Νοοτροπία προτεραιοτήτων ή .. «400 χρόνια σκλαβιάς είναι αυτά!»

Ένα θέμα που πάντα θεωρούσα δύσκολο να εξηγήσω στις συζητήσεις, άρθρα, αναλύσεις, tv και γενικά σε όλο το κοινωνικό φάσμα που «εφαπτόμουν» κατά καιρούς είναι όταν η συζήτηση έπερνε την τροπή : «....ναι αλλά εδώ δεν κοιτάμε να φτιάξουμε το α΄ τι να μιλάμε για το β΄». Ή η απαξίωση της βελτίωσης μιας υπηρεσίας, συνθηκών διαβίωσης ή κατασκευής ενός έργου επειδή ακόμα το α’ που για κάποιο λόγο είναι πιο σημαντικό, αλλά όχι απαραίτητα σχετικό, είναι ακόμα εκκρεμές. Αποτέλεσμα είναι να μη στέκεται κανείς σε κάτι που λειτουργεί σωστά , ή που βελτιώθηκε γιατί υπάρχει πάντα κάποιος λόγος α΄ πιο σημαντικός με αποτέλεσμα η βελτίωση του β’ να μην έχει καμία αξία και πολλές φορές να είναι κατευθυνόμενη γιατί πάντα υπάρχει αυτό το ρημάδι το α’ που πάντα προηγείται του β’ και που πρέπει να σκεφτούμε και να βελτιώσουμε πριν καν ασχοληθούμε με το έρμο το β’.

Και αυτή η νοοτροπία είναι χαρακτηριστική σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και εκφάνσεις της σύγχρονης ζωής.

Ακολουθούν χαρακτηριστικά παραδείγματα με αντίστοιχους διαλόγους:

1.

Μέτρα για την απαγόρευση και περιορισμό του καπνίσματος σε κλειστούς χώρους και χώρους εργασίας:

- Δεν ξέρω αν είναι καλή ιδέα, μάλλον ύποπτη φαίνεται. Γιατί μας πασάρουν λόγους υγείας αλλά εδώ δεν κοιτάνε να λύσουν το κυκλοφοριακό πρόβλημα με όλα τα αυτοκίνητα, ή και τις βιομηχανίες που μολύνουν ασύστολα, το τσιγάρο στον κλειστό χώρο τους μάρανε.

- Μα το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους μπορεί να εφαρμοστεί αύριο με εναλλακτικές επιλογές για όσους έχουν ανάγκη να καπνίζουν και να βελτιώσει την ατμόσφαιρα για όλους σε ένα χώρο που έχουμε απόλυτο έλεγχο. Η ποιότητα της ατμόσφαιρας να βελτιωθεί, αλλά θέλει περισσότερο χρόνο και σχεδιασμό, και δεν είναι το ίδιο στο τέλος τέλος να ρουφάς όλο τον καπνό στα μούτρα σου και να πηγαίνεις σπίτι μυρίζοντας sante άφιλτρο με το να κυκλοφορείς στο δρόμο μιας μεγαλούπολης.

- Μα θέλουν να στερήσουν μια ευχαρίστηση από κάποιους και να τους περιορίσουν φασιστικά την ελευθερία του κάθε απλού πολίτη από το να κυνηγήσουν τους μεγαλο-βιομηχάνους που έχουν πνίξει τα Μέγαρα, τον Ασπρόπυργο, την Πτολεμαΐδα...

- Εδώ η κουβέντα σταματάει ή καταλήγει σε ένα από τα γνωστά ατέρμονα μονοπάτια: Ολοκαύτωμα, 400 χρόνια σκλαβιάς από τους Τούρκους, συνωμοσίες με τους Αμερικάνους ή στο πιο extreme Μασόνους

2.

Υποχρεωτική ζώνη ασφαλείας, κράνος στις μηχανές, αλκοτέστ κλπ. με μεγάλα πρόστιμα:


- Καλά μας δουλεύουν; Κυνηγάνε τον κοσμάκη που δε φοράει ζώνη ή κράνος και αφήνουν τους εμπόρους ναρκωτικών ελεύθερους να πουλάνε ηρωίνη στα παιδιά μας.

- .....Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Δε νομίζεις ότι είναι σωστό να φοράς ζώνη εσύ και οι συνεπιβάτες σου όταν οδηγείς;

- Καλά πλάκα μας κάνεις; Τι πρόβλημα έχουν αν εγώ γουστάρω να σκοτωθώ από μόνος μου; Για να εισπράξουν το κάνουν και δεν τους ενδιαφέρει η υγεία η δική μου. Και από την άλλη αφήνουν τους ναρκέμπορους να αλωνίζουν. Αν τους ενδιέφερε η υγεία μου θα έπιαναν τους εμπόρους ναρκωτικών πρώτα.

- (Βλέπε κατάληξη κουβέντας Νο.1)

3.

Κάμερες “χαφιέδες” στα γήπεδα (βλέπε και προηγούμενο post) :


- Βάζουν ηλεκτρονικούς χαφιέδες στη ζωή μας για δήθεν πρόληψη επεισοδίων στα γήπεδα. Ο μεγάλος αδελφός είναι εδώ.

- Δε νομίζεις ότι είναι ένας τρόπος να περιοριστούν τα επεισόδια και να βελτιωθεί η σημερινή κατάντια στα γήπεδα που έχουν γίνει αρένες; Αν ο άλλος ξέρει ότι μπορεί να αναγνωριστεί και να συλληφθεί ίσως να το σκεφτεί πριν αποφασίσει να σπάσει το κάθισμα και να το πετάξει στο γήπεδο όταν τον «πνίγει το δίκιο» με τα σφυρίγματα του «πουλημένου» διαιτητή.

- Είσαι χαφιές! Το πρόβλημα δεν είναι αυτός που σπάει το κάθισμα. Το πρόβλημα είναι οι παράγοντες που τον βάζουν να το σπάει, οι εφημερίδες που τον φανατίζουν πριν το ματς και εν τέλει είναι κοινωνικό! Δε θέλουν να πατάξουν τη βία. Θέλουν να μας παρακολουθούν! Αντί να κλείσουν τους παράγοντες φυλακή τα βάζουν με τον πιτσιρικά που πάει να «ξεδώσει» ...

- ....εεεε, χμμμ...Φονιάδες των λαών Α-Μ-Ε-Ρ-Ι-Κ-Α-Ν-Ο-Ι !!! (εδώ πρέπει να συμπαρασταθείς...)

Δε συνεχίζω με άλλα παραδείγματα αν και υπάρχουν άπειρα. Με αυτή τη νοοτροπία τίποτα ποτέ δεν βελτιώνεται και ελάχιστα αλλάζουν διότι για πολλούς δεν μπορείς να αλλάξεις το β’ αν πριν δεν ξανασκεφτείς το α’ που είναι η πηγή του κακού. Συνεχίζεις έτσι σε ένα ατέρμονο παιχνίδι θεωρητικού προβληματισμού και παρα-φιλοσοφικής αντισφαίρισης και μένεις απογοητευμένος στο τέλος με το γνωστό συμπέρασμα... «400 χρόνια σκλαβιάς ήταν αυτά ... εύκολα ξεπερνιούνται;»....

Περί ερμηνείας μερικών νεο-ελληνικών όρων

Χαφιές:

Όρος που έχει αλλάξει νόημα ακολουθώντας την πρόσφατη «ιστορική συνέχεια» των Ελλήνων. Στα χρόνια της κατοχής αναφερόταν στον προδότη. Αυτόν που κατέδιδε στον κατακτητή τους αντάρτες και τους συνεργούς αυτών. Στα χρόνια του εμφυλίου χρησιμοποιόταν χαρακτηρίζοντας τον καταδότη των κομμουνιστών στις αρχές. Στα χρόνια της δικτατορίας γι’αυτόν που συνεργαζόταν με το καθεστώς και έδινε πληροφορίες στις αρχές για την αντι-εξουσιαστική/επαναστατική δράση των συμπολιτών του.

Στη σύγχρονη, ελεύθερη, δημοκρατικού πολιτεύματος Ελλάδα, χρησιμοποιείται σε διάφορες καταστάσεις:

Ο γείτονας βαφτίζει χαφιέ το γείτονα επειδή τον κατήγγειλε στην πολεοδομία που έχτισε την παράνομη μεν προέκταση στο ήδη αυθαίρετο οίκημα του και παίρνει λίγο από το μελλοντικό πεζοδρόμιο, αλλά, εντάξει, ποιος είναι αυτός που θα του πει ποιο είναι το σωστό και ποιο όχι; Ίσως πάλι επειδή τον κατήγγειλε για επανειλημμένη ρίψη σακούλας σκουπιδιών ως μεταμοντέρνος Γκάλης με αποδέκτη 100 τετραγωνικά μπασκέτα , προσπαθώντας να πετύχει τον κάδο στο πεζοδρόμιο από το μπαλκόνι του. Ε και; Πρόβλημά του και μαγκιά του!

Ή όταν η τοπική κοινωνία σιγοψιθυρίζει το «εγώ δε θα γίνω χαφιές» απρόθυμη να βοηθήσει στις έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών που αφαίρεσαν τη ζωή ενός μικρού μαθητή με το όνομα Άλεξ σε κάποια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας.

Αλλά και σε πιο μοντέρνες εκφράσεις για τις κάμερες «ηλεκτρονικούς χαφιέδες» που θα μπορούσαν να καταγράφουν επεισόδια στα γήπεδα και ίσως και να έσωζαν ζωές. Αλλά πάλι χαφιέδες στη ζωή μας δε θέλουμε τι κι’αν χάνουμε μερικούς από μαχαιρώματα ή φωτοβολίδες σπόντας. Κανείς δε θα μας πει εμάς ότι μπορεί και να κάνουμε λάθος και στο κάτω κάτω αυτά πάντα υποκινούμενα είναι και στο τέλος τέλος ξέρουμε ότι για όλα φταίει η παιδεία μας γενικότερα . Αυτά είναι μέτρα καταστολής και όχι πρόληψης και ‘δω δε χωράνε.

Είναι μία έννοια που έχει ελαστικοποιηθεί (ή πλαστικοποιηθεί;) και έχει προσαρμοστεί στις σημερινές ανάγκες συγκάλυψης της ανομίας. Ο σύγχρονος τύραννος και κατακτητής στα μάτια του νεοέλληνα είναι το κράτος, οι νόμοι που ο ίδιος ψηφίζει , πολλές φορές και η ίδια η κοινή λογική. Λογικό δεν είναι;

Politically correct:

Χρησιμοποιείται αφειδώς από πιο «σοφιστικέ» άτομα, κυρίως αυτούς που άρχισαν να σερφάρουν στο ίντερνετ αλλά και δημοσιογράφους.Είναι αμερικάνικος όρος (όπως και οι περισσότεροι που χρησιμοποιούμε στο καθημερινό νεοταξ λεξιλόγιό μας). Καμιά φορά και από προχωρημένους πολιτικούς. Κάπου το διάβασαν online, κάποιος ξάδερφος από Αμερική τους το ανέφερε ή κάτι τέτοιο. Το καλό είναι ότι επειδή είναι αμερικάνικης προέλευσης όρος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αρνητική έννοια κατά κόρον. Ενδείκνυται η χρήση του για την απαξίωση ενεργειών που έχουν ως στόχο την προστασία ατόμων από ρατσιστικές επιθέσεις ή άλλες διακρίσεις, διακρίσεις στον εργασιακό χώρο λόγω καταγωγής/φύλου/σεξουαλικής προτίμησης/αναπηρίας κ.α. Είναι αμερικάνικη πατέντα άρα έχει μόνο αρνητική έννοια και μπορούμε να το χρησιμοποιούμε όταν οι παραπάνω ενέργειες δε μας αρέσουν. Είναι παγκοσμίως γνωστό εξάλλου ότι εμείς οι Έλληνες δεν είμαστε ρατσιστές, ούτε διακρίσεις σε κανέναν κάνουμε. Το έχουμε στα γονίδιά μας ( τα οποία μας βοηθάνε να νικάμε και σε αγώνες sprint στους Ολυμπιακούς)

