2011-2012-2013-...-20XX

Ο υπουργός οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου ερωτηθείς για τις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού Σημίτη σχετικά με το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους δήλωσε πως δεν κάνει καλό στην προσπάθεια της χώρας να συζητούνται συνεχώς σενάρια αναδιάρθρωσης. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος από την αρχή σύναψης του συμφώνου διάσωσης από τη χρεωκοπία με την Τρόικα, έχει κάνει δηλώσεις πως η Ελλάδα θα επιστρέψει στις αγορές ομολόγων πάλι το 2011 αρχικά , μετά το 2012 και τώρα πιο πρόσφατα το αργότερο το 2013.

Ερώτηση προς τον υπουργό:
Τι κάνει περισσότερο κακό και αυξάνει τις πιθανότητες αναδιάρθρωσης ή/και χρεωκοπίας της χώρας; Ο δημόσιος διάλογος για την πιθανότητα χρεωκοπίας/αναδιάρθρωσης ενός μη βιώσιμου χρέους της χώρας; Ή οι αστρολογικής ακρίβειας και αξιοπιστίας δημόσιες εκτιμήσεις, για την ικανότητα της χώρας να ξανά δανειστεί από την αγορά, του ανθρώπου ο οποίος υποτίθεται την καθοδηγεί για να αποφύγει αυτή την αναδιάρθρωση;

Η "λογική" του πολιτικού

Μόνο αν είσαι πολιτικός μπορείς να κάνεις τέτοιες δηλώσεις και ερμηνεία της πραγματικότητας και να μη σε νοιάζει αν σε παίρνει κανείς στα σοβαρά.
Εγώ ξέρω σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη το εξής. Αν εγώ σου δανείσω 100 δολάρια και συμφωνήσω να μου τα δώσεις πίσω σε 1 μήνα με τόκο 10 δολάρια (110 σύνολο) υπάρχουν οι εξής εκδοχές στο πώς μπορούν να κυλήσουν τα πράγματα:
 1. Διαπιστώνω με την συμπεριφορά σου ότι έχω 100% πιθανότητες να δω τα λεφτά μου με τον τόκο τους σε 1 μήνα. Δεν αλλάζει τίποτα στη συμφωνία μας
2. Διαπιστώνω ότι  έχω λίγες πιθανότητες να δω τα λεφτά μου σε 1 μήνα. Εδώ έχω 2 υπό επιλογές

• Δεν αλλάζω τίποτα περιμένοντας να πληρωθώ , ρισκάροντας είτε να μη δω σεντ από τα λεφτά που σου δάνεισα, είτε να μου πεις στο τέλος του μήνα ότι δεν τα κατάφερα αλλά έχω 50 να σου δώσω
• Αντιλαμβάνομαι ότι δεν μπορείς να ανταποκριθείς στην αρχική συμφωνία μας, και σου λέω ΟΚ δώστα μου σε 2 μήνες με τόκο 8 δολάρια (108 στο τέλος) 

Την παραπάνω λοιπόν εκδοχή  (την 2η υποπερίπτωση ) μόνο ένας πολιτικός θα είχε τα μούτρα να την παρουσιάσει ως αναγνώριση επιτυχίας και σοβαρότητας από τη τη μεριά του δανειστή στην πορεία οικονομικής διαχείρισης του δανειζόμενου, χωρίς να ενδιαφέρεται αν είναι δυνατόν να μπορεί να τον πάρει κανείς στα σοβαρά ή όχι.


Το post δημοσιεύτηκε και στο www.protagon.gr στην κατηγορία "Αναγνώστες" εδώ.

Παπανδρέου : "Το ευρώ είναι ένα νόμισμα χωρίς αφεντικό"

"Το ευρώ είναι ένα νόμισμα χωρίς αφεντικό" φέρεται να δήλωσε ο ΓΑΠ σε ομιλία του στο μέγαρο μουσικής σήμερα.
Καλή προσπάθεια. Αλλά αν κρίνω από το track record του όσον αφορά την επίδραση των ατυχών δημόσιων δηλώσεών του (Τινανικός, διεφθαρμένη χώρα κλπ) στην πορεία των spreads των Ελληνικών ομολόγων τους μήνες πριν η Ελλάδα καταφύγει στο μηχανισμό για να μη βαρέσει κανόνι, τότε θα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο για να καταφέρει την κατρακύλα του Ευρώ στις διεθνείς αγορές συναλλάγματος αντίστοιχα. Είναι σε καλό δρόμο πάντως και έχει καλή προϋπηρεσία. Ίσως να πρέπει να του δίνουν βήμα πιο συχνά και κατά προτίμηση δίπλα στον Ζαν Κλωντ Τρισέ όταν ενημερώνει το κοινό για τα επιτόκια της ΕΚΤ.

Ο αντισημιτισμός και το μίσος του μητροπολίτη Πειραιώς

Το συνωμοσιολογικό και ρατσιστικό προ "Χριστουγεννιάτικο" μήνυμα του μητροπολίτη Πειραιώς, Σεραφείμ στην εκπομπή Καμπουράκη, Οικονόμου στο Μεγκα εδώ έδωσε απαντήσεις σε όλες τις απορίες και ανησυχίες του ενάρετου ποιμνίου του.
Η παγκόσμια εβραϊκή σιωνιστική συνωμοσία [κατά των άλλων] φταίει για όλα για μια ακόμη φορά. Μέχρι και για το ολοκαύτωμα των Ναζί.
Η ανοησία πιθανόν να συγχωρείται και να σε κατατάσσει στους γραφικούς. Το μίσος και η ρατσιστική προπαγάνδα από τους ανώτατους θρησκευτικούς ηγέτες δογμάτων όμως θα πρέπει να διώκεται ποινικά, στο μέτρο του δυνατού, κατά τη γνώμη μου.
Όσο για την ενάρετη και ηθική Εκκλησία του, αυτή όσο δεν καταδικάζει[1] τον καλυμμένο λόγο μίσους κατά της ανθρωπότητας προερχόμενο από τις τάξεις της, τόσο τον υποθάλπει. Δεν αναμένουμε αφορισμούς βέβαια. Για την ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος αυτές οι τιμωρίες φυλάσονται για τους πραγματικά αμαρτωλούς όπως ήταν ο Νίκος Καταντζάκης. Ας μην ξεχνάμε ότι ούτε ο Χίτλερ ούτε κανένας άλλος από τα υψηλόβαθμα στελέχη των ναζί αφορίστηκαν ποτέ από την καθολική Εκκλησία για τα εγκλήματα που διέπραξαν. Εκτός από τον Γκαίμπελς. Και αυτό διότι διέπραξε το αδιανόητο για την Εκκλησία του έγκλημα να παντρευτεί μια γυναίκα του δόγματος των διαμαρτυρόμενων.
Καλά Χριστούγεννα!

[1] Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής έκανε πρώτη; το αυτονόητο.

Christopher Hitchens : O στρατευμένος άθεος

«Ζώντας κάτω από τη δικατορία της Βορείου Κορέας, ξέρεις ότι  όσο και να υποφέρεις , όσο και να βασανιστείς , όσο και να υπομένεις τα σαδιστικά καπρίτισα ενός νεκρο-κρατικού καθεστώτος (ο εκλιπώντας πρόεδρος Kim Il-sung κατέχει ακόμα και σήμερα τον τίτλο αιώνιος πρόεδρος), υπάρχει σωτηρία και εξιλέωση. Θα πεθάνεις και τα βάσανά σου θα τελειώσουν εκεί.

Ζώντας κάτω από τη δικτατορία , τα καπρίτσια και τις σαδιστικές εντολές ενός θεού που κατά τους αποκλειστικούς ερμηνευτές του λόγου του του στη γη, σε έφτιαξε μεν  ανήμπορο να είσαι τέλειος εξ’ορισμού αλλά παρ’ ολαυτά σου έδωσε την εντολή να γίνεις κατ’ομοίωσή του προσπαθώντας μια ζωή, με ανταμοιβή να τον δοξάζεις αιώνια μετά το μοιραίο, τα πράγματα είναι πολλαπλάσια χειρότερα. Τα βάσανα σου αρχίζουν αφότου πεθάνεις.»

Αυτό είναι  ένα από τα επιχειρήματα του Christopher Hitchens στις αμέτρητες μάχες που έχει δώσει και εξακολουθεί να δίνει από τα φόρα διαλέξεων στην Αμερική αλλά και αλλού, από τα βιβλία και τα άρθρα του εναντίων εκείνων που προβάλουν και θέλουν να επιβάλουν τη θρησκεία και την πίστη σε κάποιον «ουράνιο δικτάτορα» σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου. Συγκαταλέγεται στο ρεύμα των «Νέων Άθεων» ανάμεσα στους Sam Harris, Richard Dawkins, Daniel C. Dennett και Victor J. Stenger.  ‘Η  θα πρέπει να είσαι πάνω σε κάποιου είδους  σανίδα πειρατικού πλοίου στη μέση της καραϊβικής με τα χέρια δεμένα λίγο πρίν σε σπρώξουν στον ωκεανό και να έχεις μόνο αυτή την επιλογή για να γλυτώσεις ή θα πρέπει να είσαι πολύ μεθυσμένος  για να δεχθείς να αντιπαραταθείς σε μια κουβέντα με κάποιο θέμα απέναντι στον Christopher Hitchens. Όποια και να είναι η θέση σου στο θέμα προς αντιπαράθεση δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς στη δύναμη του δομημένου και τεκμηριωμένου  λόγου του αντιπάλου σου εφόσον η δύναμη των επιχειρημάτων του θα σε έχουν κάνει να λυγίσεις  επικλινώς προς τα μπρος έτσι και αλλιώς.  Αν δε είσαι ο πρώην καρδινάλιος Ratzinger και νυν επικεφαλής της καθολικής εκκλησίας, καλού κακού θα πρέπει να συμβουλεύεσαι και τους δικηγόρους σου όταν ταξιδεύεις  στη γεννέτειρα του Christopher, όταν ο ίδιος  κινεί γη και ουρανό προκειμένου να οργανώσει τη σύλληψή σου από τις αρχές  με την κατηγορία της συνομοτικής συγκάλυψης των εγγλημάτων χρόνιας κακοποίησης και βιασμών ανηλίκων από τους υπαλλήλους της Εκκλησίας σου.

