα προσωπικά οφέλη (κανόνας στην Ελλάδα).

08 May, 2010

Συνένοχοι στη δολοφονία

Την τετάρτη που μας πέρασε δολοφονήθηκαν μέσα στο χώρο εργασίας τους στο κέντρο της Αθήνας 3 εργαζόμενοι ανάμεσά τους και μια έγκυος γυναίκα. Ανάμεσα σε ένα τεράστιο πλήθος, σύμφωνα με σύσσωμες όλες τις μαρτυρίες ΜΜΕ και κόσμου που γράφει στο διαδίκτυο, το οποίο είχε κατέβει για να διαμαρτυρηθεί για τα μέτρα λιτότητας με εντολή του ΔΝΤ, κάποιος/κάποιοι ανεγκέφαλοι αδίστακτοι, έριξαν βόμβες μολότοφ στο κτίριο της τράπεζας που βρίσκονταν οι εργαζόμενοι. Απ'ότι δείχνουν τα μέχρι τώρα στοιχεία, πεθάναν από ασφυξία εγκλωβισμένοι μέσα στα γραφεία τους.
Σε ένα δημοκρατικό κράτος που λειτουργούν στο ελάχιστο οι θεσμοί θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρουν άλλοθι κοινοί δολοφόνοι να καταστρέφουν θέλοντας υποσυνείδητα ή και συνειδητά να ισοπεδώσουν οποιοδήποτε διαφωνεί ή δε συμμετέχει στην τρέλα τους.
Σε μια κοινωνία με δημοκράτες πολίτες, οι άμεσα υπεύθυνοι για αυτή τη δολοφονική ενέργεια θα είχαν βρεθεί και παραδοθεί στη δικαιοσύνη σε ελάχιστο χρόνο. Δεν είναι δυνατόν με τόσο κόσμο γύρω από το συμβάν να μην υπάρχουν λεπτομερείς μαρτυρίες και πολίτες που τους έχει μείνει ένα ελάχιστο γραμμάριο συνείδησης και ανθρωπιάς να μην έχουν από την πρώτη στιγμή βρεθεί να βοηθήσουν στον εντοπισμό τους.
Σε μια κοινωνία με θεσμούς που λειτουργούν στο ελάχιστο, δεν είναι δυνατόν να μην έχουν επικηρυχθεί οι δράστες, να μην έχει στηθεί σύστημα ανώνυμης καταγγελίας και προστασίας μαρτύρων για να ενθαρρύνουν τον κόσμο να καταθέσει τις μαρτυρίες του για το γεγονός.
Η Ελλάδα σε αυτή τη συγκυρία δεν είναι μια τέτοια πολιτεία. Οι πολίτες που βρέθηκαν δίπλα στα γεγονότα και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον εντοπισμό των δραστών και δεν το κάνουν είναι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας. Έχουν επιλέξει να ζουν με όρους ζούγκλας. Προφανώς έχουν αποφασίσει ότι το ίδιο θα ήθελαν να κάνουν και οι συμπολίτες τους εάν βρίσκοταν οι ίδιοι στη θέση των θυμάτων.

ΥΓ. Δεν ξέρω ομολογώ σε ποιο επίπεδο βρίσκονται οι έρευνες και πώς έχει οργανώσει η αστυνομία την προσπάθεια εξιχνίασης της υπόθεσης. Έχουν περάσει 3 μέρες από την ημέρα της δολοφονίας και δεν έχω διαβάσει σε κανένα μέσο το πώς οργανώνεται αυτή η υπόθεση, αν μάρτυρες έχουν καταθέσει , αν πολίτες έχουν συρρεύσει να δώσουν στοιχεία κάτι το οποίο θα ανέμενα άμεσα σε μια δημοκρατική κοινωνία. Κρίνοντας από τη δική μου εμπειρία και αυτές του παρελθόντος για την κοινωνία και το κράτος (πχ καταστροφές στα πανεπιστήμια, επεισόδια στα γήπεδα, Δεκέμβριο 2008) θεωρώ ότι η εκτίμησή μου για την κατάσταση είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα.

06 May, 2010

Μια πολιτεία που δε θέλει να προστατεύσει τους πολίτες της

Μια πολιτεία που δε θέλει να προστατεύσει τους πολίτες της είναι μια πολιτεία καταδικασμένη να καεί ολοκληρωτικά. Μια πολιτεία που χρόνια τώρα δε θέλει να εφαρμόσει τους νόμους σε κανένα επίπεδο είναι μια πολιτεία επικίνδυνη για το σύνολο των πολιτών της. Εχθές γίναμε μάρτυρες ενός συμβάντος αποτέλεσμα κυρίως του ανάλγητου κράτους. Του κράτους που χρόνια υποθάλπτει ενεργά και παθητικά τη μη εφαρμογή των νόμων. Δυστυχώς εχθές αυτή η νοοτροπία κόστισε 4 ανθρώπινες ζωες στο κέντρο της Αθήνας (συμπεριλαμβανομένου του αγέννητου βρέφους που κυοφορούσε μια γυναίκα από τα θύματα σύμφωνα με τα ΜΜΕ). Δυστχυχώς αυτό είναι αποτέλεσμα της νοοτροπίας που πρώτο το κράτος εφαρμόζει καθημερινά . Της νοοτροπίας του "όλα πάνε". Από τα Δεκεμβριανά πριν από ένα χρόνο όταν το κράτος κοιτούσε από απόσταση και με απάθεια την ολοκληρωτική καταστροφή της Αθήνας, μέχρι την καθημερινή αναλγησία και απροθυμία εφαρμογής των νόμων που η βουλή ψηφίζει καθημερινά (πχ νόμος για το κάπνισμα, αυθαίρετα και κάθε είδους παρανομία η οποία παραβλέπεται - και αυτό είναι ο κανόνας), δίνουν το μήνυμα στους πολίτες ότι είναι έρμεα των ορέξεων και των συγκυριών της κατάστασης. Εδώ επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας. Αν έχεις γερά αντανακλαστικά , είσαι δυνατός ή μπορεί να τρέξεις γρήγορα, μπορεί και να σωθείς. Η πολιτεία δεν είναι ποτέ εκεί για σένα. Είναι μάλιστα η 1η που ευθύνεται για την εγκαθύδριση αυτής της ζούγκλας.
Ποιο μπορεί να είναι το μέλλον μιας κοινωνίας όταν η πολιτεία δεν είναι ικανή, δε θέλει - και με τη στάση της στην ουσία προτρέπει στην παράβαση κάθε νόμου - να προστατεύσει τους πολίτες της μέσω της εφαρμογής των νόμων από το μένος και την ασυδοσία αυτών που επιλέγουν να δρουν με όρους ζούγκλας; Χάος και καταστροφή.
Αν οι πολιτικοί , οι λίγοι έντιμοι ίσως , δεν αλλάξουν το νόμο που τους προστατεύει από τη δικαιοσύνη όταν παρανομούν, αν δεν κυνηγήσουν σθεναρά και τιμωρίσουν αμείλικτα τους παρανομούντες πρώτα στις τάξεις τους και ύστερα στις διάφορες τάξεις της κοινωνίας , τότε η κοινωνία θα καταρρεύσει αναπόφευκτα. Και τότε θα καταστραφούν και οι ίδιοι τίμιοι και μη.