Politically correct χαφιές (ή Αγιατολάχ):

Η επιτομή των παραπάνω. Άνθρωπος βαλτός, (σίγουρα από τους Αμερικάνους), ικανός να προκαλέσει μεγάλη καταστροφή στο status quo της εικονικής μας λογικής και φιλοσοφικού μας θεωρητικού υπόβαθρου. Άνθρωπος φασίστας, κατά της ελευθερίας του λόγου που με θρασύ τρόπο διαμαρτύρεται και φωνάζει τους μπάτσους, κατά της θεμελιώδους ελευθερίας του καθένα να βρίζει, να μειώνει, να λοιδορεί, να συκοφαντεί, να δέρνει και στην τραβηγμένη σουρεαλιστική εκδοχή των όλων , να σκοτώνει (πάντα εν βρασμώ ή όταν τον «πνίγει το δίκιο» -εγκλήματα τιμής). Εξάλλου όποιος κάνει τα παραπάνω, σύμφωνα με την επικρατούσα λογική, είναι σίγουρο ότι έχει κάποιο βαθύτερο κοινωνικό λόγο ή το «θύμα» τον προκάλεσε, εκδοχή που «φοριέται» πολύ σε βιασμούς. Αυτό, αυτομάτως του δίνει το δικαίωμα να το κάνει και είτε τον απαλλάσσει τελείως ή μερικώς από κάθε ευθύνη των ενεργειών του. Ο ίδιος είναι θύμα ενός γενικότερου σαθρού συστήματος και συνήθως όταν η προσοχή πέφτει πάνω του λόγω των ενεργειών του, πρόκειται για στημένη κατάσταση που σκοπό έχει να παραπλανήσει τον υποψιασμένο πολίτη από τα «πραγματικά του προβλήματα». Τα άλλα.

Ο politically correct χαφιές δεν έχει humor και συνήθως σκοπεύει στην διατάραξη της αρμονικής λειτουργίας της φυσικής επιλογής σε ένα δαρβινικό κοινωνικό σύστημα με εφαρμογή της έννοιας της ελευθερίας όπου ο καθένας βρίσκει τη θέση που του αρμόζει με γνώμονα το πόσο δυνατά βρίζει, φωνάζει, δέρνει, λοιδορεί και συκοφαντεί. Η καθημερινότητά μας εξάλλου σε όλα τα επίπεδα (πολιτική ζωή, τηλεόραση, τύπος, επιχειρηματικότητα, δημόσιος τομέας) προδίδει την επιτυχία του παραπάνω συστήματος και τέτοιους βαλτούς ανθρώπους (συνήθως β’ κατηγορίας ή χαμηλότερα ανάλογα πόσο βαθύ κοινωνικό ασανσέρ διαθέτεις και πόσα κυβικά ελευθερίας επεξεργάζεσαι στο δικό σου βαρόμετρο διακρίσεων) δεν τους γουστάρουμε.

Η "σύγχρονη" αντίληψη ταχύτητας εξέλιξης από τον κ. Καραμανλή

Διαβάζω στο άρθρο του Σκαι τη δήλωση του πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung σχετικά με τα 50 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης και την αρχή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ο κ. Καραμανλής φέρεται να δήλωσε ότι "... πρέπει να διαμορφωθεί μια πρωτοπορία μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ρόλο "ατμομηχανής", προκειμένου να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση". Και αναρωτιέμαι..Αν ο κ. Καραμανλής εννοεί τη σημερινή ταχύτητα εξέλιξης των πραγμάτων ικανή να καλυφθεί από την ταχύτητα μιας "ατμομηχανής" αυτό δείχνει την αντίληψη του Έλληνα πρωθυπουργού για το ποια εποχή και αιώνα ζούμε. Εμ τόσες και τόσες φορές αναφέρουμε στην Ελλάδα το περίφημο τρένο που χάσαμε, που θα έρθει, που φεύγει, που πρέπει να το προλάβουμε, δύσκολο είναι ο άνθρωπος να νομίζει ότι η σημερινή ταχύτητα εξέλιξης των πραγμάτων εξισώνεται με αυτή μιας ατμομηχανής;
Ίσως καιρός θα ήταν να εξηγήσει κάποιος στον κ. Έλληνα πρωθυπουργό ότι κάποιοι πήγαν και στη σελήνη πριν από 40 χρόνια σχεδόν και ότι ακόμα και το Orient Express ίσως να έτρεχε με ατμομηχανή κάποτε αλλά αυτό ήταν το 1883 ..

Φτάνει πια

Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.

Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.

Ζητούμε:

• Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.


• Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.


• Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.

Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.


Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜόρφωση-ιστολόγιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβος, λ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypan|net|weblog, We are not alone

Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.

tags: polydoras | meme: a6edf8bc8e7a7ed85215abe9b94bbc7a

ΝΥ/Ζυρίχη .. 2 διαφορετικοί κόσμοι. ΗΠΑ/Ευρώπη 2 διαφορετικές νοοτροπίες.

Η εμφανέστερη διαφορά των 2 πόλεων είναι η διαφορά των μεγεθών. Από το μέγεθος της πόλης , των κτιρίων και των αποστάσεων. Η Ζυρίχη είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ελβετίας με περίπου κάτι παραπάνω από 1 εκατομμύρια πληθυσμό η ευρύτερη περιοχή. Η ΝΥ είναι ένα σύνολο περιοχών που ανάλογα τι θες να συμπεριλάβεις, πρόκειται για μια πόλη από περίπου 8 εκατομμύρια κόσμο ως κάτι παραπάνω από 17 εκατομμύρια. Οι αποστάσεις πάλι είναι διαφορετικής κλίμακας. Η Ζυρίχη εκτείνεται σε μια περιφέρεια περίπου 90 τετ. χλμ. και η η μητροπολιτική περιοχή της ΝΥ σε μια περιφέρεια 17,000 τετ.χλμ.
Έτσι τα έβαλα αυτά στο χαρτί (ή στο Google για να είμαι ειλικρινής) για να τα χωνέψω καλύτερα . Άν κάνει κανείς κλικ η ΝΥ πάνω κάτω περιλαμβάνεται στον κόκκινο κύκλο και η Ζυρίχη στον κίτρινο. Η κλίμακα είναι η ίδια και η ακρίβεια είναι ευθύνη του Google φυσικά. (Πρέπει να κάνετε click στην εικόνα για να δείτε τις λεπτομέρειες)


Για έναν Νεοϋορκέζο (και Seinfeld-όπληκτο), η Ζυρίχη μοιάζει να είναι το nexus of the universe..

Αυτό κάνει την περιήγηση , τη ζωή και την ευκολία μετακίνησης στη Ζυρίχη ασύγκριτα πιο σύντομη αντίστοιχα. Βοηθάνε βέβαια και οι επιλογές που έχεις για μετακίνηση με τα ΜΜΜ στην Ζυρίχη που είναι τόσες πολλές και σε τόσους συνδυασμούς που για κάποιον που έρχεται 1η φορά μοιάζει σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Η πόλη και οι γύρω περιοχές είναι χωρισμένες σε ζώνες και το εισιτήριο που εκδίδεις κοστίζει ανάλογα με το πόσες ζώνες θα διασχίσεις. Με το ίδιο εισιτήριο μπορείς να χρησιμοποιήσεις τρένο, τραμ, τρόλεϊ, λεωφορείο ακόμα και φέρυ αν διασχίζεις τη λίμνη. Το θέμα είναι ότι πράγματι θες να μελετήσεις καλά το τι επιλογές έχεις (αφού τις βρεις μέσα σε ένα σύνολο από έντυπα) και αφού τα συγκρίνεις να αποφασίσεις τι σε βολεύει. Εντύπωσή μου είναι πως δεν είναι το πιο φιλικό προς τον ξένο επισκέπτη σύστημα. (Μια γεύση από τις επιλογές εδώ) . Αντανακλαστικά μου φέρνει πίσω στο νου μια από τις πολύ σημαντικές διαφορές στον τρόπο σχεδιασμού, σκέψης και νοοτροπίας μεταξύ των Αμερικανών και Ευρωπαίων (τέτοιες συγκρίσεις θα έχω πολλές). Από τη μία νοοτροπία η Αμερικάνικη που βασίζεται στο σκεπτικό "ο πελάτης είναι βασιλιάς και θα πρέπει να είναι σε θέση να επιλέξει ξεκάθαρα το προϊόν/υπηρεσία που του προσφέρουμε χωρίς πολύ σκέψη, πολυπλοκότητες και συγχύσεις". Αυτή η νοοτροπία συναντάται φυσικά από τη συντριπτική πλειοψηφία των ιδιωτικών εταιρειών που ανταγωνίζονται για πελάτες και υπηρεσίες, αλλά ακόμα και από καθαρά κρατικές ή τοπικά ελεγχόμενες υπηρεσίες που συνήθως αργοπορημένα αλλά συστηματικά ακολουθούν. Όπου δεν ισχύει αυτή η νοοτροπία , είτε μιλάμε για υπηρεσία κάποιου μονοπωλιακού λόμπι είτε για εταιρεία στα πρόθυρα χρεωκοπίας.

Από την άλλη η Ευρωπαϊκή που είναι γενικά του στυλ "Προσφέρουμε ένα σύνολο από υπηρεσίες που ίσως να μην είναι υπόδειγμα απλότητας και εύκολης χρήσης στον καταναλωτή αλλά είναι καθαρά ευθύνη του καταναλωτή να βγάλει άκρη". Θα είμαι ειλικρινής. Προτιμώ και καταλαβαίνω τον Αμερικάνικο τρόπο σκέψης. Ίσως κάποιος (όπως και 'γω παλιότερα) να υποστηρίζει ότι το 2ο σύστημα ανατρέφει πιο συνειδητοποιημένους πολίτες και καταναλωτές αφού καλούνται να είναι ενημερωμένοι για ένα σύνολο από κανόνες, εξαιρέσεις στον κανόνα και να βγάλουν από μόνοι τους το καλύτερο συμπέρασμα ακόμα και αν για κάποιο καιρό αισθάνονται ότι πληρώνουν αδρά (γιατί το σύστημα στη Ζυρίχη δεν είναι φτηνό τουλάχιστον) για τις υπηρεσίες που τους παρέχονται. Αυτό όμως θεωρώ ότι καλλιεργεί μια αίσθηση αδικίας στην αρχή και μια αίσθηση στον πολίτη ότι έχει απέναντί του (είτε κράτος είτε ιδιωτική υπηρεσία) έναν ανταγωνιστή ο οποίος προσπαθεί να τον ξεγελάσει και να τον εκμεταλλευτεί. Ειδικά εφόσον γνωρίζω πολύ καλά ότι πολύ σπάνια ο πάροχος μιας υπηρεσίας, στην Ελλάδα τουλάχιστον (ίσως όχι αντιπροσωπευτικό Ευρωπαϊκό παράδειγμα), παραδέχεται τα λάθη του και νοιάζεται για το αν έχει ζημιωθεί από τον τρόπο λειτουργίας της υπηρεσίας κάποιος πελάτης του και εν συνεχεία για την αποζημίωσή του, πράγμα πολύ συνηθισμένο στις ΗΠΑ (σε βαθμό μάλιστα που οι πελάτες εκμεταλλεύονται τον πάροχο σε μερικές περιπτώσεις). Σε ένα πολύπλοκο σύστημα είναι πολύ εύκολο κάποιος να "κρεμαστεί" από ένα όχι και τόσο προφανή κανόνα για να ξεγλιστρήσει των ευθυνών του. Στο τέλος πάντως, σίγουρα δεν πιστεύω ότι με το 2ο τρόπο δημιουργούνται πιο συνειδητοποιημένοι πολίτες. Συνήθως δημιουργούνται πολίτες που αναρωτιούνται πως γίνεται τα πράγματα να είναι πιο φτηνά στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού (ή για να γίνω κακός όσον αφορά την Ελληνική πραγματικότητα που θυμάμαι, πολίτες που αρέσκονται στο να λένε "ναι αλλά εμείς έχουμε ωραίες παραλίες και ήλιο")

Από την άλλη η ΝΥ είναι, δυστυχώς, από τις πολύ λίγες αμερικάνικες πόλεις που έχουν όντως αξιόλογο δίκτυο ΜΜM. Με το ίδιο εισιτήριο μιας διαδρομής ($2) μπορείς να χρησιμοποιήσεις για όση ώρα θες και με όσες αλλαγές θες εντός του δικτύου (δηλ. αν βγεις έξω από κάποιο σταθμό θα πρέπει να ξαναπληρώσεις για να ξαναμπείς) το δίκτυο subway και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μπορείς να πας παντού σχεδόν. Και όπως και ο χάρτης που παρέθεσα που δίνει κάποια αίσθηση της διαφοράς των μεγεθών, το λήμμα της wikipedia δίνει μια αίσθηση του μεγέθους του δικτύου του υπόγειου της ΝΥ. (ενδεικτικά πρόκειται για ένα δίκτυο 1355 χλμ που εξυπηρετεί καθημερινά περίπου 5 εκατομμύρια κόσμο). Οι επιλογές σου στα εισιτήρια είναι μια κάρτα βασικά που έχει συγκεκριμένο αριθμό διαδρομών από 2 ως 40 δίνοντάς σου έκπτωση με τη μορφή έξτρα διαδρομών ανάλογα ποια κάρτα επιλέξεις.