Ο ΒρετανοΑμερικανός Christopher Hitchens δε διαλέγεται μαχόμενος στο πλευρό της αντι-θεΐας μόνο.  Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, ο ρόλος του μαχητή του ορθολογισμού και υπερασπιστή του κοσμικού κράτους κατά της απόπειρας των θρησκευτικών φανατικών οποιασδήποτε απόχρωσης να καθορίζουν την πορεία και τη ζωή των ανθρώπων, έγινε κεντρικός στη ζωή του μόνο μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης  Σεπτεμβρίου. Ήταν εξάλλου και σθεναρά υπέρ της πολιτικής Μπους για στρατιωτική επέμβαση στο Ιρακ κατά του Σαντάμ Χουσεΐν. Είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας ,και κριτικός λογοτεχνίας, συγγράφει ανάμεσα σε άλλα, στα περιοδικά The Atlantic, Vanity Fair, Slate, World Affairs, The Nation, Free Inquiry.  Είναι μέλος του Hoover Institution του πανεπιστημίου Stanford.  Γεννημένος το 1949 στη Βρετανία είναι ανάμεσα στους πιο επιφανείς διαλογιστές της εποχής μας και πολύ συχνά χαρακτηρίζεται από τους αντιπάλους του σε δημόσιες ομιλίες ως ο πιο χαρισματικός ομιλιτής στο εκάστοτε θέμα προς αντιπαράθεση. Σθεναρός υποστηρικτής του ρεύματος του διαφωτισμού και «αιώνια» ευγνώμων  σε μεγάλους ευεργέτες του πολιτισμού του ανθρώπου όπως ο Σωκράτης , ο Επίκουρος, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Τομας Πέιν , ο Όργουελ , ο Δαρβίνος ανάμεσα σε άλλους, δεν έχει δείξει να προβληματίζεται να κατηγοριοποιηθεί σαν εριστικός βάλοντας κατά της μητέρας Τερέζας χαρακτηρίζοντάς την «Φανατική και απανεώνισα», των Μπιλ και Χίλλαρυ  Κλίντον αλλά και πολλών εν ζωή η μη, τηλε –ευαγγελιστών των ΗΠΑ.

Ανάμεσα στις προγραμματισμένες επερχόμενες αναμετρήσεις του στα πάνελ που προσκαλείται ο Christopher Hitchens έχει αναγκαστεί να χωρέσει από το καλοκαίρι του 2010 και τα ραντεβού του με την κλινική για τις προγραμματισμένες χημειοθεραπίες. Ο Christopher ενημερώθηκε ότι πάσχει από μεταστατικής μορφής καρκίνο του οισοφάγου. Δεν έχει αυταπάτες για το μέλλον. Αγνόησε την «μέρα προσευχής» που είχαν οργανώσει πιστοί για τη σωτηρία του και δε συμετείχε.Ο ίδιος είπε στον Anderson Cooper στο CNN όταν μίλησε πρόσφατα μαζί του ότι  «αν ανήκεις στην κατηγορία των ανθρωποειδών θηλαστικών τα οποία αγαπούν το αλκοόλ και το τσιγάρο τότε θέτεις υποψηφιότητα και για αυτό το ενδεχόμενο». Θα επιθυμούσε να βρεθεί στο «θετικό» στατιστικό άκρο της καμπύλης που λέει ότι λιγότεροι από 20% από τους ασθενείς  στο ίδιο στάδιο καρκίνου με αυτόν, ζούν πάνω από 5 χρόνια.Από κει και πέρα, τα «θαύματα» είναι για τους  επιρεπείς σε παραισθήσεις  και ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι δεν ανήκει στην κατηγορία των «homo sapiens» που αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα ερμηνεύοντάς τη ψάχνωντας απαντήσεις στο υπερφυσικό.

Ο αναγνώστης που, ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί με τις θέσεις του Christopher Hitchens, διψάει για διαλόγους ορθολογικής σκέψης, μπορεί να ακολουθεί τη συνέχεια της πορείας  της ζωής του Christopher Hitchens μέσα από τα βιβλία του, τα άρθρα του αλλά κυρίως τις αντιπαραθέσεις του οι περισσότερες των οποίων μπορούν να βρεθούν στο youtube.com. Πιο πρόσφατα, το Νοέμβριο του 2010 «το μενού» μαχών είχε και  τον  πρώην πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας , Τόνυ Μπλαίρ, -πρόσφατο μέλος των πιστών της καθολικής εκκλησίας – στο Τορόντο του Καναδά. Τα εισιτήρια για το γεγονός είχαν εξαντληθεί από πολλού.

ΥΓ. Τα στοιχεία αναφερόμενα στο κείμενο μπορούν να επαληθευθούν στην Wikipedia και τους αμέτρητους λόγους του Christopher Hitchens που μπορεί ο καθένας να αναζητήσει και να παρακολουθήσει στο youtube.com . 

Μερικά εδώ:

1. Wikipedia

2. Youtube1

3. Youtube2

*Το παρόν κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτα στη διαδικτυακή εφημερίδα www.protagon.gr στη νέα κατηγορία των Αναγνωστών εδώ στις 08/12/2010. Το www.protagon.gr είναι ένας δικτυακός τόπος που συγκεντρώνει τα κείμενα γνωστών (περισσότερο ή λιγότερο) προσωπικοτήτων από διαφορετικούς δρόμους της Ελληνικής ζωής. Είναι ένας τόπος για "ιστορίες για να σκεφτόμαστε διαφορετικά" όπως αναφέρεται και στο λογότυπό του. Από τις 08/12/2010 ο τόπος εμπλουτίστηκε με νέες ενότητες ανάμεσά τους και αυτή των αναγνωστών όπου φιλοξενούνται κείμενα των αυτών που το επιθυμούν σαν και αυτό. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συντελεστές του protagon.gr αλλά και τον κ. Άρη Δαβαράκη ο οποίος επιμελείται την κατηγορία αναγνωστών για την ευκαιρία αυτή. Ο τίτλος του κειμένου ήταν επιλογή των συντελεστών του protagon, μου αρέσει και τον υιοθετώ μιας και δεν είχα προσδιορίσει κάποιο συγκεκριμένο τίτλο όταν έστειλα το κείμενο.

Το ευρώ είναι αξιόπιστο νόμισμα! Αλήθεια σας λέω!!

Οι "φτηνές" δηλώσεις του διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι το Ευρώ είναι αξιόπιστο νόμισμα μου θυμίζουν πολύ τις δηλώσεις του διευθύνοντος συμβούλου της Bear Stearns Alan Schwartz μερικές μέρες πριν την κατάρρευση της εταιρείας του που διαβεβαίωνε το κοινό μέσω του CNBC ότι δεν υπήρχε πρόβλημα ρευστότητας στην εταιρεία του. Το ευρώ δεν είναι Bear Stearns φυσικά αλλά όσο έχεις διοικητές να βγαίνουν να κάνουν δηλώσεις χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα μιας και οι ενέργειές τους είναι συνήθως αντιδραστικές παρά προνοητικές στο πρόβλημα, τόσο περισσότερο κάνουν κακό στην αξιοπιστία του συστήματος και τόσο περισσότερο επιβεβαιώνουν ότι μάλλον έχουν χάσει τον έλεγχο της κατάστασης. Μάλιστα όπως αποδείχθηκε και στην περίπτωση της Bear Stearns δηλώσεις που δε συνοδεύονται με ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία για την επαλήθευσή τους, τείνουν να έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα στην ψυχολογία των επενδυτών και της αγοράς και να μεγεθύνουν το πρόβλημα. Είναι σα να ακούς γυναικεία ουρλιαχτά απόγνωσης και τρόμου από το γειτονικό σου σπίτι και να βγαίνει ταυτόχρονα ο σύζυγος στο παράθυρο του σπιτιού του απευθυνόμενος στη γειτονιά φωνάζοντας "Πιστέψτε με! δεν κακοποιώ τη γυναίκα μου!"