28 April, 2010

Πώς βλέπουν οι αγορές τις ειδήσεις;

Οι παρακάτω διάλογοι θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικοί ενός εσωτερικού μηχανισμού chat σε έναν επενδυτικό οργανισμό ας πούμε που τον παρακολουθούν traders που εκτελούν εντολές, δικές τους ή πελατών για συνάλλαγμα σήμερα:

08:21 Αναλυτής 1(μεταφέρει είδηση από τον οργανισμό Dow Jones News Wire): Έλληνας αξιωματούχος: Δεν περιμένουμε να χρειαστούν επιπλέον δάνεια από το ΔΝΤ


08:22 trader1 (σχολιάζει) γενναία πρόβλεψη


08:23 Αναλυτής 2 (σχολιάζει) Και τώρα αντικρούεται από άλλον Έλληνα
αξιωματούχο

08:23 Αναλυτής 2 (μεταφέρει επόμενη είδηση από τον Dow Jones News Wire): Το ΔΝΤ ενδεχομένως να συμμετέχει με επιπλέον 5-10 δισεκατομμύρια Ευρώ ως δάνεια για την Ελλάδα.

Αργότερα μέσα από την ίδια υπηρεσία ίσως να παρακολουθούσαμε το παρακάτω δίστοιχο μεταξύ 2 άλλων .

10:19 Αναλυτής1 (Μεταφέρει είδηση από Reuters) : Ο Σταρκ της Ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας δε βλέπει κανένα συσχετισμό μεταξύ [του προβλήματος]της Ελλάδας και της Πορτογαλίας

10:19 trader1 .... είναι τυφλός

10:20 trader2 ... Ίσως να νομίζει ότι η Πορτογαλία δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Οι παραπάνω διάλογοι θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικοί του κλίματος που επικρατεί τον τελευταίο καιρό για το πώς αντιμετωπίζουν τις διάφορες δηλώσεις των διάφορων αξιωματούχων οι traders που "παίζουν" στις αγορές και τι ψυχολογία αυτές δημιουργούν. Το μόνο που επιβεβαιώνουν πέρα από το γλαφυρό της υπόθεσης είναι μη συντονισμός και σύγχυση από τους διάφορους αξιωματούχους της Ελλάδας και της Ευρώπης.

----

Σε ένα άλλο σχόλιο που σχεδόν όλα τα Ελληνικά μέσα που άκουσα σήμερα το μεταφέρουν εντελώς λάθος , μιας και δεν κάνουν τον κόπο να το ελέγξουν
Η Ελβετικές τράπεζες είναι πολύ λίγο εκτεθειμένες στο Ελληνικό χρέος από φέτος. Αυτό ανέρχεται περίπου στα 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Μέχρι και το τελευταίο τρίμηνο του περασμένου χρόνου αναφερόντουσαν να κρατούν περίπου 60δισεκατομμύρια σε τίτλους του Ελληνικού δημοσίου. Αυτό ήταν αλήθεια, αλλά η τράπεζα που κρατούσε αυτό το ποσό ήταν (και είναι) ο όμιλος EFG, τελικός ιδιοκτήτης της EFG Eurobank -ιδιοκτησίας Λάτση αν δεν κάνω λάθος. Ο όμιλος άλλαξε έδρα από την Ελβετία στο Λουξεμβούργο από φέτος . Πηγή εδώ.



25 April, 2010

Δύο διαπιστώσεις

Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα σχετικά με την Ελληνική οικονομία (ίσως αυτό να γίνει το νέο πιο σύντομο ανέκδοτο για τα επόμενα χρόνια), διαπιστώνω δύο πράγματα.:
1. Φαίνεται ότι ο προηγούμενος ανίκανος πρωθυπουργός της χώρας, είχε αρκετά καλή γνώση της κατάστασης όσον αφορά την επιλογή του χρόνου διεξαγωγής εκλογών. Τα περιθώρια ήταν απελπιστικά στενά και διάλεξε να προκηρύξει εκλογές για το σωστό λόγο. Κρίση μιας οικονομίας που ήταν στημένη σε τραπουλόχαρτα. Δεν ξέρω αν υπολόγιζε στην οικτρή ήττα του ίδιου και του κόμματός του που ακολούθησε και άρα τη σκαπουλάρισε την κατάληλη στιγμή . Πάντως είναι γεγονός ότι ήταν ανίκανος να συνεχίσει όπως είχε πορευτεί ως τότε και οι εκλογές ήταν η μόνη λύση
2. Φαίνεται ότι ο τωρινός πρωθυπουργός δάγκωσε περισσότερο απ'όσο ποτέ υπολόγιζε ότι θα μπορούσε να μασήσει παίζοντας το εντελώς ανεύθυνο λαϊκίστικο παιχνίδι προεκλογικά με τίτλο "Λεφτά υπάρχουν". Παρ'όλη την άνετη πλειοψηφία από το σώμα των ψηφοφόρων, αποδείχθηκε λίγος των περιστάσεων και εντελώς απροετοίμαστος για το τι θα επακολουθούσε. Ολιγώρησε, άργησε να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό πειραματιζόμενος με αμφιλεγόμενης αποτελεσματικότητας μεθόδους πρόσληψης γραμματέων, πιάστηκε εντελώς αδιάβαστος σχετικά με τον τρόπο που θα συμπεριφέρονταν οι αγορές ομολόγων όσων αφορά τις δανειακές ανάγκες της χώρας, έστησε μια κυβέρνηση με στελέχη που δρουν ασυντόνιστα και κάναν κακό με τις ανεύθυνες δηλώσεις τους επώνυμες ή και ανώνυμες και εν τέλει, επέλεξε χωρίς καμία συναίνεση και με αποκλειστική ευθύνη του ίδιου και της κυβέρνησής του να στείλει τη χώρα σε έναν αμφιλεγόμενης αποτελεσματικότητας πειραματικό μηχανισμό στήριξης που με μισή καρδιά στήσανε πρόχειρα οι Ευρωπαίοι αποκομίζοντας πιθανά δάνεια με υψηλό (περίπου 5%) επιτόκιο αν και όπως το θελήσουν ξεχωριστά οι κυβερνήσεις των κρατών , αντί να προτιμήσει εφόσον δεν ήταν ικανός για κάτι καλύτερο, να πάει κατευθείαν στο ΔΝΤ.