Νομίζω θα σταματήσω εδώ για την ώρα. Θα ακολουθήσει συνέχεια άρθρων που τις περισσότερες φορές θα καταλήγουν μάλλον σε συγκρίσεις των 2 κόσμων και της νοοτροπίας τους, επαναλαμβάνω έτσι όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ.

Blogoreality (ή 5 πράγματα για μένα)

Ανταποκρίνομαι λοιπόν στην πρόσκληση του Γιάννη (ioannisk) (Γιάννη μου πήρε λίγο χρόνο αλλά τα κατάφερα) και μαζί με πολύ άλλο κόσμο γράφω 5 πράγματα που σκιαγραφούν εμένα για όποιον πιθανόν να ενδιαφερόταν είτε για καθαρή τέρψη της reality όρεξης που χαρακτηρίζει την εποχή μας (και ακόμα περισσότερο την Ελληνική διαχρονικότητα) , είτε για οποιοδήποτε άλλο ανεξήγητο λόγο.

1. Για κάποιο λόγο όταν ήμουν μικρός μου άρεσε να απαντάω όταν με ρωτούσαν τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις , ότι θα γινόμουν παιδίατρος και οι γονείς μου ήταν πολύ περήφανοι. Μετά από μια παράξενη πορεία, το θέμα είναι ότι όχι μόνο δεν έγινα ποτέ παιδίατρος αλλά ακόμα και σήμερα δυσκολεύομαι να απαντήσω ευθέως όταν με ρωτάνε "τι δουλειά κάνεις;".

2. Ως συνέπεια των παραπάνω ίσως, μου αρέσει πολύ να αλλάζω δραστικά τα πράγματα γύρω μου και να μπλέκω με εντελώς νέα μετά από δεδομένο καιρό. Αποτέλεσμα αυτών είναι ότι πολλές φορές μου είναι δύσκολο να συγκεντρωθώ όταν η ζωή μου είναι μία ρουτίνα απλά. Για κάποιο λόγο νομίζω ότι πάσχω από ADD.

3. Από την παιδική μου ηλικία δεν ξέρω σε ποιο βαθμό και με τι τρόπο με έχει επηρεάσει το εξής γεγονός : Παίζοντας στο προαύλιο του νηπιαγωγείου πετώντας πέτρες (αγαπημένο μου σπορ μικρός) άνοιξα το κεφάλι (κατά λάθος ειλικρινά) μιας συμμαθήτριας μου (ακόμα θυμάμαι το όνομά της και θα απολογηθώ δημόσια "Ευγενία συγνώμη κατά λάθος το έκανα!") . Ως αποτέλεσμα και δεδομένου του τότε συστήματος ορθής διαπαιδαγώγησης , η νηπιαγωγός με έκλεισε στην τουαλέτα για το υπόλοιπο της ημέρας. Το πρόβλημα όμως είναι ότι με ξέχασε και κλείδωσε το νηπιαγωγείο και εγώ παρόλο που το συνειδητοποιούσα ότι θα μείνω κλειδωμένος δεν είπα τίποτα γιατί ντρεπόμουν. Ε με το που έμεινα μόνος σήκωσα την γειτονιά στο πόδι χτυπώντας τα τζάμια και κλαίγοντας. Το καλό ήταν ότι φέραν πίσω την νηπιαγωγό και μου άνοιξε και ότι την επομένη οι γονείς μου δε με στείλανε πίσω. Αλλά ακόμα δεν ξέρω τι επιπτώσεις έχει στην προσωπικότητα μου αυτό το γεγονός (το είπα αυτό πάλι;)

4. Μετά τα 30α μου αποφάσισα να ασχοληθώ με το χόμπι που πάντα ήθελα να ασχοληθώ από μικρός την Ελλάδα και ποτέ δεν το έκανα λόγω ...λόγω πολλών εμποδίων. Τα κατάφερα στη ΝΥ και το ξεκίνησα και, παρόλο που μόνο τα σαββατοκύριακα του καλοκαιριού μπορούσα να το εξασκήσω και πάλι μόνο όταν είχε αέρα και διακινδυνεύοντας τη σχέση μου με τη σύντροφό μου και τους φίλους μου , το "έκανα" ακόμα και στον ύπνο μου. Το χόμπι είναι το windsurfing.

5. Μου αρέσει πολύ το humor παρόλο που νομίζω ότι ο τρόπος που το αντιλαμβάνομαι έχει αλλάξει αισθητά και έχει επηρεαστεί και διαμορφωθεί λόγω της διαδρομής πιθανόν που έγραψα παραπάνω. Θυμάμαι που στο φροντιστήριο στα Αγγλικά που πήγαινα πετούσα τη μια ατάκα μετά την άλλη όλη την ώρα και παρόλο που ριψοκινδύνεψα το πέταγμα της κιμωλίας της καθηγήτριας προς το μέρος μου κάθε φορά για την ανακατωσούρα στην τάξη, απ' όσο θυμάμαι πολλές από τις προσπάθειές μου φέρναν τα γέλια μέχρι δακρύων. Σήμερα όποτε επισκέπτομαι την Ελλάδα (αραιά θα έλεγα) δύσκολα βρίσκω αστεία τα ανέκδοτα και το είδος του χιούμορ που συναντάω και όποτε θεωρώ ότι κάνω εγώ humor τις περισσότερες φορές εισπράττω αμηχανία..

Αυτά τα βαρετά από μένα λοιπόν. Είναι το 1ο μου post από τη νέα μου "κατοικία" και δεν ξέρω πόσο συχνά θα μπορώ να ανανεώνω αυτό το ημερολόγιο παρόλο που στο μυαλό μου έχω πολλά να γράψω, κυρίως για τις εντυπώσεις μου από την "προσαρμογή".
Και θα παραδώσω τη σκυτάλη για την ώρα στο "φίλο" solon of ny μιας και όσοι "γνωρίζω" ενδο-μπλογκικά έχουν ήδη συμμετάσχει στο παιχνίδι.

Άρχισαν τα όργανα για την Google

Διαβάζω στο άρθρο του Reuters ότι ο όμιλος Viacom ζητά από την Google, να αφαιρέσει 100.000 κλιπάκια από το δίκτυο YouTube ύστερα από μη επίτευξη συμφωνίας μεταξύ τους για τη διαχείρηση του τρόπου διανομής.
Μια είδηση που μάλλον θα πρέπει να προβληματίσει τους διευθύνοντες συμβούλους της Google που σύμφωνα με το Reuters πάλι, θα παραλάβουν μπόνους περίπου $1.5 εκατομμύρια για το 2006 ( βέβαια χωρίς να υπολογίσει κανείς τα options μετοχών τους, που με την τιμή της μετοχής της Google έχουν κάνει πολλούς πολυεκατομμυριούχους και τους 2 ιδρυτές της εταιρείας από το Stanford δισεκατομμυριούχους στα χαρτιά τουλάχιστον).
Πολλοί εντυπωσιάστηκαν (ανάμεσά τους και 'γώ) μάλλον εκφράζοντας περισσότερο την απορία τους με την κίνηση της Google το 2006 να αγοράσει για κάτι περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο δολλάρια το δικτυακό τόπο YouTube. Μέχρι τότε εγώ προσωπικά δεν είχα καν επισκευτεί τον τόπο. Η πρώτη μου εντύπωση με το που επισκεύτηκα και είδα το περιεχόμενο ήταν... "θα την αρμέξουν την αγελλάδα με το ρευστό". Και πραγματικά το περιεχόμενο των video στο YouTube ήταν "νομικά κολάσιμο". 'Εβρισκες ό,τι ήθελες. Ανάμεσα στα προσωπικά video του καθένα μπορούσες να παρακολουθήσεις συναυλίες, εμπορικά video clip, ακόμα και τις αγαπημένες σειρές της αμερικάνικης καλωδιακής tv. Μέχρι τότε ήταν μάλλος άλλος ένας "αναρχικός" χώρος που οι διάφορες εταιρείες διανομής όπως η Viacom, δεν είχαν καν ασχοληθεί. Από τη στιγμή που ο τόπος αγοράστηκε από το θαύμα της 2ης γενιάς του ίντερνετ (μετά φούσκας εποχής) και αγαπημένη εταιρεία της Wall Street Google, είμαι σίγουρος ότι τα νομικά τμήματα των εταιρειών αυτών άρχισαν να ακονίζουν τα μαχαίρια τους. Η πίτα είναι μεγάλη και ο αντίπαλος ένας και γνωστός.
Πιστεύω ότι η Viacom είναι η αρχή μιας χιονοστιβάδας. Η Google ελπίζω να έχει ένα καλό σχέδιο να αποκρούσει τη σωρεία αντίστοιχων επιθέσεων. Οι όροι χρήσης υπηρεσιών όπως του YouTube αλλά και του Βlogger , που έχουν σηματοδοτήσει τη νέα εποχή στο διαδίκτυο και που έχει αγκαλιαστεί από μία νέα γενιά χρηστών με λιγότερη online "εμπειρία" αλλά με πολύ όρεξη και ενθουσιασμό είναι σαφείς. Το περιεχόμενο του υλικού που "ανεβαίνει" στους severs τους είναι αποκλειστική ευθύνη των δημιουργών του. Η YouΤube μάλιστα λόγω της φύσης του υλικού διατυπώνει ξεκάθαρα ότι δεν έχει τρόπο ελέγχου του περιεχομένου του.
Αυτή η δυνατότητα δίνει μία απέραντη αίσθηση ελευθερίας στον κάθε χρήστη , στον κάθε άνθρωπο της υφηλίου, να είναι το αφεντικό του εαυτού του και να επικοινωνεί με τον τρόπο που επιθυμεί με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Είναι μια δύναμη που ποτέ κανείς δεν είχε στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μπορείς να ακουστείς από όλη την υφήλιο. Όμως ταυτόχρονα είναι εμπεριέχει και μία τεράστια ευθύνη. Την ευθύνη του περιεχομένου με ό,τι νομικές συνέπειες συνεπάγεται αυτό.
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου να αναγκαστούν οι εταιρείες φιλοξενίας τέτοιου υλικού (πχ Blogger, Youtube, Wordpress) να αλλάξουν τους όρους χρήσης και αν μπορούν να ελέγξουν το υλικό που ανεβαίνει να το επιτρέπουν συνμοιραζόμενες την ευθύνη του περιεχομένου με αυτόν που το ανεβάζει ή να αναγκαστούν να κλείσουν την υπηρεσία αν δεν μπορούν να το κάνουν. Είναι σχεδόν απίθανο ο νομοθέτης και ο θιγόμενος να κάτσουν να ελέγχουν το υλικό που ανεβαίνει από όλες της γωνιές της γης και να κυνηγάνε τον κάθε ένα που παραβιάζει το κάθε πνευματικό δικαίωμα ή που ανεβάζει παράνομο υλικό γενικότερα. (Βέβαια το συγκρότημα Metallica το επιχείρησε και το έκανε στο παρελθόν με το Napster αλλά μάλλον δεν είναι κάτι εφικτό για τον καθένα). Τώρα ειδικά που ο κάθε θιγόμενος έχει ένα κολοσσό όπως την Google απέναντί του με κίνδυνο και όπλο μηνύσεις δισσεκατομμυρίων δολλαρίων είναι μάλλον πιο εύκολο να το κάνουν.