 Το ευρώ είναι τόσο αξιόπιστο όσο αξιόπιστες είναι και οι οικονομίες των κρατών οι οποίες το απαρτίζουν. Ο τελευταίος χρόνος αλλά και η παρούσα κατάσταση δεν συνηγορούν στην επαλήθευση της άποψης ότι το ευρώ είναι αξιόπιστο νόμισμα. Και η απλή διατύπωση αυτής της άποψης, ακόμα και αν προέρχεται από το διοικητή του μονεταριστικού ρυθμιστή της Ευρωζώνης, δεν είναι αρκετή για να κάνει το ευρώ αξιόπιστο από μόνη της. Καλό θα ήταν να συνοδεύεται και με ισχυρά στοιχεία τα οποία να συνηγορούν προς αυτό.

Πώς διαμορφώνονται οι τιμές των ομολόγων

Συνέχεια από την προηγούμενη ανάρτηση και την υπόθεση για την άνοδο των επιτοκίων των ομολόγων των Ευρωπαϊκών χωρών, εδώ ίσως είναι απαραίτητο να εξηγηθεί πώς διαμορφώνονται τα επιτόκια των υπο διαπραγμάτευση ομολόγων στις δευτερογενείς αγορές.
Όταν κάποιος εκδίδει ένα ομόλογο αυτό έχει μια συγκεκριμένη  ονομαστική τιμή και ένα συγκεκριμένο επιτόκιο. Υπάρχουν μερικοί τρόποι για να καθοριστεί η αρχική τιμή έκδοσης και το πώς πληρώνεται το επιτόκιο αλλά η πιο τυπική περίπτωση είναι αρχική τιμή έκδοσης 100% της ονομαστικής αξίας του ομολόγου και επιτόκιο Χ%. Η ονομαστική αξία είναι η τιμή πάνω στην οποία υπολογίζεται το κέρδος του επενδυτή με το συγκεκριμένο επιτόκιο. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε ομόλογο που αγοράζω θα πληρωθώ Χ% το χρόνο επί της ονομαστικής αξίας (οι πληρωμές συμβαίνουν ανά 6 μηνο συνήθως). Τα ομόλογα κόβονται συνήθως σε διάφορες μονάδες ονομαστικής αξίας. Πχ 1000Ευρώ, 5000Ευρώ κλπ αν το ομόλογο εκδίδεται σε Ευρώ.  Το ομόλογο έχει και μια συγκεκριμένη διάρκεια ζωής πχ Τ χρόνια. Υπάρχουν πολλοί τύποι ομολόγων αλλά για το παρόν παράδειγμα θα αναφέρω μόνο τη στάνταρ περίπτωση. Έτσι λοιπόν αν αποφασίσω να επενδύσω 1000 Ευρώ σε 10ετή Ελληνικά ομόλογα με ετήσιο επιτόκιο 5% τότε θα λαμβάνω πληρωμές κάθε χρόνο 50Ευρώ από την Ελλάδα και στο τέλος της 10ετίας, αν κρατήσω το ομόλογο ως τη λήξη του, θα λάβω και τα 1000 Ευρώ που ήταν το αρχικό μου κεφάλαιο που δάνεισα στην Ελλάδα. Όμως στην αγορά ομολόγων υπάρχει και η δευτερογενής αγορά (όπως και στις απλές μετοχές) όπου τα εκδοθέντα ομόλογα διαπραγματεύονται αμέσως μετά την έκδοσή τους στην πρωτογενή. Έτσι πχ αν εγώ υποθέσουμε ότι συμμετείχα στην πρωτογενή έκδοση ομολόγων (αυτό συμβαίνει κυρίως μέσω των τραπεζών, των επενδυτικών μετοχικών κεφαλαίων, θεσμικών επενδυτών και των ντηλερς) και επένδυσα 1000 Ευρώ τότε μου δίνεται η ευκαιρία να διαπραγματευτώ το ομόλογο στην δευτερογενή και να το πουλήσω αν για κάποιο λόγο δεν επιθυμώ να το κρατήσω μέχρι την ημερομηνία που λήγει.

Και εδώ είναι το ζητούμενο. Ποιά είναι η τιμή πώλησης (και αγοράς) του ομολόγου στη δευτερογενή αγορά; Αν οι οικονομικές συνθήκες είναι ακριβώς ίδιες με τη χρονική περίοδο κατά την οποία αγόρασα το ομόλογο τότε είναι πιθανόν να βρεθεί κάποιος αγοραστής να το αγοράσει ακριβώς στην ίδια τιμή που το αγόρασα δηλαδή στο 100% της ονομαστικής του αξίας. Έτσι θα το πουλήσω δηλαδή πάλι 1000 ευρώ. Όμως η δευτερογενής αγορά είναι μια αγορά που επηρεάζεται από την συγκεκριμένη οικονομική συγκυρία του χρόνου που γίνεται η διαπραγμάτευση. Για παράδειγμα αν εν τω μεταξύ νέα ομόλογα ισοδύναμης πιστοληπτικής ποιότητας (εδώ μπαίνουν οι εκτιμήσεις των οίκων αξιολόγησης) και ίδιας χρονικής διάρκειας με αυτό που έχω εγώ έχουν εκδοθεί και για κάποιο λόγο προσφέρουν μεγαλύτερο επιτόκιο από το 5% που έχουν τα δικά μου τότε είναι λογικό οι επενδυτές να προτιμούν τα νέα ομόλογα γιατί επενδύοντας το ίδιο κεφάλαιο μπορούν να επιτύχουν καλύτερη απόδοση λόγω του μεγαλύτερου επιτοκίου. Έτσι σε μια ελεύθερη αγορά που επικρατούν κυρίως οι δυνάμεις προσφοράς και ζήτησης εγώ που προσφέρω το παλιότερο ομόλογο θα αναγκαστώ να συμφωνήσω σε τιμή πώλησης μικρότερη της ονομαστικής που είχα πληρώσει ας πούμε Π2<Π1 (Π1 η αρχική τιμή 100% της ονομαστικής)  έτσι ώστε η τιμή αυτή με το ετήσιο επιτόκιο των 5% των ομολόγων μου να έχουν ανταγωνιστική απόδοση σαν επένδυση με την απόδοση των νέων ομολόγων που προσφέρονται στα 100% της ονομαστικής τους αλλά με μεγαλύτερο ετήσιο επιτόκιο.
Συνεπώς δέχομαι να χάσω μέρος του αρχικού μου κεφαλαίου πουλώντας τα ομόλογα που είχα αγοράσει στο 100% της ονομαστικής τους σε τιμή μικρότερη αυτής,  προκειμένου να ανταγωνιστούν τα νέα ως επενδυτική απόδοση. Για παράδειγμα, αν αυτά πουληθούν στα 98% της ονομαστικής τους, ο νέος αγοραστής καταβάλει 980 Ευρώ για να πάρει τα ίδια ακριβώς 10ετή ομόλογα με ετήσιο επιτόκιο 5% που είχα προμηθευτεί εγώ στα 1000 Ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι το 5% ετήσιο επιτόκιο που θα λαμβάνει υπολογίζεται επί της ονομαστικής αξίας του ομολόγου που συνεχίζει να είναι η αρχική δηλ. τα 1000 Ευρώ. Συνεπώς εκείνος, κάνοντας μια επένδυση με 980 ευρώ εξακολουθεί να λαμβάνει 50 Ευρώ το χρόνο  από τον δανειζόμενο. Η απόδοση αυτή των 50 Ευρώ αντιστοιχεί στο 5.1% του νέου επενδυόμενου κεφαλαίου των 980 Ευρώ. Αυτό στην ουσία διαμορφώνει και το "ισοδύναμο επιτόκιο" του ομολόγου στην δευτερογενή αγορά. Σε αυτά τα επιτόκια αναφέρονται συνήθως τα δελτία ειδήσεων όταν μιλούν για spreads επιτοκίων σε σχέση με κάποιο άλλο επιτόκιο αναφοράς όπως στα Γερμανικά που θεωρούνται και τα πιο σταθερά από άποψη πιστοληπτικής αξιολόγησης του Γερμανικού κράτους. Με λίγα λόγια αν ένα Γερμανικό 10ετές ομόλογο με επιτόκιο 3% διαπραγματεύεται στη δευτερογενή αγορά στο 100% της ονομαστικής του αξίας και ένα Ελληνικό επίσης 10ετές με επιτόκιο 5% στο 70% της ονομαστικής του αξίας έκδοσης το spread θα υπολογιστεί ως 7.14%-3% = 4.14% όπου 7.14% είναι το επενδυτικά ισοδύναμο επιτόκιο των Ελληνικών ομολόγων δεδομένου ότι διαπραγματεύονται στο 70% της ονομαστικής τους αξίας [Υπολογισμός: Για κάθε 70 ευρώ που επενδύονται για αγορά του Ελληνικού ομολόγου ο επενδυτής λαμβάνει 5% τόκο της ονομαστικής αξίας του ομολόγου η οποία είναι 100, δηλαδή ο τόκος είναι 5 Ευρώ. 5 Ευρώ στα 70 ευρώ, ισοδυναμούν με 7.14% απόδοση].  Συνεπώς είναι πλέον εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί η αύξηση του "ισοδύναμου επιτοκίου" ενός ομολόγου στη δευτερογενή αγορά προκύπτει όταν το ομόλογο έχει στην ουσία χάσει μέρος της ονομαστικής του αξίας. Σημ: Για διαφορετικούς λόγους τα "ισοδύναμα επιτόκια" ομολόγων στη δευτερογενή αγορά μπορούν να διαμορφωθούν κάτω από το αρχικό της έκδοσης, εάν η τρέχουσα τιμή του ομολόγου διαπραγματεύεται πάνω από το 100% της ονομαστικής (Αυτό μπορεί να συμβεί αν πχ η κεντρική τράπεζα ρίξει τα επιτόκια δανεισμού της διατραπεζικής αγοράς . Αυτό σχολιάζεται στην επόμενη παράγραφο).