11 April, 2010

Όταν η ξεροκεφαλιά δε σε αφήνει να δεις τα πράγματα καθαρά..

Από τη συνέντευξη του ΓΑΠ στο κυριακάτικο ΒΗΜΑ :
"

10 April, 2010

Καλή η Ελβετία - ..για τις αγελάδες της...

Πριν από 3 και κάτι χρόνια, είχαμε πατήσει πόδι στην χώρα των Άλπεων και συγκεκριμένα στο οικονομικό της κέντρο, τη Ζυρίχη. Τότε αφιχθείς από την άλλη μεριά του Ατλαντικού και την περιοχή της ΝΥ. Ο σκοπός ήταν ένα πείραμα με σκοπό να εγκατασταθούμε ξανά στην Ευρώπη, και ο στόχος να αναζητήσουμε μια ικανοποιητική επαγγελματική πορεία, μια καλή καθημερινή ζωή σε συνδυασμό με την εύκολη πρόσβαση στις οικογένειές μας. Σχεδόν 3 ώρες πτήση για Αθήνα και σχεδόν 6 ώρες οδήγηση για το Τρεβίζο, Ιταλίας.
Μετά από αυτή την προσπάθεια, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο, αμετάκλητο και ομόφωνο.
Ούτε για πλάκα! NY και πάλι ΝΥ!
Από τον επόμενο μήνα η βάση μας τοποθετείται και θεμελιώνεται οριστικά κάπου γύρω από το μεγάλο μήλο. Αφήνουμε την Ελβετία, τη Ζυρίχη και τις στατιστικές που την τοποθετούν στην κορυφή των λιστών κατάταξης καλύτερου βιοτικού επιπέδου στον κόσμο, στις αγελάδες της. Είμαι 100% σίγουρος εξάλλου ότι αυτές συμβουλεύονται και οι αναλυτές που κάνουν τέτοιες λίστες.

Ανανέωση 4/11/2010:
Εντελώς συμπτωματικά διάβασα σήμερα αυτή την κατάταξη στο CNN (αναφορά σε κατάταξη του οίκου Knight Frank ) , η οποία βάζει τα πράγματα στη σωστή προοπτική τους ;)
Σύμφωνα με αυτήν ταξινομώντας τις πόλεις στον πλανήτη με κριτήρια : 1. οικονομικής δραστηριότητας, 2. πολιτικής , οικονομικής και πολιτιστικής επιρροής 3. πλούτο γνώσεων και 4. ποιότητας ζωής, τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους μιας και η κατάταξη διαμορφώνονται ως εξής:

1. Νέα Υόρκη
ΧΑΟΣ <- Δική μου σφήνα ...
2. Λονδίνο
3. Παρίσι
4. Τόκιο
5. Λος Άντζελες
6. Βρυξέλλες
7. Σιγκαπούρη
8. Βερολίνο
9. Πεκίνο
10. Τορόντο

Χμμ μάλλον δε ρώτησαν τις αγελάδες της Ζυρίχης για αυτή την κατάταξη....

01 April, 2010

Το "άγιο φώς" - Business class ή πρώτη θέση;

Διαβάζοντας την είδηση για τη διαδρομή του "άγιου φωτός" αναρωτιέμαι πόσο στοιχίζει αυτό το σώου στο "κοσμικό" Ελληνικό κράτος (κατ' ευφημισμό) και από ποια κονδύλια χρηματοδοτείται. Υπάρχουν παραλογισμοί και παραλογισμοί σπατάλης (πχ Ολυμπιακοί 2004) από μία χώρα που έχει μάθει να κερνάει με δανεικά και να ντοπάρεται με εθνικούς και αστικούς μύθους, αλλά αυτό το συγκεκριμένο έχει ξεχωριστή θέση στο πάνθεον της ανοησίας ("υποδοχή φωτός με τιμές αρχηγού κράτους...") , αλλά και τις σχέσεις κράτους και ΧΟ Εκκλησίας. . Είμαι 100% σίγουρος ότι και ο Ιησούς κάτι τέτοιο θα είχε στο μυαλό του όσον αφορά την υιοθέτηση του κηρύγματός του από τους "πιστούς" της Ελλάδας του 21ου αιώνα. Δεν είμαι σίγουρος αν θα επιθυμούσε business class ή απλά 1η θέση πάντως..

25 March, 2010

Οι ασπόνδυλοι της Ευρώπης και η "επιτυχία" του ΓΑΠ

Διαβάζοντας το άρθρο στη Wall Street Journal για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στη συνάντηση στις Βρυξέλλες για το πρόβλημα της Ελλάδας, επιβεβαιώνω την πεποίθησή μου ότι η Ευρώπη σα πολιτικός οργανισμός είναι ένα συνονθύλευμα ασπόνδυλων γραφειοκρατών χωρίς βούληση πολιτικής ένωσης. Δεν καταλαβαίνω για πολλοστή φορά τους τελευταίους μήνες τι συμφώνησαν οι "ηγέτες" της Ευρώπης και πώς αυτό εξυπηρετεί το στόχο του ΓΑΠ ο οποίος το θεωρεί επιτυχία. Νόμιζα ότι επιτυχία θα ήταν γι'αυτόν όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν, να μπορεί να δανείζεται η Ελλάδα με χαμηλότερα επιτόκια. Τώρα αυτό το πράγμα που ονόμασαν σχέδιο σήμερα και που περιμένει να εγκριθεί από τα υπόλοιπα μέλη της Ευρώπης, πώς θα πείσει τις αγορές να δανείζουν την Ελλάδα με χαμηλότερα επιτόκια;

Μετά είναι και η απ'όσο φαίνεται σημαντική παρουσία του ΔΝΤ. Τώρα οικονομική ένωση 16 Ευρωπαϊκών κρατών ανάμεσά τους μερικών από τα πιο οικονομικά ισχυρά στον πλανήτη, να φέρνουν σε μια συμφωνία πιθανής οικονομικής διάσωσης ενός από τα μέλη τους, ένα διεθνή οργανισμό με πιο ισχυρό μέλος του τις ΗΠΑ, ο οποίος έχει στηθεί κυρίως για να διασώζει χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου είναι μια ηχηρή κίνηση της απροθυμίας ή ικανότητας τους στην ουσία να διαχειριστούν τέτοιες κρίσεις. Ένδειξη του πόσο μακρυά είναι και μια ενδεχόμενη στενότερη προσέγγιση των μελών σε πολιτικό επίπεδο.