Ενημέρωση 13/3/07 .
Σύμφωνα με το Reuters η Viacom τελικά κατέθεσε μήνυση ύψους περισσότερου του $1δισ. Δεν τα βρήκαν στα "ψιλά" φαίνεται.

Από τη μεριά του Τζέρσυ-Jersey City Views

Όταν στερεύουν τα λόγια μιλάν οι εικόνες.

Norwegian Dawn at dusk

Propel yourself

Show some respect

Liquid concrete

Glass, Light, Sky


Jersey City's bravest

Η δικαιοσύνη πότε θα έρθει; Χρυσή παντόφλα --- (Flash.gr)

Η έννοια της δικαιοσύνης φαίνεται να είναι πολύπλοκη για κάποια από τα Ελληνικά μέσα μαζικής .... (ο 3ος όρος είναι απροσδιόριστος).
Το άρθρο του flash.gr σχετικά με τη σύλληψη υπόπτων παιδεραστίας βρίθει από δείγματα "δικαιοσύνης". Έχει ξεδιαλύνει την υπόθεση πριν καν συγκροτηθεί κατηγορητήριο. Δεν χρειάζεται κανείς δικαστής , κανένας συνήγορος, κανένας κατήγορος και κανένα δικαστήριο να αναλάβει την υπόθεση. Η είδηση είναι τόσο "ζωντανή" που σου δίνει την αίσθηση ότι ο δημοσιογράφος ήταν ως αόρατος θεός παρών σε όλα τα γεγονότα που περιγράφει μιας και δεν αναφέρει πουθενά καμία πηγή των όσων με αφοσίωση πληκτρολόγησε.
Έτσι φαίνεται ότι ξέρει με σιγουριά ότι "κάποιος 47χρονος αποπλανούσε συστηματικά και επί 1 χρόνο 3 παιδιά" (όχι ότι φέρεται σύμφωνα με κάποιο κατηγορητήριο, αλλά καταφατικά και σίγουρα). Ότι "η δράση του ήταν εις γνώση των γονιών και ότι ένας πατέρας έπαιρνε χρήματα από το δράστη ενώ ο άλλος γονιός τον εκβίαζε για χρήματα" (λεπτομέρειες ανεκτίμητες. Αν τύχει και γίνει δίκη ελέω Θεού, ο δημοσιογράφος ως μάρτυρας θα κλείσει την υπόθεση σε χρόνο μηδέν) . Φαίνεται επίσης να ξέρει ότι "ο δράστης ομολόγησε ο ίδιος κάποιες από τις ενέργειές του" (μάλλον ήταν εκεί όταν τα ομολογούσε ο δράστης αφού δεν αναφέρει ποια είναι η πηγή του και όποια και να είναι την εμπιστεύεται τόσο πολύ που υιοθετεί την πληροφορία ως δική του)

Νομίζω ότι θα το εκτιμούσε πολύ και η "δημοκρατία" μας να πρότεινε ο ίδιος ο δημοσιογράφος και μερικές ποινές που θα ήθελε να επιβληθούν στους "δράστες" . Τουλάχιστον να τελειώνουμε τις δουλειές που αρχίζουμε, να μην τις αφήνουμε στη μέση. Η συνέπεια πάνω απ΄όλα στο λειτούργημα της (πληροφόρησης;).

Προσθήκη 06/01/07. Ο σύνδεσμος που παρέθεσα παραπάνω στο άρθρο του flash, σήμερα οδηγεί σε ανανεωμένη σελίδα με γραπτό πιο μαζεμένο και σωστό όσον αφορά τα δικαιώματα των κατηγορουμένων και το ρόλο του μέσου. Ακόμα βέβαια αποκαλεί τον κατηγορούμενο "παιδεραστή". Είπαμε, το μέσο αποφάσισε πριν το δικαστήριο. Να δούμε πότε το δικαστήριο θα αποφασίσει και για το μέσο... Δυστυχώς δεν κράτησα αντίγραφο της χτεσινής σελίδας. Ή κάποιος συνετίστηκε και τα μάζεψε ή το χτεσινό άρθρο γράφτηκε από τον νυχτοφύλακα του κτιρίου του flash.gr και όχι δημοσιογράφο. Επιμένει στο άρθρο να ισχυρίζεται πάντως : "Η υπόθεση παιδεραστίας που αποκαλύφθηκε στην Εδεσσα έχει προκαλέσει σοκ, καθώς η δράση του 47χρονου ήταν εις γνώση των γονιών και ο μεν ένας πατέρας έπαιρνε συχνά χρήματα από τον δράστη, ο δε άλλος τον εκβίαζε να του δώσει 50.000 ευρώ και είχε ήδη πάρει έναντι 2.000 ευρώ." ενώ παραπάνω στο ίδιο άρθρο γράφει ότι ο ένας πατέρας ισχυρίστηκε το αντίθετο. Εξακολουθεί ο δημοσιογράφος (ή ο νυχτοφύλακας) να ξέρει κάτι παραπάνω από την δικαιοσύνη που ακόμα δεν έχει ασχοληθεί με την υπόθεση. Αυτή τη φορά θα κρατήσω ένα αντίγραφο. Ποιος ξέρει , αύριο μπορεί να έρθει ο πραγματικά πραγματικός δημοσιογράφος και να αλλάξει το άρθρο πάλι.

"Αλλοδαπός δράστης", ντόπια χρυσή παντόφλα --- kathimerini.gr

Οι περιττές πληροφορίες σε μία είδηση θεωρώ ότι μπορεί να έχουν δύο σκοπούς. Είτε να προκαλέσουν σύγχυση και παραπλάνηση στον αναγνώστη και περνώντας την ουσία της είδησης να δημιουργήσουν παράπλευρες εντυπώσεις και να προκαταλάβουν την αντίληψή του, είτε να παραθέσουν άσχετα στατιστικά για να γεμίσουν στήλες. Καμιά φορά γίνονται και εκ παραδρομής ή απλά λόγω της εγγενής προκατάληψης του αρθρογράφου. Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι δεν προσφέρουν κανένα ουσιαστικό έργο και 99% των περιπτώσεων βλάπτουν και αρκετές φορές δημιουργούν το αγαπημένο παραπροϊόν της πληροφόρησης. Παραπληροφόρηση.

Έτσι το άρθρο που έπεσε στην αντίληψη μου στο δικτυακό τόπο της εφημερίδας Καθημερινής θεωρώ ότι κατατάσσεται σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες.
Δεν ξέρω γιατί ο όρος "Αλλοδαπός" στην είδηση ότι κάποιος επιχείρησε να πουλήσει ηρωίνη σε αστυνομικό είναι σημαντική για τον αναγνώστη. Δεν ξέρω τι περισσότερο προσφέρει στον αναγνώστη ο προσδιορισμός ότι ο ύποπτος είναι αλλοδαπός. Αλλάζει τίποτα στην είδηση εάν ο συλληφθείς δεν ήταν αλλοδαπός; Εκτός βέβαια από το να τον προκαταλάβει και να του προκαλέσει το συσχετισμό ασυνείδητα βέβαια αλλά ουσιαστικά ότι αλλοδαπός=έμπορος ναρκωτικών. Δε θυμάμαι να διαβάζω συχνά στις εφημερίδες ή να ακούω από τις ειδήσεις άλλων μέσων ειδήσεις του στυλ : "Γηγενής πιάστηκε να πουλάει χασίς σε αστυνομικούς" ή ακόμα "Ντόπιος ύποπτος κλοπής αυτοκινήτου". Η πληροφορία καταγωγής του "δράστη" σε τι βοηθάει σε ανάλογες ειδήσεις; Και πότε είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται;

Βέβαια ο όρος "ύποπτος" (αξιόποινης πράξης) είναι άγνωστος για τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης έτσι κι αλλιώς. (Σχετική είδηση skai.gr κάτω από την κατηγορία της Χρυσής παντόφλας). 99% των μέσων μεταφέρουν "δημοκρατικά" και τις δικαστικές αποφάσεις πριν αποφανθούν τα δικαστήρια οπότε συνήθως διαβάζουμε τίτλους του στυλ "Ο τάδε έκλεψε, σκότωσε.." πριν αποφανθεί τελεσίδικα δικαστήριο για την ενοχή τους ή μη. Έτσι στην ίδια είδηση διαβάζουμε την επόμενη πρόταση (3 όλες κι΄όλες) όπου τον κατονομάζει "δράστη", αυτουργό αξιόποινης πράξης κατά το λεξικό των Τεγόπουλου-Φυτράκη.

Εν τέλει έχουμε έναν αλλοδαπό δράστη (μας λέει η Καθημερινή) , με τα όποια συναισθήματα και συμπεράσματα δημιουργεί κάτι τέτοιο στον καθένα. Ίσως τελικά να πρέπει να φυλαγόμαστε περισσότερο από τους αλλοδαπούς μιας και το να είναι δράστες είναι περισσότερο πιθανό με την πρόχειρη αλλά "έγκυρη" στατιστική που ετοιμάζει ο εγκέφαλός μας υποσυνείδητα ,ταξινομώντας από μνήμης τις ειδήσεις που ακούμε από τα μέσα. Στο τέλος στην καφετέρια ή στο γραφείο, όλοι θα συμφωνήσουμε (εκτός από τους "ανθέλληνες" βέβαια) ότι για τα κακά μας φταίνε οι αλλοδαποί. Αυτοί πουλάνε ναρκωτικά , κλέβουν , βιάζουν, καταστρέφουν κλπ. Το λένε οι ειδήσεις.

2007 By the harbor

Happy 2007 !

NYC harbor welcomes 2007

Colors Over The Harbor

Overexposed Downtown

Purple joins in

Floating up the Hudson

Time for some red

Overexposed Harborside

Verrazano in the distance

Ευτυχισμένο 2007 !

The Earth's Metropolis

New York City (NYC) is the city that never sleeps to many. It's the Big Apple to a lot. It's The earth's metropolis to me. It's the first truly international city on earth that I ever lived. A small lab where the experiment of creating a global village takes place on a daily basis and with good results. I am not going to write a treatise on NYC's importance to the world. There is a lot of stuff to be learned and "digested" about NYC if somebody is interested. A good starting point is Wikipedia. I will just post my own tribute to this amazing city through my own eyes (or maybe lens to be more precise)
Click on the New York City label on the right side menu to get updates as I will be posting them.

(P.S. Feel free to share any pics under this label i.e. New York City. Mentioning this site whenever you do so, would show your appreciation to my effort and would be appreciated as well!)

-------

Η πόλη της Νέας Υόρκης είναι η "πόλη που δεν κοιμάται" για πολλούς. "Το μεγάλο μήλο" για άλλους. Για μένα είναι η Μητρόπολη της Γης. Είναι η 1η πραγματικά "διεθνής" πόλη που έζησα ως τώρα. Ένα μικρό εργαστήρι όπου το πείραμα δημιουργίας ενός παγκόσμιου χωριού λαμβάνει χώρα σε καθημερινή βάση και με καλά αποτελέσματα. Δεν πρόκειται να γράψω διατριβή για τη σπουδαιότητα της πόλης της ΝΥ στον κόσμο. Υπάρχουν πολλά πράγματα να μαθευτούν και να "χωνευτούν" για κάποιον που ενδιαφέρεται να μάθει για την πόλη. Μια καλή αρχή είναι το σχετικό λήμμα της Wikipedia. Εγώ θα παραθέτω εδώ τη δική μου όψη αυτής της μοναδικής πόλης μέσα από τα δικά μου μάτια (ή μάλλον φακό για την ακρίβεια)
Κάντε click στην κατηγορία New York City στο δεξί μενού για να βλέπετε ανανεώσεις όποτε αυτές μπαίνουν.