Το παραπάνω παράδειγμα περιγράφει τι γίνεται με τις τιμές των διαπραγματευόμενων ομολόγων στη δευτερογενή αγορά όταν νέα ομόλογα εκδίδονται και χτυπούν την αγορά με μεγαλύτερο επιτόκιο. Οι τιμές των παρόντων ομολόγων πέφτουν έτσι ώστε υπολογίζοντας το επιτόκιο της ονομαστικής τους αξίας να τα κάνουν ισοδύναμης επενδυτικής απόδοσης με τα νέα για το ίδιο θεωρητικό ρίσκο. - Σημείωση: Αν αναρωτιέται κανείς για ποιο λόγο κάποιος που εκδίδει νέα ομόλογα ίδιας ποιότητας ρίσκου με τα τωρινά αποφασίζει να προσφέρει μεγαλύτερο επιτόκιο η πιο απλή εξήγηση (αν όλοι οι υπόλοιποι παράγοντες δεν έχουν αλλάξει) αφορά το υπάρχον επιτόκιο δανεισμού που θέτουν οι κεντρικές τράπεζες, το λεγόμενο Fed Funds rate για την περίπτωση της Fed των ΗΠΑ για παράδειγμα το οποίο καθορίζει το επιτόκιο διατραπεζικού δανεισμού που είναι υποχρεωμένες οι τράπεζες να απαιτούν η μία από την άλλη όταν δανείζονται μεταξύ τους για να κρατήσουν στο απαιτούμενο επίπεδο τα τραπεζικά αποθεματικά κάτι το οποίο επίσης καθορίζεται από την κεντρική τράπεζα. Όταν αυτό το επιτόκιο λοιπόν αυξάνεται και οι τράπεζες αναγκάζονται να δανείζουν μεταξύ τους σε επιτόκια μεγαλύτερα από αυτά που ήταν προηγουμένως τότε για να δανείσουν οι ίδιες ένα κράτος ή κάποιον που εκδίδει ένα ομόλογο, θα απαιτήσουν με τη σειρά τους μεγαλύτερο επιτόκιο.

Τώρα πέρα από το παραπάνω σχετικά απλό παράδειγμα, αυτό που περεταίρω καθορίζει την αξία των υπό διαπραγμάτευση ομολόγων στη δευτερογενή αγορά είναι οι αξιολογήσεις των οίκων, και η γενική εκτίμηση του επενδυτικού κοινού για το ρίσκο επένδυσης σε ομόλογα κάποιου τύπου. Επιπλέον, πολλά συντηρητικά επενδυτικά χαρτοφυλάκια έχουν όρους μέσα στα καταστατικά τους που θέτουν κάποιο όριο στην αγορά ή διατήρηση ομολόγων κάτω από συγκεκριμένες βαθμίδες αξιολόγησης. Αν λοιπόν βγουν οι οίκοι Moodys , Fitch και S&P και υποβαθμίσουν την πιστοληπτική ικανότητα ενός χορηγού ομολόγων κάτω από αυτά τα όρια, αυτόματα τα συγκεκριμένα κεφάλαια είναι υποχρεωμένα να πουλήσουν πιέζοντας στην ουσία τις τιμές ακόμα περισσότερο προς τα κάτω. Ο λόγος πίεσης των τιμών των Ελληνικών και άλλων Ευρωπαϊκών ομολόγων σε αυτή τη χρονική περίοδο εμπίπτουν στους λόγους που περιγράφονται σε αυτήν την παράγραφο μιας και φυσικά η ΕΚΤ δεν έχει αλλάξει τα επιτόκια διατραπεζικού δανεισμού εδώ και καιρό. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι η πίεση των τιμών προς τα κάτω των ήδη εκδοθέντων ομολόγων στην δευτερογενή αγορά αυτή καθεαυτή δεν αυξάνει το κόστος δανεισμού αυτού που έχει εκδώσει τα ομόλογα. Αυτός δανείστηκε στην πρωτογενή αγορά και εκεί τελείωσε. Όμως εφόσον ο δανειζόμενος είναι υποχρεωμένος να ξανά βγει να δανειστεί εκδίδοντας νέα ομόλογα και αν θέλει να συγκεντρώσει προσφορές θα πρέπει τα νέα ομόλογα να προσφέρουν ανταγωνιστικό επιτόκιο με αυτά που διαπραγματεύονται ήδη στη δευτερογενή αγορά.

Τα παραπάνω σχετικά με την ονομαστική αξία των ομολόγων εξηγούν επίσης και το λόγο για τον οποίο οι τιμές των ομολόγων από τις διάφορες υπηρεσίες τιμών αγορών δίνονται στην κλίμακα σε σχέση με την ονομαστική αξία του ομολόγου. Για παράδειγμα σε αυτόν τον πίνακα ομολόγων επιχειρήσεων στο Yahoo Finance. Δεν διαπραγματεύονται όλα τα ομόλογα κατά τον ίδιο τρόπο

Αν κάποιος επιθυμεί να ψάξει περισσότερες πληροφορίες ή να επαληθεύσει τα παραπάνω το Ίντερνετ έχει πολλές πηγές. Μια πολύ καλή είναι η "εγκυκλοπαίδεια" ειδικευμένη στα οικονομικά γνωστή και ως Investopedia.

Μια πιθανή εξήγηση για την άνοδο των επιτοκίων των ομολόγων των Ευρωπαϊκών χωρών

Η ένταξη της Ελλάδας την περασμένη άνοιξη στο λεγόμενο μηχανισμό στήριξης είναι πιθανό να λειτουργήσει ως αυτό εκπληρούμενη προφητεία αναπόφευκτης ένταξης πολλών περισσοτέρων χωρών και απόσυρση των ομολόγων τους από τις αγορές. Τελευταία εντάχτηκε η Ιρλανδία και σύντομα θα ακούσουμε και το επιτόκιο που θα συμφωνήσει με την ΕΕ και ΔΝΤ
Η Ελλάδα με το που εντάχτηκε στο μηχανισμό βοήθειας πήρε ένα δάνειο ως 110 δισεκατομμύρια ευρώ με επιτόκιο περίπου 5% . Αυτό από τη μία μεν έδωσε ένα σχετικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα εφόσον είχε φτάσει να δανείζεται με επιτόκια περίπου 10%. Από την άλλη όμως έδωσε ένα παράξενο σήμα στις αγορές ομολόγων οι οποίες είναι ελεύθερες αγορές διαπραγμάτευσης κεφαλαίων και έθεσε ένα ανώτατο πήχη στην ουσία στα επιτόκια κρατικών ομολόγων και των άλλων ευρωπαϊκών κρατών κάνοντάς το ανόητο να μην σκέφτονται την ένταξή τους στο μηχανισμό όταν τα επιτόκια δανεισμού τους ξεπερνούν αυτό το όριο στην ελεύθερη αγορά.  Βλέπω για παράδειγμα το κόστος δανεισμού της Πορτογαλίας (των 10ετών) αυτή τη στιγμή να βρίσκεται στα 7.23% . Θα είναι πολύ δύσκολο η χώρα να αντέξει να δανείζεται με αυτά τα επιτόκια όταν ήδη ξέρουμε ότι η Ελλάδα ήδη και η Ιρλανδία σύντομα δανείζονται με συμβολή και της Πορτογαλίας φυσικά με επιτόκια 5%. Ο σχεδιασμός της διάσωσης της Ελλάδας στην ουσία σπρώχνει μία μία τις χώρες που έχουν σημαντικά προβλήματα χρηματοδότησης του χρέους τους και μεγάλα ελλείμματα στον μηχανισμό.
Το άλλο μήνυμα όμως που δεν είναι τόσο προφανές και πιστεύω ότι αρκετοί traders σε επενδυτικά funds σκέφτονται, είναι ότι στην ουσία αυτή η κίνηση της Ευρώπης σηματοδοτεί και το μίνιμουμ κόστος δανεισμού που εκτιμά η ίδια ότι αρμόζει σε κράτη με προβλήματα όπως η Ελλάδα. Δηλαδή αν εγώ είμαι επενδυτής και βλέπω την Ιταλία , Ισπανία, Γαλλία να δανείζονται στην αγορά με επιτόκια χαμηλότερα του 5%  τη στιγμή που η Ευρώπη ζητά, μέσω του μηχανισμού στήριξης, επιτόκιο 5% από την Ελλάδα, ένα μέλος με το ίδιο νόμισμα και αντίστοιχα δημοσιονομικά προβλήματα, για να της δανείσει, είναι πιθανό να θεωρήσω ότι η τιμή ομολόγων ελεύθερης αγοράς γι'αυτές τις χώρες είναι κατά κάποιο τρόπο χαμηλή με αποτέλεσμα να συναλλάσσομαι με τρόπο ώστε να ανεβαίνουν τις τιμές σε αυτό το νούμερο. Πχ να πουλάω τα ομόλογά τους σπρώχνοντας την τιμή κάτω με αποτέλεσμα το επιτόκιο να ανεβαίνει [1].
Ίσως καλύτερος τρόπος να αντιμετωπισθεί αυτό το φαινόμενο που ήδη έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας θα ήταν όχι η σύναψη δανείου με τον τρόπο που έγινε μέσω του μηχανισμού στήριξης όπως γίνεται ως τώρα με προσυμφωνημένο γνωστό επιτόκιο με τον δανειζόμενο, αλλά με απ'ευθείας συμμετοχή ενός φορέα, πιθανότατα με συμμετοχή της ΕΚΤ, στην πρωτογενή αγορά ομολόγων με σκοπό να ρίξει το επιτόκιο της εκάστοτε έκδοσης ομολόγων. Μια παρεμβατική καθαρά ενέργεια παρόμοια με αυτές που γίνονται στις αγορές συναλλάγματος από τα κράτη όχι σπάνια. Έτσι κανένας παίχτης της αγοράς δε θα ήξερε εκ των προτέρων, το τελικό επιτόκιο δανεισμού πριν το κλείσιμο της έκδοσης (ενώ τώρα ξέρει το όριο των 5% του μνημονίου), θα υπήρχαν λιγότερες πιθανότητες για κερδοσκοπικό παιχνίδι με τα ομόλογα των κρατών στις 2γενείς αγορές και πιθανόν αυτό να έριχνε τις τιμές των ομολόγων στη 2γενή αγορά του κράτους υπερ του οποίου γίνεται η παρέμβαση.
Το σίγουρο πάντως πιστεύω είναι ότι το μέλλον δε διαγράφεται καθόλου εύκολο για την Ευρώπη και το μηχανισμό του Ευρώ. Το πρόβλημα ξεκίνησε ως οικονομικό αλλά δείχνει μέρα με τη μέρα ότι είναι πλέον κυρίως πολιτικό.