ΥΓ. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Γιώργος τρώγεται για ένα "ισχυρό" ευρώ. Με δεδομένο το φιάσκο της Ελληνικής Οικονομίας , ένα αδύναμο ευρώ διεθνώς θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάκαμψη κάνοντας ανταγωνιστικότερη την οικονομία της χώρας σε τρίτες χώρες εκτός Ευρώ. Πώς ακριβώς βοηθάει την Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση ένα ισχυρό ευρώ δεν μπορώ να καταλάβω.

13 March, 2010

Γ. Παπανδρέου - Ο Σάββας Ξηρός του πολιτικού συστήματος


  • "Οι κόποι μας θα πιάσουν τόπο" λέει ο σημερινός Έλληνας πρωθυπουργός σύμφωνα με την εφημερίδα "Τα Νέα" του Σαββάτου 13 Μαρτίου 2010. Αν δεν πιάσουν τόπο δηλαδή τι έχει να χάσει ο ίδιος και η οικογένειά του, αναρωτιέμαι εγώ... Τι έχασε ο προηγούμενος, και αυτός πριν από αυτόν πρωθυπουργοί δηλαδή με όλους τους κόπους και θυσίες τις προηγούμενες του Ελληνικού λαού που πήγαν στράφι;

  • Στο ίδιο άρθρο, αναφέρονται μερικά κλασσικά λαϊκίστικα κλισέ που τα φοράει πολύ ο κ Παπανδρέου. "Απευθύνει" λέει, "σκληρή προειδοποίηση στα ρετιρέ..." και τελικώς διακηρύττει ότι "Το να βαφτίζονται δικαιοσύνη η σκανδαλώδης εύνοια, κεκτημένα τα προνόμια των λίγων και των συντεχνιών, δικαίωμα η περιφρόνηση του κοινωνικού συνόλου, πολιτισμός ο προκλητικός πλουτισμός, επιχειρηματικότητα το παρασιτικό κέρδος, μαγκιά η ασυλία και η φοροδιαφυγή" . "Καλό! Θα καταργηθεί η βουλευτική ασυλία απ'ότι φαίνεται!", χαζολογάω εγώ. [ Τα σκάνδαλα εκεί δεν έχουν παρόμοιο παράδειγμα στην κοινωνία...1, 2, 3 ]

  • Λέει : " δουλεύουμε για, και μαζί με τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που εργάζεται σκληρά και δεν ανέχεται πια αυτά τα φαινόμενα...". - Ναι.. η εξεταστική για τη Siemens είναι το καλύτερο παράδειγμα. Ήδη δεν ξέρουν ποιον νυν και πρώην πολιτικό να πρώτο στείλουν στη δικαιοσύνη. Το καλύτερο παράδειγμα χρήσης δημοσίου χρήματος εν μέσω κρίσης είναι αυτή η εξεταστική (και οι άλλες παρόμοιες παραστάσεις...). Μετά από την επιτυχία αυτής της εξεταστικής είμαι σίγουρος ότι το επόμενο που θα δούμε θα είναι η Ιταλική μαφία Camora, να αρχίσει να προσλαμβάνει μέλη με μόρια, βιογραφικά και ΑΣΕΠ.

  • Διαβεβαιώνει " τον κάθε Έλληνα , την κάθε Ελληνίδα, ότι οι κόποι μας αυτή τη φορά θα πιάσουν τόπο" .... αλλιώς θα βγάλει το καρνέ των επιταγών του και θα κόψει ένα τσεκ... ΝΑ!... Όλος ο λογαριασμός στο Γιώργο ! συμπληρώνω εγώ.

  • Τρία χρόνια λέει ο ΓΑΠ λοιπόν ότι θα πάρει "να ανοίξουμε νέα σελίδα"... Τα'χει υπολογίσει όλα. Αυτή τη φορά είναι όντως αλήθεια! Όχι όπως τις προηγούμενες πενήντα φορές που ήταν ψέμματα. Ο Γιώργος αποδεικνύει έμπρακτα καθημερινά, ότι αυτός τα αλλάζει . Η αξιοπιστία είναι η σημαία του. Το δείχνει επαληθεύοντας τις δεσμεύσεις του ως τώρα. Η συνταγή αυτής της επαληθευμένης διαπίστωσης της φερεγγυότητας του Έλληνα πρωθυπουργού, θα ακολουθηθεί και ως ο δρόμος για την ανάκτηση της ανύπαρκτης αξιοπιστίας μας ως χώρα στα μάτια του καχύποπτου δυτικο-Ευρωπαίου.
  • "Να κλείσουμε τη μαύρη τρύπα της αναξιοπιστίας που άφησε πίσω της η προηγούμενη κυβέρνηση".. ξαναλέει. Είμαι 1000% σίγουρος ότι το ίδιο σκέφτονται και οι αγορές και οι δανειστές μας όταν συγκρίνουν τη δική του με την προηγούμενη κυβέρνηση. Ότι ο Γιώργος και ο δικός του όχλος είναι οι λευκοί ιππότες της τιμιότητας και αξιοπιστίας. Νέα πρόσωπα, με νέες ιδέες, δοκιμασμένα το καθένα προηγουμένως με λαμπρές περγαμηνές φερεγγυότητας. Πότε δεν ξανα είχε ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας τόσο άσπιλες και φρέσκες προσωπικότητες. Παπουτσής, Πάγκαλος, Βενιζέλος, Παπανδρέου Βάσω, Παπανδρέου Γιώργος, Δαμανάκη, Γεννηματά, Σκανδαλίδης, Χυτήρης, ..... Νέα πρόσωπα με νέες ιδέες δοκιμασμένες και στην πράξη.
  • Και μετά είναι οι κραυγές γι'αυτή τη "διεθνή κερδοσκοπία". Που ξαφνικά ανακάλυψε την Ελλάδα και αποφάσισε να την "καταστρέψει". Τα CDSs, τα παράγωγα, το σορτάρισμα, τα spreads. Τόσα χρόνια που δάνειζαν στις προηγούμενες κυβερνήσεις του τόπου και χρηματοδοτούσαν το πλιάτσικο ήταν επενδυτές και δεν κερδοσκοπούσαν. Τι κερδοσκοπία... φιλανθρωπία έκαναν! Σήμερα που έσκασε η φούσκα του "Ελληνικού οικονομικού θαύματος" στα μούτρα του Γιωργάκη είναι κερδοσκόποι. Ίσως ό,τι δεν κατάφερε να κάνει η Αμερική με την Brooksley Born το '96-'99 που προσπαθούσε να ρυθμίσει απεγνωσμένα την αγορά OTC παραγώγων εν μέσω του τρελού πάρτι που διεύθυναν τότε ο Alan Greenspan και η παρέα του, να το κάνει η Ευρώπη με αφορμή τους κατά συρροή καταχραστές πολιτικούς της Ελλάδας. Ποιος ξέρει. Ίσως σε 10 -15 χρόνια να λέμε ότι αποφύγαμε μια νέα βόμβα εξ'αιτίας αυτού.
  • Εδώ που τα λέμε ο ΓΑΠ είναι για το πολιτικό σύστημα της χώρας κάτι όπως ήταν και ο Ξηρός για την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη. Η 17 Νοέμβρη δρούσε χρόνια ανενόχλητη ως τρομοκρατική οργάνωση μέχρι που έσκασε η βόμβα στα χέρια του Σάββα Ξηρού. Έτσι και ο ΓΑΠ. Το πολιτικό σύστημα τουλάχιστον από το '81 ζει και τρέφεται με τρομοκρατικού στυλ στρατηγικές για τη διαχείριση του τόπου. Διόγκωση του πελατειακού κράτους , στρατιές άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων , ανεξέλεγκτος δημόσιος τομέας, συνεχώς αυξανόμενος δανεισμός και έλλειμμα, σπατάλες και διαφθορά. Ε, τι να κάνουμε κάποια μέρα θα έσκαγε η βόμβα. Έσκασε στα χέρια του Γιώργου πριν προλάβει να την τοποθετήσει για να συνεχίσει τον κύκλο μέχρι να αναλάβει ο επόμενος.Κρίμα που ο ΓΑΠ δεν πρόλαβε να χαρεί με το δικό του θίασο όπως κάναν οι προκάτοχοί του πετυχημένα για τις συντεχνίες τους τόσα χρόνια. Τώρα αναγκάζεται να βάλει στην άκρη προς το παρόν το πρόγραμμα που είχε προγραμματίσει και που καμία σχέση δεν έχει με αυτά που τον αναγκάζουν να κάνει τώρα, για να δείξει καλή διαγωγή μπας και του δώσουν την ευκαιρία να παίξει και αυτός στο μέλλον ίσως.