(Υ.Γ. Είστε ελεύθεροι να μοιραστείτε οποιαδήποτε φωτογραφία σας ενδιαφέρει κάτω από αυτή την κατηγορία. Αναφέροντας αυτό εδώ το χώρο όποτε το κάνετε πάντως θα έδειχνε την εκτίμηση σας στην προσπάθεια τη δική μου και θα ήταν εκτιμηθείσα και από μένα αντίστοιχα!)

City reflections

Giants at dusk

Downtown gets ready for the night

Midtown is dressed up

The party has started

Χρυσή παντόφλα --- Ελευθεροτυπία (www.enet.gr)

Ο θεσμός της χρυσής παντόφλας συνεχίζεται και απονέμει την επόμενη χρυσή παντόφλα στην Ελευθεροτυπία και τη διαδικτυακή της σελίδα του οικονομικού της τμήματος με τίτλο "Οι Έλληνες εφοπλιστές χτίζουν το μύθο τους στη Νέα Υόρκη" (Φύλλο Κυριακής 24/12/2006).

Ο λόγος είναι η ... μη γνώση των δημοσιογράφων που υπογράφουν το κείμενο σχετικά με 2 από τα χρηματιστήρια των Η.Π.Α. Ενώ στον τίτλο αλλά και στην πρώτη παράγραφο αναφέρουν το πώς ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες αντλούν κεφάλαια από τη χρηματιστηριακή αγορά της Νέας Υόρκης (NYSE) όπως λένε, καμία από τις εταιρείες που έχουν στη λίστα παρακάτω φαίνεται να εισήχθηκε στο NYSE. Διαβάζοντας περαιτέρω, ο αναγνώστης ανακαλύπτει ότι πρόκειται για το NASDAQ ένα τελείως ξεχωριστό (τόσο ως εταιρεία όσο και ως προς τον τρόπο που λειτουργεί ως κεφαλαιαγορά) και ανταγωνιστικό χρηματιστήριο με το NYSE. Μία από τις πολλές διαφορές και ίσως και η πιο οφθαλμοφανής είναι ότι το NYSE (το New York Stock Exchange) υπάρχει ως κτίριο και λειτουργεί έστω παραδοσιακά σε κάποιο χώρο, ενώ το Nadsaq (National Asociation of Securities Dealers Automated Quotations system) είναι ένα καθαρά ηλεκτρονικά διασυνδεδεμένο δίκτυο μεμονωμένων μπρόκερς και ντήλερς. Τα 2 χρηματιστήρια προϋποθέτουν διαφορετικά κριτήρια εισαγωγής εταιρειών και διέπονται από διαφορετικούς κανόνες λειτουργίας. Πρόκειται για τελείως διαφορετικούς οργανισμούς και ανεξάρτητες εταιρείες.

Αγαπητοί κ. Χρ. Ιωάννου και Π.Δ. Υφαντή, χρησιμοποιείστε και λίγο το ίντερνετ να κάνετε μία απλή αναζήτηση και έρευνα για τη δουλειά σας. Πληρώνεστε και έχετε και μία υποτυπώδη ευθύνη απέναντι στους αναγνώστες σας. Δεν κοστίζει πολύ (ούτε και στην Ελλάδα πλέον) και είναι δίπλα σας.(όπως έλεγε χαρακτηριστικά και μία διαφήμιση του flash.gr παλιότερα)

<sub>Σημ. Οι φωτογραφίες είναι από την Wikipedia

Προσθήκη 23/01/07. Ό διαδικτυακός επισκέπτης solon επισημαίνει στα σχόλια ανακρίβειες του ίδιου άρθρου που δεν αλλάζουν την ουσία αλλά που με οδήγησαν σε λάθος υποθέσεις όταν πρωτοέγραψα το κείμενο. Επιβεβαίωση ότι το ηλεκτρονικό μέσο και η διαδραστικότητα του οδηγεί σε καλύτερης ποιότητας πληροφορία εν' προκειμένω.</sub>

Χρυσή παντόφλα - - - skairadio.gr (Α.Π.Ε)

Αυτή η "χρυσή παντόφλα" πάει στη σελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού ΣΚΑΙ για την είδηση για τον αποκαλούμενο "αρχαιοκάπηλο καθηγητή" -Hμερομηνία δημοσίευσης: 13-12-06 (18:06) . ( _{εδώ βέβαια ίσως να πρέπει να βάλουμε στην ίδια κατηγορία το Α.Π.Ε. που είναι η πηγή εάν αναφέρει ακριβώς τα ίδια. Δυστυχώς δεν έχω πρόσβαση στο ΑΠΕ να επιβεβαιώσω})

Αν είστε από τους αναγνώστες που διαβάσουν την είδηση και δεν προσέξουν κάτι το μεμπτό ίσως τελικά να προβληματιστείτε στο τέλος για το βαθμό που τα ΜΜΕ έχουν επηρεάσει τον τρόπο σκέψης μας για πράγματα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα (για μένα τουλάχιστον) και περνάνε απαρατήρητα στους δέκτες μας, την προσωπικότητά μας στο τέλος. Το θέμα είναι ότι η συγκεκριμένη είδηση αναφέρεται σε κάποιον καθηγητή από το Δημοκρίτειο πανεπιστήμιο, εναντίον του οποίου ασκήθηκε ποινική δίωξη για παράβαση του νόμου περί αρχαιοκαπηλίας από κάποιον εισαγγελέα. Ο κατηγορούμενος (όπως κάθε κατηγορούμενος φαντάζομαι και νομικός δεν είμαι) ζήτησε και έλαβε 24ωρη προθεσμία προκειμένου να ετοιμάσει την απολογία του. Η είδηση συνεχίζει ενημερώνοντας μας ότι " ο αρχαιοκάπηλος" συνελήφθη από "άνδρες" της ασφάλειας Θεσσαλονίκης.

Το απαράδεκτο στην είδηση για μένα (και για όποιον ενδιαφέρεται για αμερόληπτη και σωστή ενημέρωση θέλω να πιστεύω) είναι ότι το μέσο ( ο τόπος skairadio.gr ) προδικάζει τον κατηγορούμενο πριν καν απολογηθεί και πριν καν αποφανθεί τελεσίδικα η δικαιοσύνη για την τύχη του και τον κατονομάζει "αρχαιοκάπηλο". Ένα μέσο το οποίο φέρει τον τίτλο ενημερωτικό, δρα αυτόκλητα ως δικαστική αρχή και χαρακτηρίζει έναν κατηγορούμενο ερήμην του και πριν οποιαδήποτε νόμιμα θεσμοθετημένη αρχή της κοινωνίας μας αποφανθεί γι'αυτόν και τον καταδικάζει ως "αρχαιοκάπηλο".

Δεν είναι λίγες οι φορές που διαβάζω στα μέσα (και μιλάω για τα Ελληνικά βέβαια) να προδικάζουν αποφάσεις δικαστηρίων. Αυτό εκτός από αντιδημοκρατικό μιας και προδικάζει την έκβαση μιας δίκης , είναι και ανήθικο κατά τη γνώμη μου. Διότι, ο όποιος κατηγορούμενος στιγματίζεται από ένα μέσο το οποίο έχει απήχηση στο σύνολο της κοινωνίας και ακόμα και αν η ίδια η δικαιοσύνη αποφανθεί για την αθωότητά του, το κοινωνικό στίγμα και οι όποιες συνέπειές του θα τον ακολουθούν εφ' όρου ζωής σε όλες τις πτυχές της. Δεν ξέρω εάν η νομοθεσία δίνει τη δυνατότητα στον όποιο κατηγορούμενο να προστατευτεί από τέτοιου είδους απαράδεκτα δημοσιεύματα. Αν όχι , αυτό είναι πλήγμα για τη δημοκρατία και τους θεσμούς της.

Το ενημερωτικό μέσο και ο δημοσιογράφος θα πρέπει να δρουν ως τέτοιοι. Δεν είναι δικαστές , δεν υποκαθιστούν διαδικασίες που προβλέπουν οι νόμοι και δεν αποφαίνονται για τις τύχες κατηγορουμένων. Ως είδηση η συγκεκριμένη του ΣΚΑΙ, θα είχε μεταφέρει πλήρως όποια πληροφορία περιμένει κάποιος που ζητά την ενημέρωσή του/της , αν όπου αναφέρει "αρχαιοκάπηλος" το αντικαταστήσει με το σωστό "κατηγορούμενος για αρχαιοκαπηλία". Είναι σημαντικό να προστατέψουμε τους θεσμούς της δημοκρατίας και το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου σε δίκαιη δίκη και να αναθέσουμε στο ενημερωτικό μέσο το ρόλο για τον οποίο αυτό είναι αρμόδιο, αυτόν της ενημέρωσης και μόνο.

Υ.Γ. Είμαι περίεργος να μάθω αν το Ε.Σ.Ρ ή η νομοθεσία η ίδια προβλέπει κάτι για τα παραπάνω.

Προσθήκη 16/12/2006: Σε σημερινή είδησή της στο δικτυακό της τόπο η εφημερίδα Καθημερινή , έχει νεότερα για το συμβάν σε άρθρο όπου αναφέρει το σωστό "κατηγορούμενος για αρχαιοκαπηλία". Ίσως να καταφέρει έτσι και ο Σκάϊ να "μάθει" μιμώντας το "αδελφό" μέσο.

Χρυσή παντόφλα- - - (Flash.gr)

Καιρός είναι να σχολιάσω την "ποιότητα" και "πληρότητα" πληροφόρησης από τα ΜΜΕ. Κάτι το οποίο είναι και στο πνεύμα του σκοπού της αρχικής δημιουργίας αυτού του προσωπικού ημερολογίου.
Σκοπός μου ήταν να δημιουργήσω ένα αρχείο και ένα χώρο παρακολούθησης της "αξιοπιστίας" των ΜΜΕ καθαρά από την οπτική γωνιά του απλού δέκτη. Έτσι απλά για την καταχώρηση και την κριτική και την προσωπική τέρψη της λογικής αναζήτησης (οξύμωρο τελικά σ'αυτόν τον τομέα). Έτσι αποφάσισα να γράψω και να απονέμω την 1η χρυσή παντόφλα.

Αυτό το σχόλιο θα είναι αφιερωμένο στο άρθρο που διάβασα στο Flash.gr με link για την ώρα στην αρχική σελίδα (η οποία ομολογώ ότι έχει παραπέσει τον τελευταίο καιρό) και τίτλο "Έρευνα σοκ".
Ο αρθρογράφος δίνει ξεκάθαρο δείγμα από την αρχή για το αγωνιστικό και "ποδοσφαιρικό" ύφος (με διάθεση πυροτεχνημάτων) της είδησης , η οποία ενημερώνει τον αναγνώστη για την "Λεηλασία παραγωγών και καταναλωτών που προκύπτει από έρευνα του ΚΕΠΚΑ ". Διαβάζοντας το άρθρο αναλυτικά ο ανύποπτος αναγνώστης αλλά ταυτόχρονα αναζητητής της ενημέρωσης, βρίσκεται να παλεύει με έναν αχταρμά πυροτεχνημάτων από τιμές και αυθαίρετα συμπεράσματα χωρίς αναφορές και χωρίς κοινή βάση σύγκρισης που τελικά το μόνο που καταφέρνει είναι να του αφήνει απλά την αίσθηση ότι ο αρθρογράφος είτε κάνει πολύ πρόχειρα τη δουλειά του, είτε απλά προσπαθεί με φτηνό τρόπο να εντυπωσιάσει, λαϊκίζοντας.