[1]. Νομίζω είναι χρήσιμο να γραφτεί ένα κείμενο που να προσπαθεί να εξηγεί πώς διαμορφώνονται οι τιμές των ομολόγων στις δευτερογενείς αγορές.

Φοροδιαφυγή με τις ευλογίες της κυβέρνησης

Το μέτρο της περαίωσης και το νέο μέτρο που προβλέπεται στον νέο προϋπολογισμό όπου αναστέλλει την εφαρμογή πόθεν έσχες για την απόκτηση 1ης κατοικίας ως το τέλος του 2012 είναι απόδειξη ότι αυτή η κυβέρνηση όπως και όλες οι προηγούμενες ούτε σχέδιο πάταξης της φοροδιαφυγής είχε προεκλογικά αλλά ούτε και πρόθεση να εφαρμόσει κάποιο σοβαρό αφότου ανέλαβε την κυβέρνηση. Η μεσιτική αγορά στην Ελλάδα είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους ξεπλύματος βρώμικου χρήματος σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Ελληνικό και διεθνή τύπο.  Σε αυτή την υποψία συνηγορεί επίσης το γεγονός πως τόσοι πολλοί πολιτικοί δηλώνουν πληθώρα αποκτηθέντων ακινήτων, αγροτεμαχίων , βοσκοτόπων κλπ στο κατ' όνομα "Πόθεν έσχες" που καταθέτουν κάθε χρόνο. Προσωπικά έχω αρκετά παραδείγματα από το φιλικό μου περιβάλλον όπου η αγοραπωλησία μιας κατοικίας γίνεται σε μεγάλο ποσοστό με μετρητά.
Μας έχει πει και ο πρωθυπουργός και ο υπ οικ. ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και ότι υπάρχουν πολλοί που έχουν πιαστεί και πληρώσει αλλά αυτό δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Αντιθέτως και η περαίωση και αυτό το πρόσφατο, επιβεβαιώνουν ότι όχι μόνο δεν υπάρχει πρόθεση ανακάλυψης του μαύρου χρήματος μέσω μέτρων πάταξης της φοροδιαφυγής αλλά η κυβέρνηση το έχει ανάγκη για την κίνηση της αγοράς και δίνει κίνητρα να ξεπλυθεί μέσω της αγοράς πρώτης κατοικίας. Μάλιστα αυτό το μέτρο επιβεβαιώνει και την θέση που λέει ότι ούτε μετά την περαίωση η κυβέρνηση θα κάνει τίποτα ουσιαστικό για την πάταξη της φοροδιαφυγής όπως αντιθέτως είπε υπογραμμίζοντας ότι η περαίωση είναι αναγκαία για να αρχίσουμε από μια νέα βάση. Αν πραγματικά είχε πλάνο για κάτι το οποίο θα απέδιδε ουσιαστικά, δε θα χρειαζόταν το νέο μέτρο στον προϋπολογισμό για να δώσει κίνητρο να ξεθάψει κρυμμένο μαύρο χρήμα. Θα μπορούσε να το εντοπίσει απλά εφαρμόζοντας τα υποτιθέμενα νέα μέτρα που έχει υπόψιν της.
Δεν υποστηρίζω ότι είναι εύκολη υπόθεση η πάταξη της φοροδιαφυγής σε μια κοινωνία που έχει μάθει να λειτουργεί με γνώμονα ότι η φοροδιαφυγή είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Αλλά όσοι ευαγγελίζονται τις εξαγγελίες της κυβέρνησης ως κάποιο μοναδικό αποτελεσματικό σχέδιο το οποίο φέρνει ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας απλά κατατάσσονται στην κατηγορία του γραφικού.

Ψηφίζω Στρος Καν

Ίσως ο Παπανδρέου να είναι ο πρώτος πρωθυπουργός τις τελευταίες 10ετίες που να απειλεί με εθνικές εκλογές αν δεν του κάτσουν οι Δήμοι ή/και οι περιφέρειες. Το σύνταγμα έχει βιαστεί επανειλημμένως από σχεδόν την πλειοψηφία των κυβερνήσεων του παρελθόντος μιας και οι Έλληνες πρώην πρωθυπουργοί το έχουν για τα σκουπίδια έτσι και αλλιώς (εξαιρείται η πρόβλεψη για την βουλευτική ασυλία και την παραγραφή αδικημάτων που τηρείται ευλαβικά). Συνήθως βέβαια βιαζόταν κανένα 6μηνο πριν την κανονική παρέλευση της 4ετίας για ηλίθιες δικαιολογίες όπως η ψήφιση του προϋπολογισμού όπως μας είπε ο Καραμανλής πριν από 1μιση χρόνο.
Ο ΓΑΠ πάντως τώρα διαλαλεί ότι είναι διατεθειμένος καθαρά για μικροκομματικούς σκοπούς όπως καταλαβαίνω εγώ, να το βιάσει όπως δεν το έχει βιάσει κανένας ως τώρα εφόσον πρόκειται για μόλις ένα χρόνο αφότου κέρδισε τις εθνικές εκλογές με πολύ ισχυρή πλειοψηφία. Ο κ. Παπανδρέου μας λέει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι αν δεν του κάτσουν οι τοπικοί περιφερειάρχες και δήμαρχοι, θα το ερμηνεύσει ως αποδοκιμασία της πολιτικής του από τους ψηφοφόρους (επειδή έτσι του λέει η αντιπολίτευση η οποία παρεμπιπτόντως είναι και η αποκλειστικά υπεύθυνη κατά τον ΓΑΠ για το ότι αναγκάστηκε να πάει στο μνημόνιο) και  θα παρατήσει την υλοποίηση του προγράμματος που του έχει επιβληθεί από την Τρόικα ύστερα και από δική του ευθύνη για την επιλογή του, για να του πει ο λαός ποιόν άλλο θέλει να το συνεχίσει.

Συμφωνώ με τον ΓΑΠ. Είναι μοναδική ευκαιρία. Καλύτερα να γίνουν εκλογές. Εγώ θα ψηφίσω κατευθείαν Στρος Καν να μην έχουμε μεσάζοντες Έλληνες πρωθυπουργούς να μας ζαλίζουν με ιδεολογικές ασυναρτησίες και ηλιθιότητες τουλάχιστον.

Διεγραμμένο Ποστ

Αυτό το ποστ διαγράφηκε κατά λάθος. Κράτησα τα σχόλια . Θα προσπαθήσω να το επανακτήσω αν και δεν το βλέπω πολύ εύκολο.

Πόσα ομόλογα έχει ο ΓΑΠ;

Ο κ. Παπανδρέου όπου σταθεί και όπου βρεθεί τον τελευταίο καιρό διαβεβαιώνει όλους ότι η Ελλάδα δε θα χρεοκοπήσει ελεγχόμενα ή μη, δε θα αναδιαρθρώσει το χρέος της και σε μερικές από τις εμφανίσεις του προειδοποίησε τους λεγόμενους "κερδοσκόπους/επενδυτές" ότι θα χάσουν τα λεφτά τους αν ποντάρουν στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Ο κ. Παπανδρέου βέβαια, κανένα έλεγχο δεν έχει για το αν αυτό πρόκειται να γίνει ή όχι. Έχει δείξει με τις αποφάσεις του και την αμηχανία του ότι δεν καταλαβαίνει τις αγορές και αυτές έχουν δείξει ότι τον αγνοούν εξάλλου. Παρόλα αυτά, εφόσον πιστεύει αυτά που λέει αναρωτιέμαι πόσα ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου με 10ετή διάρκεια έχει στο χαρτοφυλάκιο του. Επίσης πόσα έχουν και τα μέλη της κυβέρνησής του που υποθέτω ότι συμφωνούν για την επιτυχία και είναι σίγουροι. Είτε πιστεύουμε αυτά που λέμε είτε πάμε για τσάι. Διότι εύκολη είναι η μπαρούφα όταν είναι τσάμπα.