13 February, 2010

Από τον ΑΓΠ στον ΓΑΠ

Το 1989 , ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, πατήρ του Γεωργίου Α. Παπανδρέου, σημερινού πρωθυπουργού , κραύγαζε μεσούντως του σκανδάλου Κοσκωτά ότι οι κατηγορίες εναντίων του συνιστούσαν συνωμοσία και σχέδιο προκειμένου να πληγεί η χώρα. Πίσω από όλα κρύβονταν οι Αμερικάνοι. Οι πλειβείοι του εσωτερικού, οι περισσότεροι, αλλάλαζαν και εκείνοι ρυθμικά στηρίζοντας σθεναρά τον ηγέτη τους. Δεν μπορούσε να μπει στο μυαλό τους ότι το ίνδαλμά τους κσι η τότε κυβερνητική συμορία του θα μπορούσαν να έκλεβαν και να καταχράζοταν τα λεφτά του δημοσίου για προσωπικό όφελος.
Το 2010 , ο γιος του, εν μέσω αμηχανίας για το χάος που βρήκε την οικονομία ύστερα από όλες τις κυβερνήσεις φιάσκο των τελευταίων 2 δεκαετιών τουλάχιστον, κράζει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη διαχείρηση της κατάστασης , λέγοντας ανάμεσα στ'άλλα ότι η Ελλάδα κατήντησε το πειραματόζωο της Ευρώπης. Κατηγόρησε την Ευρώπη ότι απέτυχε στην επισήμανση και καταδίκη της προηγούμενης Ελληνικής κυβέρνησης που παρέδιδε πλαστά στατιστικά. Δεν έχω γενικά καμμία εμπιστοσύνη στις ικανότητες των Ευρωπαίων χαρτογιακάδων. Τους θεωρώ σε γενικές γραμμές, ένα μάτσο αργόσχολους γραφειοκράτες και ασπόνδυλα πολιτικά όντα. Δεδομένης όπως της σημερινής οικτρής κατάστασης της Ελληνικής οικονομικής φούσκας και το πώς έφτασε σε αυτό το σημείο, απορώ ποιός συμβουλεύει τον Έλληνα πρωθυπουργό σε αυτές τις ώρες για το τι θα ξεστομίσει και προπαντώς κατά ποιου. Νομίζω ότι δείχνει να αρχίζει να το χάνει το παιχνίδι διότι τέτοιες κραυγές μόνο τις "μαζορέτες" του ΠΑΣΟΚ συγκινούν. Άλλοι άνθρωποι τώρα που ακούνε αυτές τις δηλώσεις, όπως πχ ο καθηγητής στο MIT Simon Johnson και έχουν μια βασική ιδέα του της ποιότητας των πολιτικών και πολιτικής στην Ελλάδα φαντάζομαι θα σκέφτονται ότι μάλλον μιλάει ο "Αντρέας" μέσα από το στόμα του Γιώργου και όχι η σύνεση και η λογική.

Συμφωνώ πάντως με το ΓΑΠ σε ένα σημείο τουλάχιστον. Μιας και καμμία Ελληνική κυβέρνηση δεν είχε ποτέ τη βούληση να τιμωρίσει όσους έχουν ανά τα χρόνια βάλει σε υποθήκη το μέλλον των σημερινών και μελλοντικών γενεών ας το κάνει κάποιος εκτός Ελλάδας έστω.. Και μιας και δεν μπορεί δυστυχώς να πάει πίσω από το '81 και μετά ας πάει από την εποχή Σημίτη που ανακαλύφθηκαν χειροπιαστά οι δημιουργικές λογιστικές αλχημείες των Ελλήνων με τα παραποιημένα στοιχεία.