Διότι μας λέει ότι το ρύζι π.χ., πωλείται στο Μιλάνο για .99 ευρώ και στην Ελλάδα 3.12 έτσι γενικώς. Και αναρωτιέται ο αναγνώστης που θέλει να κάνει μια υποτυπώδη σύγκριση. Μιλάμε για το ίδιο ρύζι; Ίδια ποικιλία και ποιότητα , ίδια επεξεργασία και τυποποίηση; Αυτό που κάνουμε το sushi μήπως ή το της Καρολίνας ή το μπασμάτι; Μπας και λέμε για το Jasmine ή τέλος πάντων αυτό που ρίχνουν στους νεόνυμφους; Την επομένη που θα βρίσκομαι σε γάμο να 'χω μια λεκάνη να μαζεύω βρε αδερφέ. Εννοείται ότι αξίζει να πας στο Μιλάνο, και δίπλα στις βιτρίνες του Versace και Prada, να πεταχτείς για ένα σάκο ρύζι στο τοπικό μπακάλικο. Μιλάμε για χρυσό. 3 φορές φτηνότερο από Θεσσαλονίκη.
Μου κάνει πάντως εντύπωση και η κουβέντα για τη διαφορά τιμής παραγωγού και καταναλωτή για το σιτάρι... Και θυμάμαι την τελευταία φορά που αγόρασα σιτάρι για να το αλέσω στους μύλους της αυλής μου τι ωραία που είχαμε περάσει..
Συνεχίζει το βομβαρδισμό "πληροφοριών" με το λάδι . Κάτι σαν το καυτό λάδι που ρίχνανε από τα τείχη στο μεσαίωνα..Μαθαίνουμε λοιπόν ότι το λάδι είναι σχεδόν δυόμιση φορές φτηνότερο στο Μιλάνο απ' ότι στη Θεσσαλονίκη. Να θυμηθώ την επομένη που περνάω από Malpensa να πάρω ένα 3λιτρο τενεκέ .. Γιατί ένα μόνο; Τρεις καλύτερα. Έχει γούστο να με σταματήσουν στο Ελ. Βενιζέλος στο τελωνείο όμως για το φόρο εισαγωγής.. Άστο καλύτερα. Ένας τενεκές φτάνει. (ά ξέχασα, δεν έχει τελωνείο τώρα μεταξύ χωρών της ένωσης.. 13 θα φέρω).
Βέβαια πέρα από την πλάκα , κανένα στοιχείο συγκρίσιμο δεν παρουσιάζεται στο άρθρο. Απλά ένας βομβαρδισμός από διαφορές σε τιμές μεταξύ Θεσσαλονίκης και διαφόρων πόλεων (μέχρι και Ουάσινγκτον για τα λουκάνικα γαλοπούλας!) γενικά και αόριστα.
Και έρχεται και η δήλωση του προέδρου του ΚΕΠΚΑ του κ. Νίκου Τσεμπερλίδη να κλείσει το μπαράζ των βεγγαλικών με τη φαντασμαγορική δήλωση (σύμφωνα πάντα με το ίδιο άρθρο) "Οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Έλληνες καταναλωτές πληρώνουμε τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο για τα τρόφιμα που καταναλώνουμε". Ίσως θα έπρεπε να ενημερώσει τους αναλυτές της UBS που προφανώς έχουν κάνει λάθος στην ταξινόμηση του 2006 των πόλεων για τα τρόφιμα.

Το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι στην καλύτερη περίπτωση ο "δημοσιογράφος" που του ανατέθηκε να κάνει το ρεπορτάζ, πήγε στην εκδήλωση Money Show στη Θεσσαλονίκη και απλά κατέγραφε αποσπασματικά ο,τι άκουγε χωρίς καμία προσπάθεια επεξεργασίας και λογικής συνοχής των πληροφοριών. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το συγκεκριμένο άρθρο να μοιάζει με σαλάτα (στο πνεύμα των ζαρζαβατικών βέβαια) παρά με ρεπορτάζ. Είναι πολύ πιθανό βέβαια , η κακή ποιότητα πληροφορίας να είναι στη βάση της κακή έτσι όπως παρουσιάστηκε από τους ομιλούντες στην εκδήλωση. Υπάρχει αρκετή ασάφεια στα στοιχεία και στο τέλος φαίνεται ότι ο αντιπρόεδρος της ΓΕΣΑΣΕ να παρουσιάζει στοιχεία που να μη συγκλίνουν με τα στοιχεία που αναφέρονται παραπάνω. Ακόμα και έτσι να είναι είναι, πιστεύω χρέος του δημοσιογράφου είτε να κάνει καλή δουλειά και να προσπαθήσει να βγάλει κάποιο συμπέρασμα από την ακατέργαστη πληροφορία που να βγάζει κάποιο νόημα ή να το αφήσει αν δε μαζεύεται και να ασχοληθεί με άλλο θέμα.

Το συμπέρασμα από όλ' αυτά είναι ότι κυρίως λόγω της πολύ κακής ποιότητας άσκησης της δημοσιογραφίας (κάποιος μου' χε πει ότι είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα), χάνεται η όποια καλή διάθεση από την μεριά του αναγνώστη να ακούσει και να προσπαθήσει έστω να βγάλει κάποιο συμπέρασμα για τη δική του ενημέρωση. Η είδηση (;) μετατρέπεται σε ένα χείμαρρο ακατέργαστης ασυναρτησίας και μπαρούφας με αποτέλεσμα να μειώνεται η αξιοπιστία και του ίδιου του μέσου (Flash.gr στην προκειμένη) σε άλλες προσπάθειες ενημέρωσης των αναγνωστών του ίσως περισσότερο σοβαρές.

Μα είναι ντροπή! (... κ. Ρουσσόπουλε)

Αναφέρομαι στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της κουβέντας που έγινε στο 1^o συνέδριο για τη διακυβέρνηση του 'Ιντερνετ (ό,τι και να σημαίνει αυτό τώρα..) και που είχα την τύχη; να διαβάσω. Το κείμενο που αναφέρομαι βρίσκεται εδώ, στα αρχεία των συζητήσεων του συνεδρίου. (Σημ. ..όπου κατέληξα μέσω αυτού του άρθρου που με έστειλε εδώ τελικά.)

H κουβέντα συντονίστηκε από τον δημοσιογράφο του BBC Nik Gowing και ανάμεσα στους συμμετέχοντες ήταν και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ελλάδας κ. Θεόδωρος Ρουσσόπουλος. Και εκεί κολλάει ο τίτλος του σημερινού γραπτού μου...

Ντροπή κατ' αρχήν διότι περίμενα από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο της χώρας μου, ο οποίος συμμετέχει σε ένα διεθνές συνέδριο, να μπορεί να χειριστεί ευκρινέστερα και καλύτερα την αγγλική γλώσσα στην οποία διεξάχθηκε η συζήτηση. Ίσως να φταίω εγώ βέβαια τόσα χρόνια στη χώρα των Yankees να ξέχασα τα αγγλικά της μητέρας πρώην ιμπεριαλιστικής αυτοκρατορίας. Ίσως να φταίει η αποκωδικοποίηση της ηχογραφημένης συζήτησης .. αλλά δηλώσεις όπως π.χ.:

">> CHAIRMAN ROUSSOPOULOS: Well, I'd like to make two points, and thank you for giving me the floor. Firstly, why are we all discussing the need for free access? It means that we agree that information is knowledge and knowledge is power. Pioneering journalists in my country wrote a few years that publishing is at the heart of truth.
So knowledge and information make you strong. This means we need to guarantee access, increasing access to the net. This is something that we have been discussing a lot. There's also a second point I would like to make, and it's to show a different way. Because it's not just access to information. It's not just facilitating access. But we should also facilitate the creation of an information source. This means giving anybody the opportunity to create a site or a blog and transmit information. I think Jamie mentioned this before. Anyone can use parts of a quote or a statement and put them together in a way which changes the picture. And this is my thought. Where is the limit between freedom and abuse? That's a very fine point to pick. And on copyright, I would also like to make a comment. Access is
important, and I will give you an example. We have a young composer, composes music. Unless this person has the opportunity to cut a CD and market this, he won't have the opportunity to make a living. So he won't become a professional musician because he won't be able to live from it. What does this mean? That his future is at stake. So on copyright, I think we should keep in mind this as spec as well."...

μου φέρνουν στο μυαλό τον πρόεδρο της χώρας που βρίσκομαι σήμερα και την χαρακτηριστική "ευφράδεια" λόγου που τον διακρίνει. Ανάθεμα και αν κατάλαβα τι θέλει να πει ο ποιητής...

Ντροπή επίσης, διότι στην ερώτηση κατ'αρχήν του Nik Gowing σχετικά με την περίπτωση πρωτοφανούς (για τα του Δυτικού κόσμου δεδομένα) σύλληψης για συκοφαντική δυσφήμηση του Έλληνα μπλόγκερ^* (όπως χαρακτηριστικά τον αναφέρει ο ίδιος) ο κ. Ρουσσόπουλος δηλώνει άγνοια για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Και ξαναθυμίζω πρόκειται για τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης , ο οποίος συμμετέχει σε πάνελ συζητητών για τη διακυβέρνηση του Ίντερνετ που φιλoξενείται στη χώρα του!

Ντροπή διότι στην ίδια παράγραφο κάνει δηλώσεις με τρόπο που αφήνει να εννοηθεί ότι μπλόγκερς διαδίδουν ψευδείς δηλώσεις μέσω της τηλεόρασης!!! Μα πραγματικά είναι απίστευτη η συλλογιστική του. Μπορεί να διαβαστεί στα πρακτικά στο link που παρέθεσα παραπάνω αλλά πρέπει να βάλω τις 3-4 προτάσεις εδώ για το σχόλιο:

" >> CHAIRMAN ROUSSOPOULOS: Well, I'm not aware of this case. But what I can state is that over the last period, we have had to face various bloggers who make any kind of references really untrue statements. In fact, these lies get on television and on other media which are widely followed in my country. So we have a problem with bloggers who spread lies through television." ...

Η παραπάνω δήλωση με κάνει τελικά να συμπεραίνω ότι ο κ Ρουσσόπουλος (σημ. ο ίδιος πρώην δημοσιογράφος) δεν έχει πρόβλημα χειρισμού της Αγγλικής (μόνο) αλλά (και) του ορθού λόγου. Διότι πώς προκύπτει λογικά ότι επειδή, οι υποτιθέμενες ψευδείς ειδήσεις που ξεκινάνε από τα μπλογκς, αναπαράγονται και αναμεταδίδονται από τις τηλεοράσεις και άλλα μέσα συνεπάγεται ότι υπάρχει πρόβλημα με μπλόγκερς που διαδίδουν ψεύδη μέσω της τηλεόρασης ... δεν μπορώ να το κατανοήσω. Μάλλον τελικά οι μπλόγκερς όχι μόνο έχουν μπλογκς αλλά διοικούν και ελέγχουν τις τηλεοράσεις.. Απλά δεν τό'χω πάρει χαμπάρι..
Όχι μόνο ο παραπάνω ισχυρισμός είναι λογικά σαθρός και παραπλανητικός αλλά συνιστά περίτρανα ταυτόχρονα, ότι δεν υπάρχει έλεγχος και δεοντολογία ούτε στις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα στην Ελλάδα, τα οποία (σύμφωνα με τον κ. Ρουσσόπουλο) αναμεταδίδουν ψευδείς ειδήσεις αβίαστα και χωρίς έλεγχο, βασισμένα σε κάποιο μπλογκ ως πηγή. Η συνέχεια στην απάντησή του είναι εξίσου αποκαλυπτική.. (και ακαταλαβίστικη.. ειλικρινά προτείνω τον αναγνώστη που έτυχε να διαβάσει αυτό εδώ το γραπτό μου να κάνει τον κόπο να διαβάσει όλα τα πρακτικά με τις δηλώσεις του Θεόδωρου Ρουσσόπουλου. Προσωπικά, περίμενα έναν εκπρόσωπο κυβέρνησης να είχε καλύτερη ικανότητα χρήσης του ορθού λόγου. Θα ήθελα πραγματικά να έβλεπα την έκφραση των υπολοίπων στο πάνελ με τα "κεραμίδια" να πέφτουν βροχή.)