Καρτέλ στα σχολικά συγγράμματα με τη σφραγίδα του Πρωτοδικείου Αθηνών;

Διάβασα αυτή την είδηση στο Σκάι και δεν μπορούσα να πιστέψω στο τι διάβαζα...
"Απαγόρευση στο βιβλιωπολείο Ελευθερουδάκη να κάνει έκπτωση πάνω του 10% στα σχολικά συγγράμματα"
Πώς τη λένε αυτήν την κυρία που είναι ακόμα στην κυβέρνηση αν δεν κάνω λάθος και ήταν "υπεύθυνη" για το υπουργείο που είχε μέσα στον μακρύ του τίτλο και τον όρο "Ανταγωνιστικότητα";  Μετατέθηκε σε νέο πόστο με το καινούριο restructuring(sic) που έκανε ο πρωθυπουργός αλλά αυτόν τον τομέα της "Προστασίας του καταναλωτή" τον πήρε μαζί της. Προφανώς γιατί έκανε καλή δουλειά ως τώρα. Λοιπόν ποιός φταίει για το ότι οι τιμές δεν πέφτουν στην αγορά;

ΥΓ. Τις προάλες είχαμε πλαφόν στις τιμές προς τα πάνω στα καύσιμα. Τώρα φαίνεται ότι υπάρχει κάποιο ιδιότυπο πλαφόν προς τα κάτω. Γιατί δεν βγάζουν ένα δελτίο από το υπουργείο οικονομικών σε καθημερινή βάση με τις τιμές που θέλουν να πουλάνε οι εμπόροι σε όλα τα προϊόντα να πάθει πλάκα και η κ Παπαρήγα;

Ο φοροφυγάς κ. Federico Hernandez

Ένα παράδειγμα του τι συμβαίνει με τους αποδεδειγμένα φοροφυγάδες στις ΗΠΑ σε αυτό το άρθρο των NY Times.
Ο κ. Federico Hernandez, σύμφωνα με το ρεπορτάζ ήταν ένας από τους πελάτες της γνωστής Ελβετικής τράπεζας UBS  ο οποίος παραδέχθηκε περιουσία 8.8 εκατομμύρια Ελβετικά φράγκα με την τράπεζα για τα οποία δεν είχε πληρώσει φόρους στο Αμερικανικό δημόσιο. Πληροφοριακά, η Αμερική έχει έναν από τους πιο αυστηρούς φορολογικούς νόμους στον κόσμο. Οι Αμερικάνοι πολίτες και μόνιμοι κάτοικοι (οι κατέχοντες πράσινη κάρτα), είναι υποχρεωμένοι να δηλώνουν τα εισοδήματά τους από όπου και αν προέρχονται. Ακόμα και αν ο εργαζόμενος για παράδειγμα δεν έχει κανένα εισόδημα στην Αμερική, είναι υποχρεωμένος να κάνει φορολογική δήλωση σε ομοσπονδιακό επίπεδο και μετά κάποιων ευεργετικών ρυθμίσεων να πληρώνει στο Αμερικανικό δημόσιο το φόρο που αναλογεί ή να μην πληρώνει τίποτα αναλόγως το πως έχει φορολογηθεί από το κράτος από το οποίο προέρχεται το εισόδημά του σε συνδυασμό επίσης με τον αν η Αμερική έχει κάποιου είδους φορολογική διακρατική συμφωνία με αυτό το κράτος.
Ο κ. Federico Hernandez λοιπόν, ήταν ένας από τους ανθρώπους που βρέθηκε μπλεγμένος στο τεράστιο σκάνδαλο με την τράπεζα UBS που ξέσπασε το 2008. Εκεί το αμερικανικό δημόσιο κατάφερε μεγάλο πλήγμα στην τράπεζα και το Ελβετικό τραπεζικό σύστημα ύστερα από μήνυση κατά της UBS υποστηρίζοντας ότι βοηθάει άτομα που εμπίπτουν στην Αμερικανική φορολογική νομοθεσία, να αποκρύπτουν εισοδήματα και περιουσία. Το συνολικό κεφάλαιο ύποπτο φοροδιαφυγής υπολογίστηκε στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Η υπόθεση έφτασε σε πολιτικό επίπεδο στην Ελβετία μιας και αφορούσε ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια του Ελβετικού τραπεζικού συστήματος , αυτό της απόλυτης τραπεζικής εχεμύθειας. Η υπόθεση έχει καλυφθεί εκτενώς στον τύπο και ένα περιληπτικό άρθρο μπορεί κάποιος να διαβάσει στο περιοδικό Time εδώ. Επίσης ένα χρονοδιάγραμμα εδώ. (Έχει ενδιαφέρον και το σκηνικό σύλληψης του τραπεζίτη της UBS )


Τι κέρδισε λοιπόν το Αμερικανικό δημόσιο μέσα από αυτή την υπόθεση που ανακαλύφθηκε και έκλεισε μέσα σε 2 χρόνια; Η UBS συμφώνησε κατ'αρχήν να πληρώσει 780 εκατομμύρια δολάρια πρόστιμο σχετικά με την υπόθεση από τα οποία 400 εκατομμύρια αφορούσαν φόρους που δεν είχαν αποδοθεί στο Αμερικανικό δημόσιο και που θεωρήθηκε ότι ήταν υποχρεωμένη η τράπεζα να παρακρατήσει από τους τραπεζικούς λογαριασμούς προς όφελος των ΗΠΑ. Έδωσε την ευκαιρία στις φορολογικές υπηρεσίες της Αμερικής να κυνηγήσουν περίπου 50000 άτομα που θεωρούταν ύποπτα φοροδιαφυγής μέσω της UBS, απαιτώντας από την Ελβετική τράπεζα να παραδώσει τα στοιχεία των λογαριασμών τους. Οι Αμερικανικές αρχές δώσανε περίοδο χάριτος σε υποτιθέμενους φοροφυγάδες να παρουσιαστούν οικειοθελώς και να δηλώσουν τα εισοδήματα που έκρυβαν ως τότε με υπόσχεση την πιο επιεική αντιμετώπιση των υποθέσεών τους. 15000 άτομα εκμεταλλεύτηκαν αυτή την ευκαιρία και δήλωσαν οικειοθελώς λογαριασμούς που είχαν εκτός Αμερικής , αδήλωτους ως τότε. Η UBS αποφάσισε να κλείσει όλους τους λογαριασμούς πελατών της στην Ελβετία που δεν έχουν μόνιμη διεύθυνση εκεί και που εμπίπτουν και στο Αμερικανικό φορολογικό σύστημα. Στην περίπτωση του κ. Federico Hernandez,  το αμερικανικό  δημόσιο ακολούθησε αυστηρή τακτική. Το άρθρο στο Bloomberg έχει κάποιες πληροφορίες παραπάνω. Αξίζει κάποιος να το διαβάσει διότι περιγράφει και την ανακάλυψη off shore εταιρειών που είχαν συσταθεί για να καλυφθούν οι λογαριασμοί. Ο κ. Hernandez , χωρίς προηγούμενα με το νόμο, σύμφωνα με τη δικογραφία, είχε καταδικαστεί (αφότου είχε ομολογήσει την ενοχή του μετά τα γεγονότα) σε 6μηνη κράτηση κατ οίκον. Τώρα το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 1 χρόνο φυλάκιση. Θα πληρώσει 4.4 εκατομμύρια δολάρια πρόστιμο, το οποίο είναι 50% του ποσού στους λογαριασμούς του στην Ελβετία στην μεγαλύτερη τους αξία ιστορικά. Σύμφωνα με το άρθρο στο Bloomberg, ο κ. Hernandez, χρωστούσε σε φόρους σύμφωνα με τις φορολογικές του δηλώσεις μέχρι τη μέρα της παραδοχής του για φοροδιαφυγή το ποσό των $510,193 , αρκετά μικρότερο από το ποσό του προστίμου. 


Η Ελλάδα σήμερα γλύτωσε τη χρεωκοπία σωζόμενη από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στέρησης εσόδων του δημοσίου της Ελλάδας είναι η φοροδιαφυγή. Επίσης , στην Ελλάδα δρουν αποδεδειγμένα διεθνείς (Siemens, MAN) και (υποψιαζόμαστε) εγχώριες εταιρείες που μοιράζουν μαύρο πολιτικό χρήμα σε αρκετές περιπτώσεις με την υποψία της ευνοϊκής μεταχείρισής τους σε διαγωνισμούς   ανάθεσης έργων του δημοσίου. Για την ώρα κανένας δεν έχει υπολογίσει το κόστος της δράσης τους και κανείς δεν τις έχει κυνηγήσει ανάλογα προς όφελος του δημοσίου - του Ελληνικού λαού. Επίσης κανείς δε μαθαίνει τι συμβαίνει με τους αποδεδειγμένα φοροφυγάδες, πώς ανακτά το κράτος τα χρωστούμενα, τι πρόστιμα και ποινές αποφασίζονται και πώς εκμεταλλεύεται το δημόσιο τις υποθέσεις αυτές προκειμένου να αποθαρρύνει πολίτες από παρόμοια συμπεριφορά στο μέλλον.