07 February, 2010

Ας πληρώσουν και οι πρώην πρωθυπουργοί

Η Ελλάδα λοιπόν μπαίνει υπό Ευρωπαϊκή επιτήρηση, που όμοιά της δεν έχει ξαναδεί Ευρωπαϊκή χώρα από τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κυβέρνηση αρχίζει πλέον να εξαγγέλλει οδυνηρά μέτρα. Καιρός να πληρώσουν όσοι μάθανε να ζούνε με δανεικά. Γιατί να μην θεσπιστεί και ένας έκτακτος φόρος πρωθυπουργικής σύνταξης; Δε θα ήταν δίκαιο να πληρώσουν οι πρώην πρωθυπουργοί το λιγότερο συμβολικά ένα ποσό για το κατόρθωμα που κατάφεραν, να βρίσκεται η Ελλάδα στη σημερινή κατάσταση; Σίγουρα είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για το σημερινό χάος, μιας και ήταν οι άρχοντες του τόπου. Δε θα πρέπει να είναι υπόλογοι στο λαό; Δε θα πρέπει να δείξουν ότι αναγνωρίζουν μέρος της ευθύνης της σημερινής κατάστασης είτε ενεργά συμμέτοχοι στην καταστροφή είτε ακούσια; Οι διευθυντές και μέτοχοι των τραπεζών που κατέρρευσαν (πχ Lehman Brothers, Bear Stearns, AIG κλπ), χάσανε τις περιουσίες τους (υπό μορφή μετοχών). Οι πρώην πρωθυπουργοί γιατί να μη δώσουν έξτρα οβολό για τη σημερινή κατάσταση ;

02 February, 2010

Σκανδαλώδης σπατάλη χρήματος στο χείλος του γκρεμού

.... Διαβάζω τα νέα περί της σύστασης εξεταστικών επιτροπών όπως αυτή για την υπόθεση Siemens. Πόσα λεφτά άραγε θα στοιχίσει στον κρατικό προϋπολογισμό αυτό το επερχόμενο φιάσκο; Πόσα και τα άλλα που οι "αδιάφθοροι" αλαλάζουν ότι θα φέρουν στο φως; Πιστεύει κανείς ότι η πιο αυτο-προστατευόμενη συντεχνία με το πιο σκανδαλώδες για τη δημοκρατία άσυλο (αυτό της βουλευτικής ασυλίας) , αυτή των βουλευτών και πολιτικών, έχει πραγματικές προθέσεις και είναι ικανή να ξεκαθαρίσει την κοπριά από την πολιτική σκηνή του τόπου; Και πιστεύει κανείς ότι υπάρχει κανένα πραγματικό σχέδιο στην εκ βάθους εξυγίανση της λειτουργίας του αδίστακτα σπάταλου κράτους όταν στήνονται τέτοιοι θίασοι τη στιγμή που η χώρα δεν ξέρει τι χρωστάει και ζει με τον ορό στην εντατική;

Γιατι;

Πόσους τόκους των Ελληνικών ομολόγων με τα φουσκωμένα spreads θα μπορούσαν να πληρώσουν τα χρήματα που χρειάζονται για να στηθεί αυτή η παράσταση;

Και το κουίζ της ημέρας:
Εάν οι Έλληνες βουλευτές και γενικότερα πολιτικοί αντιμετωπίζονταν ισότιμα όπως ο κάθε άλλος πολίτης του τόπου από τη δικαιοσύνη, ποιοι θα ήταν περισσότεροι στη βουλή; Αυτοί με ή αυτοί χωρίς καταδικαστικές αποφάσεις εναντίων τους;

29 January, 2010

Η Bear η Lehman και η Ελλάδα.

Το τελευταίο θρίλερ παίζει σε καθημερινή βάση στις ροές ειδήσεων από όλα τα ειδησιογραφικά πρακτορεία. Το σενάριο είναι γνωστό και χιλιοπαιγμένο άπειρες φορές στην ιστορία. Σε οικονομικές κρίσεις όπως αυτή που εξακολουθεί να εκτυλίσσεται παγκοσμίως, πιάνονται ξεβράκωτοι και πληρώνουν άσχημα πρώτα αυτοί που έχουν τζογάρει ακάλυπτοι.

Η ιστορία των πρόσφατων οικονομικών φουσκών αρχίζει πριν από περίπου μια δεκαετία τουλάχιστον αλλά η μεγαλύτερη όλων άρχισε να σπάει κάπου μέσα στο 2008 . Το πρώτο μεγάλο θύμα ικανό να δονήσει το παγκόσμιο οικονομικό στερέωμα λόγω Systemic risk η Bear Stearns. Η αρχή της κατάρρευσης ήταν βασισμένη σε φήμες. "Σώθηκε" με βίαιο πάντρεμα με τη JP Morgan που πραγματοποιήθηκε με το περίστροφο στον κρόταφο αλλά και εγγυημένη προίκα από τη FED ικανή να εγγυηθεί όλες τις ζημιές από τα σπασμένα. Ήταν η αρχή μιας σειράς από ηλεκτροσόκ να ανανήψει ο μισοπεθαμένος ασθενής. Το σύστημα έδειξε 2-3 παλμούς στον καρδιογράφο μετά από αυτό. Μετά ακολούθησε η Lehman Brothers. Εδώ πλέον η απόφαση ήταν ξεκάθαρη. Δε θα υπάρξει απόπειρα διάσωσης αντίστοιχη. Η Lehman θα αφηνόταν στην τύχη της. Κατέρρευσε και μαζί της πήρε όλο το παγκόσμιο διατραπεζικό σύστημα. Ο χειρότερος εφιάλτης όλων των τραπεζιτών και κυβερνήσεων ήταν πλέον πραγματικότητα. Systemic risk. Η συνέχεια περιλαμβάνει πλέον επεμβάσεις που είναι λίγο πολύ γνωστές και έχουν γράψει ιστορία στα χρονικά των οικονομικών κρίσεων.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του λεγόμενου systemic risk είναι ότι "ξεσκεπάζει" πρώτα αυτούς που είναι πιο ελαφρά ντυμένοι. Ξεσκεπάζει από απατεώνες τύπου Bernie Madoff που διαχειρίζονται παράνομα σχήματα τύπου πυραμίδας (ponzi scheme) έως κυβερνήσεις και χώρες οι οποίες είχαν συνηθίσει να ξοδεύουν και να κερνάνε με ...δανεικά.
Το κυριότερο πρόβλημα στις οικονομικές κρίσεις είναι ο κλονισμός της αξιοπιστίας ενός συμμετέχοντας στο σύστημα αυτό και μετά κατ' επέκταση του ίδιου του συστήματος. Στην περίπτωση των γεγονότων μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, το τραπεζικό σύστημα πάγωσε διότι κανείς από τους συμμετέχοντες σε αυτό δεν ήξερε ποιος θα ήταν ο επόμενος που θα κατέρρεε. Έτσι σταματήσαν να δανείζουν μεταξύ τους (ο κύριος τρόπος λειτουργίας των τραπεζών και των οικονομιών εν γένει) ή αν το κάναν το κάναν με τεράστιο κόστος σε σύγκριση υπό κανονικές συνθήκες, για το δανειζόμενο.