^* Η περίπτωση σύλληψης Έλληνα μπλόγκερ που αναφέρεται ο κ. Nik Gowing (και για την οποία δηλώνει άγνοια ο κ. Ρουσσόπουλος) είναι αυτή του διαχειριστή της υπηρεσίας Blogme.gr , Αντώνη Τσιπρόπουλου, για τον οποίο έχει βουήξει ο τόπος με δημοσιεύσεις και αναφορές ακόμα και στον μη ηλεκτρονικό τύπο. Προσωπικά καταδικάζω την άγνοια τόσο από μέρους του μηνυτή (που επίσημα τουλάχιστον δεν έχει αποκαλυφθεί ποιος είναι) όσο και από μέρους του εισαγγελέα και της υπηρεσίας δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος που ενήργησαν σπασμωδικά συλλαμβάνοντας τον υπεύθυνο διαχείρισης υπηρεσίας συγκέντρωσης συνδέσμων σε άλλα μπλογκς μέσω της υπηρεσίας RSS και όχι τον ίδιο τον υπεύθυνο της "πιθανής" συκοφαντικής δυσφήμισης. Άλλη μία νίκη του μεσαίωνα της "πληροφορίας" στην Ελλάδα.

Προσθήκη 05/11/06.
Απ'ότι φαίνεται και σύμφωνα με σχετικό άρθρο της Καθημερινής της Κυριακής (φύλλο 05/11/06) εδώ, ο εν λόγω μηνυτής είναι ο Δημοσθένης Λιακόπουλος ο οποίος διατηρεί τηλεοπτική εκμπομπή η σοβαρότητα της οποίας τίθεται σε αμφισβήτηση από διάφορους...

Ανώτατη εκπαίδευση

Έλεγα τις προάλλες σε ένα φίλο, πρώην συμφοιτητή μου στην Ελλάδα, ότι αν τα πράγματα είναι όπως είναι σήμερα όταν τα νεογέννητα μωρά του φτάσουν σε ηλικία σπουδών, να κάνει ό,τι είναι δυνατόν και να τα παροτρύνει να πάνε στα μεγάλα "σχολεία" των ΗΠΑ. Ακόμα και αν χρειαστεί να δανειστεί ο ίδιος ή και τα παιδιά του. Όσα λεφτά και να πληρώσεις σε σχολεία όπως τα Harvard, Stanford, MIT, Columbia, Berkeley, Carnegie Mellon, Yale, Princeton, Brown, UPenn,Cornell, Caltech κλπ. αφενός μεν με το σύστημα μεταπτυχιακού επαγγελματικού προσανατολισμού που εφαρμόζουν έχεις πολύ καλές πιθανότητες η επένδυση στα δίδακτρα να αποδώσει καρπούς σύντομα, αφετέρου η εμπειρία συναναστροφών με πολλές από τις πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες του κόσμου και επιστήμονες πρωτοπόρους και κορυφές στους χώρους τους είναι ανεκτίμητη. Είναι επίσης πιθανό εάν επιδιωχθεί να καλυφθεί μεγάλο μέρος των σπουδών από κάποια υποτροφία είτε ως research assistanship ή teaching assistanship αν το πρόγραμμα είναι πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών.

Σε 4 από τις 6 κατηγορίες που απονέμονται βραβεία Νόμπελ, φέτος, οι αποδέκτες είναι επιστήμονες που εργάζονται σε κάποιο από τα παραπάνω πανεπιστήμια (για τα οποία η λίστα δεν είναι συνολική). Ενδεικτικά τα 3 τελευταία χρόνια τα παραπάνω ιδρύματα είχαν κάποιον στον οποίο απονεμήθηκε Νόμπελ ως εξής: (περισσότερα στο Nobelprize.org )

-2006-
Berkeley: 1
Stanford: 2
Columbia: 1

-2005-
Harvard: 1
Caltech: 1
MIT: 1

-2004-
Caltech: 1
MIT : 1
Columbia: 1
Carnegie Mellon: 1

Αυτό είναι ενδεικτικό του επιπέδου σπουδών και της ποιότητας διαδραστικότητας με την επιστημονική κοινότητα και τους υπόλοιπους φοιτητές που ένας φοιτητής σε αυτά τα ιδρύματα μπορεί να έχει. Απαρτίζονται από κοινότητες ανθρώπων από όλο τον κόσμο που τις συνδέει η επιθυμία για κορυφαίου επιπέδου σπουδές και έρευνα.
Φυσικά δεν είναι τα μόνα στις ΗΠΑ και στον κόσμο στα οποία γίνεται κορυφαίου επιπέδου εκπαιδευτικό έργο και έρευνα. Ίσως όμως επειδή τα συγκεκριμένα έχουν τόσο μεγάλη ιστορία και παράδοση και επειδή συγκεντρώνουν την προτίμηση τόσο μεγάλου αριθμού υποψηφίων από όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, η εμπειρία και οι δυνατότητες που παρέχονται στους τυχερούς που κάθονται στα θρανία τους τα καθιστά μοναδικά.
Είναι ενδιαφέρον να παραθέσω κάποια στατιστικά γι'αυτά τα "σχολεία" (μετάφραση ακριβής του όρου schools που χρησιμοποιείται γενικά για τα πανεπιστήμια στις ΗΠΑ).
Κατάταξη όσον αφορά τις δωρεές (σε δισεκατομμύρια δολλάρια):

1. Harvard $29,2
2. Yale $18
3. Sanford $15.2
4. Princeton $12.7
5. M.I.T $8.4
6. Columbia $5.94
7. Univ of California $5.747 (Εδώ συμπεριλαμβάνεται το Berkeley)
   
8. UPenn $5.166
9. Cornell $4.3
10. Caltech $1.418

Πιο ουσιαστική ίσως θα ήταν μια ταξινόμηση ανά φοιτητή γιατί θα ήταν ενδεικτική για το πόσα χρήματα θα είχε τη δυνατότητα να ξοδέψει το ίδρυμα για κάθε φοιτητή που σπουδάζει. Σύμφωνα με αυτή την ταξινόμηση τα πράγματα για τα 3 πρώτα έχουν ως εξής:

1. Princeton $1.678.406
2. Yale $1.567.535
3. Harvard $1.475.313

Όλα τα παραπάνω είναι διαθέσιμα στο σχετικό λήμμα από τη Wikipedia. Μάλιστα είναι εντυπωσιακό ως συγκριτικό μέγεθος, το ότι τα 5 πρώτα πανεπιστήμια παίρνουν αθροιστικά περισσότερα χρήματα σε δωρεές από το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της χώρας του Περού.

Βέβαια η λίστα θα ήταν ελλιπής αν δεν παραθέσουμε και κάποιο συγκριτικό μέγεθος ταξινόμησης της ποιότητας των ιδρυμάτων αυτών. Για το σκοπό αυτό συμβουλεύτηκα την ταξινόμηση της ετήσιας έκθεσης ερευνητών του Shanghai Jiao Tong University η οποία χρησιμοποιεί μια φόρμουλα που περιλαμβάνει ώς παράγοντες: (παραθέτω σε παρένθεση το βάρος κάθε παράγοντα) Βραβεία Νόμπελ και βραβεία Fields από αποφοίτους (10%) , βραβεία Νόμπελ και Fields από καθηγητές (20%) , αναφορές ερευνητών τους σε δημοσιεύσεις σε 21 γενικές κατηγορίες (20%) , άρθρα δημοσιευμένα στο Nature και Science (20%) , αναφορές σε Science citation Index / Social Sciences citation index / Arts and Humanities Citation index (20%) και το μέγεθος του ιδρύματος (10%). Η ταξινόμηση για το 2006 βρίσκεται εδώ και περιλαμβάνει τα 500 καλύτερα (σύμφωνα με τα παραπάνω κριτήρια) πανεπιστήμια.
Σύμφωνα με την ίδια ταξινόμηση το Πανεπιστήμιο Αθηνών βρίσκεται στην 352η θέση και αυτό της Θεσσαλονίκης στην 389η θέση. Δεν υπάρχει άλλο Ελληνικό ίδρυμα στον κατάλογο...

Σίγουρα υπάρχουν πολλά αξιόλογα πανεπιστήμια στην Ευρώπη ( τα Oxbridge είναι πάντα στα 10 "καλύτερα" στον κόσμο σε πολλές ταξινομήσεις, όπως και πολλά άλλα ) και ίσως το ταξίδι και το "σοκ" της κουλτούρας πέρα από τον Ατλαντικό να ακούγεται σε πολλούς (σίγουρα στον φίλο μου) ριψοκίνδυνο εγχείρημα. Όμως το μέγεθος της οικονομίας των ΗΠΑ , το μέγεθος και ο αριθμός του επιστημονικού κόσμου, ο ανοιχτός ανταγωνισμός, η άμεση σύνδεση της έρευνας με την βιομηχανία και την αγορά εργασίας, αυτή η διαφορά κουλτούρας η ίδια, δίνουν κατά τη γνώμη μου μια περαιτέρω πρόκληση στον υποψήφιο σπουδαστή γι'αυτό το τόλμημα που αξίζει πιστεύω να επιχειρήσει.

(Σημ. Η γνώμη μου μπορεί να θεωρηθεί υποκειμενική μιας και ο ίδιος έχω κάνει μεταπτυχιακά στις ΗΠΑ, όχι όμως σε ένα από τα παραπάνω σχολεία...)

Αντιθέσεις...

Αμμέσως αφού καταβρόχθησα 2 κομμάτια sachertorte που έφτιαξα την προηγουμένη με πολλή αφοσίωση και έμπνευση, σηκώνω το κεφάλι στο παράθυρο και αντικρίζω δρομείς να τρέχουν προς άγνωστη κατεύθυνση αλλά με αντίστοιχη αφοσίωση.
Τελικά σκέφτομαι, η ζωή έχει τον πιο απλό τρόπο να επικοινωνεί μαζί σου. Το ζήτημα είναι πόσο δεκτικός στα μηνύματα είσαι...Πάω να τρέξω..





σημ. Κάντε click στη φώτο για να δείτε τους δρομείς. Οι αντιθέσεις των 2 φωτογραφιών είναι προφανείς και στα μεγέθη.

Αττική Οδός

Επηρεασμένος από το προηγούμενο σχόλιο, είπα να γράψω τις εντυπώσεις μου για ένα έργο που έχει συμβάλει στην ουσιαστική αλλαγή του προφίλ της Αθήνας (μαζί με μερικά άλλα ακόμα), την Αττική Οδό.
Δεν είμαι καθημερινός χρήστης της οδού. Τα σχόλιά μου προέρχονται από την εμπειρία ενός επισκέπτη στην Αθήνα συνήθως μια φορά το χρόνο. Είναι όμως και σχόλια κάποιου ο οποίος συνηθίζει να οδηγάει στους τόπους που επισκέπτεται και έχει μια γενική αίσθηση σύγκρισης και με άλλα αντίστοιχης κλίμακας οδικές "λύσεις" σε άλλες μητροπόλεις του κόσμου.
Η ποιότητα κατασκευής (οδοστρώματος, εισόδων/εξόδων, σήμανσης) είναι πολύ καλή θα έλεγα και αν μη τι άλλο δείχνει ότι είναι εκτός συναγωνισμού από οποιοδήποτε άλλο δρόμο στην πρωτεύουσα. Έχει μειώσει τον χρόνο μετακίνησης σε απίστευτο βαθμό. Π.χ. η απόσταση από το Μπουρνάζι στα βόρεια προάστια μέσω εθνικής οδού και Αττική οδού συμπυκνώνεται σε πάνω κάτω 15 λεπτά οδήγηση. Αυτοί οι χρόνοι αφορούν ώρες μη αιχμής. Βράδυ κυρίως. Δεν έχω υπ' όψιν μου τι γίνεται σε ώρες αιχμής αλλά υποθέτω ότι το πρόβλημα εκεί θα εστιάζεται στις εισόδους εξόδους. Τις βρήκα αρκετά "κοντές". Για παράδειγμα το φανάρι στον κόμβο με την Κηφισίας είναι αρκετά κοντά στην έξοδο. Συμπεραίνω ότι μετά από καμιά 50αριά αυτοκίνητα η ουρά θα μεταφέρεται μέσα στον αυτοκινητόδρομο. Και επεκτείνοντας την υπόθεσή μου συνεκτιμώντας τον τρόπο που επιλέγουν να οδηγούν αρκετοί συν- αυτοκινητιστές (σφήνες τελευταία στιγμή, έλλειψη αντίληψης του σωστού τρόπου ζεύξης σε λωρίδες) , υποθέτω ότι τουλάχιστον οι 2 δεξιές λωρίδες στις εξόδους των κόμβων θα πρέπει να" πήζουν" σχετικά σε δύσκολες ώρες.