ΥΓ. Μνημόνιο και απάντηση στις προθέσεις του Ελληνικού κράτους για την αντιμετώπιση των φοροφυγάδων είναι η λεγόμενη Περαίωση... 
Λυπάμαι. Short και πάλι Short....

Πώς είναι δυνατόν αυτή η κυβέρνηση να σώσει τη χώρα από τη χρεωκοπία;

Άκουσα στο δελτίο ειδήσεων του Skai σήμερα ότι το ΠΑΣΟΚ έχει δανειστεί σε χρήμα από την αγροτική τράπεζα βάζοντας ενέχυρο τις εισροές από την κρατική χρηματοδότηση ως το 2016. Το κόμμα του οποίου ο πρώην αρχηγός και νυν πρωθυπουργός έχει αναλάβει την κυβέρνηση της χώρας που βρίσκεται στα πρόθυρα χρεωκοπίας, διαχειρίζεται τα οικονομικά του ακριβώς με τον αντίθετο τρόπο με τον οποίο θα πρέπει η χώρα να διαχειρίζεται τα δικά της σήμερα. Τα ίδια και ΝΔ βέβαια, αυτή μέχρι το 2013.
Με βάση αυτό το δεδομένο, δεν ξέρω με ποιά λογική μπορεί να εμπιστευτεί κανείς ότι τόσο ο πρωθυπουργός όσο και το επιτελείο αυτής της κυβέρνησης έχουν την παραμικρή ικανότητα 1ον να αναγνωρίσουν το πρόβλημα που έχει φέρει σε αυτήν την κατάσταση την χώρα και 2ον να έχουν αξιόπιστο σχέδιο για να αποφύγουν την καταστροφή. Εφόσον δεν έχουν καταφέρει να νοικοκυρέψουν τις ανάγκες χρηματοδότησης του κόμματός τους πώς γίνεται να έχουν την παραμικρή ιδέα πώς μπορεί να γίνει αυτό για την οικονομία της χώρας;
Είναι προφανές ότι η προσφυγή σε εξωτερικό μηχανισμό στήριξης με ό,τι όρους ερχόταν αυτός, ήταν η μοναδική προοπτική αυτής της κυβέρνησης μιας και η ίδια σχέδιο για τη σημερινή κατάσταση ποτέ δεν είχε. Εξάλλου επιβεβαιώνεται και με την απορία που εκφέρουν τα μέλη της σε κάθε ευκαιρία  για το ποια θα μπορούσε να ήταν η εναλλακτική επιλογή, σε όσους την κατακρίνουν για την οδήγηση της χώρας στο μηχανισμό, Κάπως δηλαδή σα να είσαι ο νέος κυβερνήτης του Τιτανικού εν μέσω ωκεανού (τυχαίο παράδειγμα) , να ξέρεις από πριν ότι η πορεία σου έχει 60% πιθανότητες να σε φέρει σε σύγκρουση με παγόβουνο και να έχεις βεβαιώσει τους επιβάτες ότι ξέρεις τον τρόπο για να την αλλάξεις (λεφτά υπάρχουν), και αντί να πιάνεις το τιμόνι αμέσως για να την αλλάξεις , να ξοδεύεις τους επόμενους 9 μήνες να φιλοσοφείς ότι φταίει ο καιρός που αυξάνονται οι πιθανότητες σύγκρουσης (αγορές/κερδοσκόποι) ή ότι η πορεία ήταν χειρότερη απ'όσο νόμιζες στην αρχή και ότι ο προηγούμενος καπετάνιος και πλήρωμα ήταν ακόμα πιο άχρηστοι.  Και αφού φτάσεις στα 10 μέτρα από το να χτυπήσεις το παγόβουνο όλο αυτό το διάστημα, να αναγκάζονται τα ρυμουλκά στη γειτονιά σου να σε σπρώξουν εκτός πορείας σύγκρουσης για να μη βουλιάξεις και τα παρακείμενα πλοία με τα υλικά από τη σύγκρουσή σου εσύ να ρωτάς τον κόσμο όλο απορία τι άλλη επιλογή είχες εκείνη τη στιγμή.

Είμαι πεπεισμένος ότι ο μόνος λόγος που η Ελλάδα χρηματοδοτήθηκε σε αυτή τη φάση ήταν αποκλειστικά ο φόβος του συστημικού κινδύνου για τις υπόλοιπες οικονομίες της Ευρώπης. Είμαι σχεδόν σίγουρος επίσης ότι ο κύριος στόχος  των δανειστών και της ΕΚΤ θα είναι να βρεθεί τρόπος στο άμεσσο μέλλον να περιοριστεί ο κίνδυνος στο σύστημα. Αν σιγουρευτεί αυτό μια χρεωκοπία της Ελλάδας είτε ολική είτε μερική (πχ αναδιάρθρωση χρέους) θα είναι πλέον εσωτερική υπόθεση των ιθαγενών αποκλειστικά όποτε και αν αυτή γίνει.

Ο κ Χυτήρης στο ρόλο που του πάει καλύτερα

Ο κ. Χυτήρης προέρχεται από αυτό που ονομάζουμε "το βαθύ ΠΑΣΟΚ". Έχει μια μοναδική ικανότητα να παραποιεί , διαστρεβλώνει και να ερμηνεύει αυθαίρετα πραγματικά γεγονότα. Το είχε κάνει πολύ άνετα πρίν από ενάμιση χρόνο όπως περιγράφω εδώ. Το ξανακάνει πάλι εδώ με τη σκηνή του παπουτσιού λέγοντας ότι  το BBC σκηνοθέτησε το σόου του τύπου που πέταξε το παπούτσι στον ΓΑΠ. Ε, βέβαια τι έχει να χάσει; Το Mega μέσω του αστείου κ. Στραβελάκη (με κάνει και γελάω πάντα) ανακαλύπτει και αυτό μια είδους συνωμοσία μιας και ο παπουτσορίχτης δεν το είπε σε αυτούς για να έχουν την αποκλειστικότητα αλλά προτίμησε το πραγματικά ειδησιογραφικό δίκτυο του BBC. Τα λαμπρά μυαλά συναντιώνται και έτσι ο κ. Χυτήρης βρίσκει μια πολύ ωραία πλατφόρμα να αμολύσει τις δικές του αρβύλες, ατεκμηρίωτα , χωρίς καμία λογική κρίση , λαϊκίστικα όπως πάντα . Ο κ. Καψής προσπαθεί να τον βάλει λίγο στη θέση του αλλά τον σιγοντάρει ο Στραβελάκης που πολύ θα ήθελε προφανώς να είναι αυτός ο πρώτος που μεταδίδει την είδηση. Βέβαια κανείς δε θεώρησε απαραίτητο ότι ίσως θα έπρεπε να επικοινωνήσουν με το BBC και να κάνουν πραγματικό ρεπορτάζ εκθέτοτνας τις πλευρές όλων και να αφήσουν τον τηλεθεατή να βγάλει τα συμπεράσματά του. Αυτό εξάλου λέγεται δημοσιογραφία και τα άτομα στο δελτίο ειδήσεων του ΜΕΓΚΑ δεν έχουν σχέση με την έννοια.
Το έκανε ο Skai χτές και απλά επιβεβαιώθηκε η αθλιότητα και του κ. Στραβελάκη αλλά και ο Μακαρθικού τύπου συκοφαντικός ισχυρισμός του κ. Χυτήρη. Και νομίζω ότι ο κ. Χυτήρης είναι υπουργός τύπου αν δεν κάνω λάθος; Μακαρθική κιμαδομηχανή στο φουλ από το βαθύ ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ. Αλλάζουμε τελικά.
Συγχαρητήρια στον κ Μανώλη Καψή ο οποίος έδειξε να κοντράρει τον κ. Χυτήρη αλλά δυστυχώς ο συντονιστής Στραβελάκης τον έθαψε με τις κραυγές του.

Καμίνης για Αθήνα. Πολύ καλύτερα.

Ευτυχώς. Ίσως μερικοί να ακούνε ή απλά να σκέφτονται στο ΠΑΣΟΚ. Να και κάτι καλό. Στηρίζει έναν υπερ-κομματικό υποψήφιο για το δήμο Αθήνας , τον πρώην "Συνήγορο του Πολίτη" Γιώργο Καμίνη. Εξαιρετική προσωπικότητα με πολύ σημαντικό έργο στην ανεξάρτητη αρχή, ένας από τους πολύ λίγους θεσμούς που μπορώ να ξεχωρίσω ότι λειτούργησε και βοήθησε έστω και μέσα από τις περιορισμένες δυνατότητες του στην καλυτέρευση της ποιότητας ζωής του πολίτη.