Αυτό έχει συμβεί αντίστοιχα και με το πρόβλημα της Ελλάδας και τα spreads των ομολόγων που εκδίδει το κράτος προκειμένου να δανείζεται από τις αγορές. Η Ελλάδα ως χώρα, έχει χάσει από καιρό πλέον την αξιοπιστία της στις διεθνείς αγορές. Έχει αναθεωρήσει το έλλειμμά της πολλαπλές φορές τον τελευταίο χρόνο και αυτό υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, πόσο μάλλον υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης, ισοδυναμεί με εγγύηση οικονομικής καταδίκης κατ'αρχήν. Είναι σα να έχεις ένα σύστημα όπου είσαι αναγκασμένος να δανείζεσαι συνεχώς διότι οι ανάγκες σου για έξοδα είναι περισσότερες από τα λεφτά που δημιουργείς, οι δανειστές σου να θέλουν να σχηματίζουν μια εικόνα για το τι πιθανότες έχουν να ξαναδούν τα λεφτά που τους ζητάς και πρέπει να σε αξιολογούν, και σε πιάνουν ξεβράκωτο να δίνεις άλλα αντί άλλων στοιχεία για την κατάστασή σου. Μια κατάσταση η οποία αρχίζει τουλάχιστον από το 2001 όταν πρώτο μπήκες στο καινούριο κλαμπ των "ισχυρών" με στοιχεία "δημιουργικής λογιστικής" . Ναι πιθανόν και άλλοι να μπήκαν τότε αλλά αυτή η δικαιολογία για τα σημερινά σου χάλια έχει μηδενική αξία. Κανένα δε θα κάνει να σε συγχωρέσει και να σου δανείσει χωρίς να σε μαστιγώσει διπλά και τριπλά. Από αυτό το σημείο και μετά είναι σα να προσπαθείς να βγεις από κινούμενη άμμο. Κάθε κίνησή σου σε επίπεδο δηλώσεων το πιθανότερο είναι να σε χώσει πιο βαθιά. Έχεις γίνει η Lehman Brothers του συστήματος σε επίπεδο κρατών. Δεν υπάρχει ανώδυνη λύση. Θα πονέσεις ότι και να γίνει και φυσικά φταις εσύ που έπεσες μέσα εξ'αρχής.
Εσύ εν τω μεταξύ συνεχίζεις να ζεις στον φανταστικό κόσμο σου, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια στον αποχαυνωμένο λαό σου (όπου σε λίγο θα καταλάβει πραγματικά τι πάει να πει να καταχράζεσαι τόσα χρόνια δανεικά), αναλώνεσαι σε ιστορίες συνωμοσίας πως σπεκουλαδόροι τα έχουν βάλει με το κλαμπ σου και όχι με σένα και πώς αυτός είναι ο λόγος κυρίως της κακής σου μοίρας. Ή ότι όλα τα δημιούργησε μόνο η τελευταία άχρηστη κυβέρνηση τι στιγμή που ο κουβάς που γεμίζει νερό και που αν ξεχειλίσει θα σε πνίξει, γεμίζει χρόνια και χρόνια ισόποσα σχεδόν από όλες τις κυβερνήσεις του 81 τουλάχιστον και μετά.

Αυτή είναι η κατάσταση για την ώρα. Είσαι έρμαιο των δηλώσεων των δικών σου, των τρίτων, των "σπέκουλων" , της αγοράς. Η μόνη σου ελπίδα για να αλλάξει κάτι σύντομα θα πρέπει να είναι κινήσεις τόσο θεαματικές και τόσο δυναμικές που θα πρέπει να είναι εκτός του ό,τι έχεις συνηθίσει να σκέφτεσαι ως τώρα. Αλλά μέχρι στιγμής το δείγμα γραφής σου είναι πολύ αδύναμο. Δικαιολογίες γιατί το κράτος θα πρέπει να συνεχίζει να σπαταλάει είναι αυτές που σε έφεραν στη σημερινή δεινή σου θέση. Λαϊκισμοί και μεγάλες κουβέντες είναι αυτές που σε έχουν αναθρέψει.
Η Ελλάδα σε αυτή τη φάση μοιάζει αρκετά να βαδίζει στο αντίστοιχο ρόλο που είχαν η Bear Stearns και η Lehman Brothers για το διατραπεζικό σύστημα, αλλά για το Ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα. Με τα παραπατήματα , τις συνεχείς ατασθαλίες της Ελλάδας , κλονίζεται η αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής νομισματική ένωσης. Ήδη είναι προφανής η αδυναμία το μούδιασμα και ο αποσυντονισμός της Ένωσης να αντιμετωπίσουν φαινόμενα σαν αυτό της Ελλάδας. Δεν έχει σημασία τόσο το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι ένα μικρό ποσοστό ως ρίσκο σε αυτό το οικοδόμημα. Η ιστορία έχει επανειλημμένως δείξει ότι οι μεγάλες κρίσεις σε αυτές τις καταστάσεις δημιουργούνται από μικρές σχετικά εστίες όπως οι χιονοστιβάδες δημιουργούνται από μικρές τοπικές διαταραχές χιονιού. Τα σπέκουλα των αγορών δεν είναι οι αιτίες δημιουργίας αυτών των διαταραχών. Μπορούν να γίνουν όμως ανατροφοδότες τους και να τη σπρώξουν προς μεγαλύτερες πηγές χιονιού όπως η .. Ισπανία.

ΥΓ.
Το παρακάτω είναι ένα αξιόλογο επεισόδιο της σειράς Frontline του δημόσιου μη κερδοσκοπικού τηλεοπτικού οργανισμού PBS των ΗΠΑ που αναλύει μερικά από τα σημεία της κρίσης και του φόβου του Systemic Risk, με τίτλο Inside the meltdown

24 December, 2009

Μια πρόταση για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της λειτουργίας του Ελληνικού κράτους είναι η αδυναμία είσπραξης φόρων. Η σημερινή κυβέρνηση απ 'όσο έχει δείξει έμπρακτα ως τώρα αδυνατεί να βρει ουσιαστικούς τρόπους καταπολέμησης του φαινομένου. Εν μέρη επίκτητη ανικανότητα, εν μέρη η ευκολία με την οποία όλες οι κυβερνήσεις μπορούσαν απλά να δανείζονται χορηγώντας ομόλογα για να καλύψουν την ακόρεστη όρεξη για αλόγιστη σπατάλη ,έχουν συμβάλει στο φαινόμενο απλά να γιγαντωθεί . Μάλιστα η προηγούμενη κυβέρνηση του θιάσου Νέας Δημοκρατίας διασκέδαζε τη νοημοσύνη του πολίτη υποστηρίζοντας ότι αν συνυπολογιστεί η παραοικονομία το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι 25% μεγαλύτερο σε σχέση με αυτό που εκτιμάται. (πηγή Ελευθεροτυπία ).
Η σημερινή κυβέρνσηση λοιπόν, πανηγυρικά εκλεγμένη από το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που πήγαν να ψηφίσουν (γιατί αριθμητικά σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές οι επιπλέον ψήφοι ήταν πολύ κοντά) και με τον αέρα του 10 % της διαφοράς από την πιο πρόσφατα άχρηστη κυβέρνηση του τόπου, έχει την ευκαιρία στα χέρια της για μια ακόμη φορά όπως και οι προκάτοχοί της αλλά και αυτοί πριν αυτών (το ΠΑΣΟΚ πάλι δηλαδή) να μας ξανα-πείσει ότι θα καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή.
Η καλύτερη ιδέα που κατέβασαν οι σύμβουλοι των υπουργείων οικονομικών για την ώρα πάντως φαίνεται να είναι σύμφωνα με τον τύπο , το να πετάξουν το μπαλάκι της "βρομοδουλειάς" στον καταναλωτή και τον απλό πολίτη. Η κυβέρνηση λοιπόν , μας λέει ότι ξανασκέφθηκαν να συστήσουν στους πολίτες να ζητάνε αποδείξεις στις συναλλαγές τους για αγαθά και υπηρεσίες από τους πάροχους αυτών (πηγή Έθνος). Απογοητευτικός ο κ. Παπακωνσταντίνου και οι φωστήρες γύρω του. Ρίχνει την ευθύνη στον πολίτη να βγάλει το φίδι από την τρύπα και τον χώνει σε ένα ανελέητο αγώνα συλλογής χαρτιών με κίνητρο το να εκπίπτει το ποσό (όλο; ή ο ΦΠΑ μόνο;) από το ακαθάριστο φορολογητέο του εισόδημα. Θα πρέπει μετά ο πολίτης να θυμάται κάθε φορά να ζητάει αποδείξεις -κάτι το οποίο θα έπρεπε να είναι αυτονόητο για κάθε συναλλαγή-, να παίζει κρυφτούλι με τους εμπόρους (θα σου κόψω 5%-10% χωρίς απόδειξη ) και αποκλείει αμέσως πρακτικά τουρίστες ηλικιωμένους και νεώτερους σε ηλικία.

Μια πιο αποδοτική λύση θα ήταν πιστεύω η εξής. Συστήνεται μια δύναμη κρούσης ελεγκτών του υπουργείου οικονομικών όπου ο ρόλος της θα είναι η οργανωμένες κρούσεις σε διάφορες υπηρεσίες και εμπόρους ως απλοί πελάτες. Αν μετά τη συναλλαγή και την απομάκρυνση από το σημείο της υπηρεσίας δεν κοπεί απόδειξη θα πρέπει να μπορεί να διατάσσεται βαρύτατο πρόστιμο και επ' αυτοφόρω έλεγχος στα βιβλία της επιχείρησης. Σε περίπτωση που διαπιστωθούν σοβαρές ατασθαλίες θα πρέπει να υπάρχουν αυστηρά πρόστιμα (από 50-100% και περισσότερο επιπλέον του συνόλου της φοροδιαφυγής) και δημοσιοποίηση των στοιχείων της επιχείρησης ή υπηρεσίας σε γνωστό τόπο με ελεύθερη πρόσβαση στον καθένα. Η σκοπός θα πρέπει να είναι η παραδειγματική τιμωρία και το μήνυμα ότι δε θα πρέπει να υπάρξει χαλαρότητα πουθενά. Προκειμένου να δοθούν κίνητρα στους υπαλλήλους αυτής της δύναμης κρούσης να μη χρηματίζονται αλλά και να κάνουν όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα τη δουλειά τους, θα πρέπει ένα μεγάλο μέρος της συνολικής αμοιβής τους να είναι μεταβλητό και να εξαρτάται από το συνολικό ποσό προστίμων και εσόδων που κατάφεραν να εντοπίσουν για λογαριασμό του κράτους. Ένα μπόνους δηλαδή ως ποσοστο επί των εισπράξεων φόρων και προστίμων. Έτσι θα έχουν κίνητρο να ερευνούν πιθανούς μεγαλο-φοροφυγάδες. Επίσης θα πρέπει να συσταθεί ατελής τελεφωνική γραμμή και ηλεκτρονική υπηρεσία για καταγγελίες πολιτών για τον ίδιο σκοπό. Θα πρέπει να εγγυάται η διαφύλαξη και προστασία των στοιχείων των πολιτών που καταγγέλουν εμπόρους και επιχειρηματίες για μη κοπή απόδειξης. Έπειτα από καταγγελία, θα πρέπει να προγραμματίζεται απόπειρα ελέγχου της υπηρεσίας/εμπόρου με τον ίδιο τρόπο όπως περιγράφεται παραπάνω. Undercover επιχείρηση και κατόπιν επανειλημένοι ελέγχοι αν διαπιστωθεί παράβαση. Οι πολίτες που συνδράμουν με επιτυχία στην ανακάλυψη φοροφυγάδων θα πρέπει επίσης να έχουν κίνητρα ανταμοιβής τα οποία θα πρέπει να είναι ανάλογα του ποσού που το κράτος θα καταφέρει να εισπράξει ως αποτέλεσμα του επιτυχούς ελέγχου και πληρωμή προστίμων. Αυτό θα μπορούσε να δίνεται είτε απ'ευθείας ως αμοιβή είτε ως έκπτωση φορολογητέου εισοδήματος.
Το πιο σημαντικό στην παραπάνω συνταγή είναι η άμεση δημοσιοποίηση των ονομάτων, όλων όσων πιάνονται να φοροδιαφεύγουν με οποιοδήποτε τρόπο. Επίσης, όσο πιο επιφανείς τόσο αυστηρότερο θα πρέπει να είναι το μήνυμα. Πολιτικά πρόσωπα που διαπιστώνεται ότι απόκρυψαν εισόδημα θα πρέπει να είναι 1α στη λίστα ντροπής (εδώ γελάω).