Βέβαια στον Πειραιά άφησαν τον κ. Γ Μίχα. Αν δεν κάνω λάθος, πρόκειται για τον "αγωνιστή" που συνελήφθη στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών για τους "αντιστασιακούς" του αγώνες όταν με την αποστολή της κ. πρώην υπερνομάρχου δημιούργησαν επεισόδιο με τους υπαλλήλους της αεροπορικής εταιρείας. Τότε κατηγορούσαν τους Βέλγους αστυνομικούς που κάναν τη δουλειά τους μαζεύοντας κοινούς ταραξίες που είδαν ότι δεν περνούσε η μπογιά των προσωπικοτήτων τους εκεί και αλάλαζαν για τρομο-υστερία. Δύσκολα να απαρνηθείς τελείως το αγωνιστικό σου παρελθόν εκεί στο ΠΑΣΟΚ. Ας το αξιολογήσουν οι δημότες Πειραιά που θα πάνε στις κάλπες λοιπόν.
Σχετικό δημοσίευμα μα από το συμβάν το 2006.
Καθημερινή

Τα Νέα Ήθη του ΠΑΣΟΚ στην πράξη και το ταλέντο της κ. Γεννηματά

Ο ΓΑΠ και το επιτελείο του, συνεχίζουν έμπρακτα να επιβεβαιώνουν πόσο ειλικρινείς ήταν όταν έλεγαν το περίφημο "Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε". Άκουσα σήμερα τον κ. Πεταλωτή ο οποίος ως κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει έναν από τους πιο σημαντικούς ρόλους στην κυβέρνηση που είναι το λειτούργημα της ερμηνείας των σοφών επιλογών και αποφάσεων του κυβερνητικού επιτελείου στους κοινούς θνητούς να λέει  : "Πιστεύουμε ότι όσοι θα επιλεγούν ως υποψήφιοι περιφερειάρχες αλλά και υποψήφιοι δήμαρχοι θα είναι αυτοί που πιστεύουν πραγματικά στο θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης και στη μεγάλη αλλαγή που πρόκειται να γίνει μετά το νόμο Καλλικράτης"
Η προτεινόμενη υποψηφιότητα ΠΑΣΟΚ για το δήμο Αθήνας, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες μιας και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα επίσημα, φέρεται να είναι η κυρία Φώφη Γεννηματά. Η κ. Γεννηματά πληρεί ολοκληρωτικά το προφίλ που περιγράφει ο κ. Πεταλωτής στην παραπάνω ατάκα. Το 2007 είχε επανεκλεγεί υπερνομάρχης Αθηνών- Πειραιώς. Το Σεπτέμβριο του 2007, λίγους μήνες μετά την επανεκλογή της σε αυτό το ρόλο αποφάσισε υποστηριζόμενη από το κόμμα και τον ΓΑΠ φυσικά ότι  θα ήταν καλύτερο να ρίξει μαύρη πέτρα στη νομαρχία και να μπει σφήνα στο δελτίο επικρατείας του κόμματος στις πρόωρες εκλογές που είχε προκηρύξει το προηγούμενο πρωθυπουργικό θαύμα της  χώρας, ο Κ. Καραμανλής. Προφανώς και το ΠΑΣΟΚ αλλά και η ίδια αποφάσισαν τότε να θυσιάσουν την ιδέα του πόσο σημαντική είναι η αυτοδιοίκηση για ακόμα μεγαλύτερες ιδέες.Τότε δυστυχώς για τον τόπο και το μέλλον του, είχε διαπιστωθεί Συνταγματικό κώλυμα λόγω της ιδιότητας της κ Γεννηματά ως πρώην νομάρχη  (είχε παραιτηθεί εν τω μεταξύ) και ακολούθησαν οι γνωστές αγωνιστικές ευθείς και έμμεσες κραυγές και αλαλαγμοί του χώρου της δημοκρατικής παράταξης κατά των εγκάθετων δικαστών του Αρείου πάγου. Μαζί με τον σημερινό πρωθυπουργό, στέλνανε τους δικαστές στο πυρ το εξώτερο για την απόφασή τους να μην αφήσουν το ταλέντο της κ. Γεννηματά να θυσιαστεί σε πιο ουσιαστικό ρόλο για αυτόν τον τόπο. Πολύ σωστά και πατριωτικά είχαν χαρακτηρίσει την απόφαση τότε ως "δικαστικό πραξικόπημα" μάλιστα. Εμ πώς! Τζάμπα φόραγαν τα ζιβάγκο τον καιρό του πολυτεχνείου; Έτσι η κ Γεννηματά έμμεινε και εκτός ψηφοδελτίου και εκτός υπερνομαρχίας από τότε και ο τόπος ακολούθησε την τραγική πορεία που ξέρουμε όλοι σήμερα....

Σήμερα λοιπόν, είναι ώριμος ο καιρός πάλι για την κ. Γεννηματά. Μετά την πλούσια προσφορά της στον τόπο μέσα από το εντυπωσιακό ως τώρα κυβερνητικό έργο οι καμπάνες της τοπικής αυτοδιοίκησης χτυπούν και πάλι για τους ακούραστους στρατιώτες. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η πιθανή νέα απόφαση του ΓΑΠ να τη χρίσει και πάλι υποψήφια ως δήμαρχο αυτή τη φορά, θα είναι απόρροια της βαθιάς πίστης που έχει για το σημαντικό ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης.  Είναι ευχάριστη έκπληξη λοιπόν το να μαθαίνουμε ότι μπορεί να έχουν εκ νέου την ευκαιρία οι δημότες των Αθηνών να ξαναφέρουν το ταλέντο της εκεί που πραγματικά ανήκει. Και ελπίζουμε αυτή τη φορά να μη βρεθούν πάλι τίποτα εγκάθετοι κακεντρεχείς να επινοήσουν καινούριο ασυμβίβαστο. Η λαίλαπα του λαού αυτή τη φορά θα είναι τυφώνας απέναντι στα σχέδιά τους.
Οι καλοί δημότες των Αθηνών , ας έχουν όλ'αυτά υπ όψιν τους όταν θα πάνε στις κάλπες το Νοέμβρη σε περίπτωση που αντικρίσουν το όνομα της κ. Γεννηματά στο ψηφοδέλτιο.

ΥΓ. Θυμίζω ένα εμπαθές κείμενο του Χαρίδημου Τσούκα με τίτλο "Η αμοραλιστική νομενκλατούρα" που προφανώς προσπαθεί να ρίξει λάσπη στους πρωταγωνιστές του παραπάνω έργου.

Πεταλωτής: O Πρωθυπουργός φτιάχνει την κυβέρνηση

Ο τίτλος από την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ".
Συμφωνώ με τον κ. Πεταλωτή. Καλό θα ήταν να το θυμόμαστε αυτό επίσης όταν αφότου σκάνε τα σκάνδαλα δεξιά και αριστερά οι εκάστοτε πρωθυπουργοί εμφανίζονται ως σαν να μην έχουν καμία ευθύνη για τις ατασθαλίες των υπουργών της κυβέρνησής τους. Ο Καραμανλής λοιπόν είναι ο νούμερο 1 υπεύθυνος για τα σκάνδαλα και το φιάσκο της προηγούμενης κυβέρνησης, ο Σημίτης για την πριν από αυτή και ο ΓΑΠ είναι ο νούμερο ένα υπεύθυνος για το σημερινό πανηγύρι.

Οι κοντόφθαλμοι επιχειρηματίες της εφημερίδας "Τα Νέα"

Η εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" έχει ανάρτηση στην κυρίως σελίδα της στο ίντερνετ που μας ενημερώνει ότι έχει στα χέρια της προκήρυξη της τρομοκρατικής οργάνωσης "ΣΕΧΤΑ" σχετικά με την πρόσφατη εκτέλεση του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, και πως θα τη δημοσιεύσει με το αυριανό φύλλο της εφημερίδας ...
Στην εποχή του ίντερνετ το κοντόφθαλμο μέσο μαζικής μπουρδολογίας και οι διαχειριστές/ιδιοκτήτες του, ενημερώνει την παγκόσμια κοινότητα που έχει πρόσβαση στη σελίδα της εφημερίδας του από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου σε χρόνο μερικών χιλιοστών του δευτερολέπτου, ότι θα πρέπει να περιμένει χοντρικά πάνω από 50 εκατομμύρια χιλιοστά του δευτερολέπτου προκειμένου να ενημερωθεί από το μέσο για το περιεχόμενο ενός κειμένου που σχετίζεται με την τρομοκρατία στην Ελλάδα. Ακόμα και ο Γουτεμβέργιος θα τραβούσε τα μαλλιά του μπροστά σε αυτό το χάλι ενημέρωσης.
Προτρέπω να μην αγοράσει κανείς αύριο την πατσαβουροφυλλάδα του οίκου που ανακάλυψε φανταστική επίσκεψη Ερτνοάν στην Ελλάδα. Εξάλλου είμαι 100% σίγουρος ότι αν για κάποιο λόγο έκλεινε αύριο αυτό το μέσο αυτό θα έκανε καλό στη δημοκρατία στην Ελλάδα.

ΥΓ. Τώρα για ποιο λόγο αυτο-αποκαλούμενοι επαναστάτες κακόμοιροι (αυτοί της ΣΕΧΤΑΣ) στέλνουν πατσαβουρόχαρτα για τις εγκληματικές πράξεις τους σε διαπλεκόμενες εφημερίδες και ανδρείκελα της ενημέρωσης μόνο ενδεικτικό της "φιλοσοφίας" της οργάνωσής τους μπορεί να είναι . Ελπίζω η αστυνομία να αξιοποιήσει αυτή την ενέργεια προκειμένου να τους εντοπίσει πιο γρήγορα.