Μετά είναι το κόστος. Δύσκολο θέμα μάλλον για πολλούς. Αν επιχειρήσω να το συγκρίνω με αμερικάνικους αυτοκινητόδρομους που έχω και την περισσότερη εμπειρία είναι σίγουρα πολύ πιο ακριβό ανά χιλιόμετρο οδήγησης^*. Το καλοκαίρι φέτος (2006) , το κόστος χρήσης της Αττική Οδού ήταν 2.70e ανεξαρτήτου διαδρομής. Αυτό σημαίνει ότι είτε μπεις στον κόμβο Ασπροπύργου και βγεις στο αεροδρόμιο, είτε στο κόμβο Ηρακλείου και βγεις στη Λ. Κύμης θα πληρώσεις 2.70. Αν δε κάνεις το λάθος που έκανα εγώ και βγεις ένα κόμβο πριν από αυτόν που έπρεπε και ξαναμπείς από τον κόμβο που βγήκες θα ξανα-πληρώσεις 2.70. Και παρόλο που οι υπάλληλοι είναι πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν, να ακούσουν το παράπονό σου για το παράλογο της υπόθεσης και να σου δώσουν τη φόρμα παραπόνων, το τμήμα πελατών της εταιρείας φαίνεται δε θεωρεί απαραίτητο να απαντήσει τουλάχιστον με email στα σχόλια που τους στέλνεις από την αντίστοιχή φόρμα της ιστοσελίδας τους.

Το σύστημα χρέωσης είναι ελλιπές και άδικο αν και έχω μία υποψία για το πώς τελικά θεσπίστηκε. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα σύστημα καταγραφής εισόδου και στην έξοδο να πληρώνεις ποσό ανάλογο της διαδρομής που έκανες. Ένας από τους πιο παλιούς αυτοκινητοδρόμους της πολιτείας του New Jersey ο New Jersey Turnpike δουλεύει με αυτό το σύστημα. Δε νομίζω ότι κάτι τέτοιο διέφυγε αυτών που ήταν υπεύθυνων για το έργο πάντως. Απλά πιστεύω ότι λόγω του ότι η επένδυση θα ήταν μεγαλύτερη αφού θα χρειάζονταν διπλάσιο αριθμό σταθμών διοδίων και προσωπικού μάλλον αποφασίστηκε να μην προχωρήσει και τελικά να λειτουργήσει με το σημερινό σύστημα. Αυτό όμως "τιμωρεί" το χρήστη του έργου ο οποίος αισθάνεται δικαίως αδικημένος, και σε τελική χρήση σίγουρα στερεί και περαιτέρω έσοδα στην ίδια την εταιρεία. Διότι εάν η διαδρομή Λ. Ηρακλείου - Λ. Κύμης στοίχιζε ενδεικτικά 35 λεπτά αντί 2.70e νομίζω ότι περισσότερος κόσμος θα προτιμούσε τη χρήση του αυτοκινητοδρόμου. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις λάθους εξόδου όπως η δική μου η επαν- είσοδος στον αυτοκινητόδρομο θα ήταν θέμα ρουτίνας και δε θα άφηνε την αίσθηση "μαστιγώματος" με τη μορφή διπλοπληρωμής για το λάθος.
Επίσης νομίζω οι υπεύθυνοι της εταιρείας ΑΤΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ Α.Ε. , θα ήταν καλό να βελτιώσουν το σύστημα σχέσεων πελατών τους απαντώντας στα σχόλιά τους για τις υπηρεσίες τους και μη. Δεν είναι προς τιμή της υπηρεσίας , της αξιοπιστίας της, αλλά και της ευθύνης που έχει απέναντι στους πελάτες της το να αγνοεί τα σχόλια για τα προβλήματα που συναντούν χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες της. Είμαι περίεργος για το τι άποψη θα είχε το Ι.Ν.Κ.Α για τα παραπάνω.

Δεν είναι αργά πάντως πιστεύω να διορθωθεί το σύστημα πληρωμής στην Αττική Οδό. Διορατικότητα χρειάζεται. Σε πρώτη φάση κατασκευή ηλεκτρονικών (e-pass) ανιχνευτών στην έξοδο θα ήταν απαραίτητη. Έτσι, οι πρώτοι "ωφελημένοι" από το πιο δίκαιο σύστημα πληρωμής θα είναι οι χρήστες του e-pass. Δε χρειάζεται έτσι και περαιτέρω επένδυση σε προσωπικό και θα έδινε κίνητρο σε περισσότερο κόσμο να χρησιμοποιεί το e-pass.

* Ίσως σε πολλούς να ακούγεται "ανισσόροπη" μια τέτοια σύγκριση αλλά για να κάνουμε τα πράγματα πιο συγκρίσιμα έχω στο νου μου την πολιτεία του New Jersey (και τον "ξακουστό" NJTurnpike) μια από τις μικρότερες πολιτείες των Η.Π.Α. με μέγεθος 6 φορές μικρότερο από αυτό της Ελλάδας και πληθυσμό πάλι κάτι λιγότερο από 10 εκατομμύρια κατοίκους.

Οδηγός, όχημα και δρόμος

Γράφω αυτό το σχόλιο έχοντας επιστρέψει φρέσκος μετά από 3 βδομάδες διακοπών στην Ελλάδα. Αφορμή πρώτον, η οδηγική εμπειρία μου αυτόν τον καιρό και δεύτερον, η ανάγνωση σχετικού άρθρου στο περιοδικό 0-300 για μηχανές που ξέκλεψα από τον αδερφό μου (φανατικό οδηγό μηχανής) σχολιάζοντας το πώς προτείνεται να εκδίδονται τα διπλώματα οδήγησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το άρθρο άφηνε να εννοηθεί ότι οι κύριοι ευνοημένοι από τον προτεινόμενο τρόπο θα είναι οι σχολές οδήγησης.

Δε θα σχολιάσω αυτό όμως. Εμένα μου έκανε εντύπωση το πώς έκλεινε το άρθρο επισημαίνοντας το πως υπάρχουν τρεις άξονες που καθορίζουν την ασφάλεια όσον αφορά την οδήγηση, που είναι οι εξής : Οδηγός, όχημα (μηχανή εν προκειμένω) και δρόμος. Συμπεραίνω ότι πολλοί αναγνώστες θα συμφωνήσουν με το παραπάνω. Εν πρώτης όψεως συμφωνώ και 'γώ. Αυτό όμως που θεωρώ πολύ σημαντικό να ξεχωρίσει και να τονιστεί με την ελπίδα να βοηθήσει στην καλυτέρευση της οδηγικής συμπεριφοράς και ασφάλειας στους δρόμους είναι ο παράγοντας οδηγός.

Είναι παράλειψη και λάθος πιστεύω να αναφέρουμε αυτούς τους άξονες που καθορίζουν την ασφάλεια στους δρόμους χωρίς να τονίζουμε το βάρος που έχει ο καθένας στο τελικό αποτέλεσμα. Ο άξονας οδηγός έχει κατά πολύ το μεγαλύτερο βάρος από τους τρεις. Οι άλλοι δύο (όχημα και δρόμος) είναι σταθερές. Ο άξονας οδηγός είναι η μεταβλητή που καθορίζει την τελική τιμή της εξίσωσης. Ο παράγοντας οδηγός είναι εκείνος ο οποίος ξέρει (ή θα έπρεπε να ξέρει) την κατάσταση του οχήματός του πριν οδηγήσει. Επίσης ο ίδιος θα πρέπει να εκτιμά την κατάσταση του οδοστρώματος καθώς οδηγεί και σύμφωνα με αυτή να προσαρμόζει την οδηγική του συμπεριφορά.

Το πόσο "χάλια" δρόμους έχουμε στην Ελλάδα είναι κάτι που είναι χιλιοειπωμένο και μάλλον κάτι στο οποίο δύσκολα θα βρεις ανθρώπους να μη συμφωνούν ακόμα και διατυπωμένο έτσι γενικά. Κακές στροφές με λάθος κλίση, πολύ κακά έως ανύπαρκτα φωτισμένοι δρόμοι, ανύπαρκτες ή αμυδρά εμφανείς λωρίδες στο μεγαλύτερο μέρος του οδικού μας δικτύου (αστικό,εθνικό και επαρχιακό), κακή ποιότητα ασφάλτου , ελλειπή και πολύ κακά μελετημένη οδική σήμανση και η λίστα μπορεί να συνεχιστεί για πολλά ...χιλιόμετρα. Ένας καλός και συνειδητοποιημένος οδηγός έχοντας υπ’όψιν του τα παραπάνω είναι έτοιμος να οδηγήσει έτσι ώστε να λιγοστέψει τις πιθανότητες να κάνει το ταξίδι του το τελευταίο γι’αυτόν και πιθανόν την οικογένειά του αλλά και για τον ανύποπτο που θα βρεθεί στο δρόμο του σε μια κακή εκτίμηση. Αυτό νομίζω πρέπει να τονίζεται και να ξανατονίζεται από όλα τα μέσα και έντυπα (συγχαρητήρια στον κ. Καββαθά για το έντυπο και το ύφος του, που σύνταξε και μοιραζόταν από τους σταθμούς διοδίων της Αττικής Οδού) και να γίνει συνείδηση όλων.

Ποτέ δε φταίει αποκλειστικά ο δρόμος σε ένα ατύχημα, δε φταίει ο καιρός και ούτε το αυτοκίνητο. (εκτός και αν ανοίξει ένα χάσμα καθώς οδηγάς, πέσει ένας μετεωρίτης μπροστά σου , ή εκραγεί η μηχανή για κάποιο απρόβλεπτο λόγο). Αλήθεια πόσες φορές έχουν συμβεί τα προηγούμενα και ήταν η αιτία ενός ατυχήματος; και σ’αυτά βάζω και τις απρόβλεπτες ενέργειες ενός ζώου που τελευταία στιγμή εμφανίζεται μπροστά σου. Τις συντριπτικά περισσότερες φορές φταίνε οι άνθρωποι που εκτίμησαν λάθος και πήραν ένα ρίσκο την εκάστοτε στιγμή και δεν υπολόγισαν σωστά, ή αγνόησαν τις συνθήκες και υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο. Είτε αυτό ήταν ελλειπή συντήρηση αυτοκινήτου/μηχανής, κακή εκτίμηση οδοστρώματος, οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και οδήγηση χωρίς ζώνη/κράνος-στολή.

Στατιστικά η Ελλάδα έχει βελτιωθεί ανά τα χρόνια όσον αφορά τα θανατηφόρα ατυχήματα σε σχέση με τον πληθυσμό της αλλά και τον αριθμό των μέσων που κυκλοφορούν στους δρόμους της. Όμως δεν έχει βελτιωθεί όσο άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ακόμα έχει σημαντικό αριθμό θανατηφόρων τροχαίων με τις κύριες αιτίες να συνοψίζονται στα παρακάτω : χαμηλή χρήση ζώνης ασφαλείας και κράνους, υπερβολική ταχύτητα και σε λιγότερο βαθμό οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ. Σημαντικό να αναφερθεί ότι σύμφωνα με το προφίλ της χώρας όσον αφορά την οδική ασφάλεια που βασίστηκε σε μελέτες ινστιτούτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνεργασία με αρχές και υπηρεσίες της χώρας (απ' όπου και τα στοιχεία) η Ελλάδα παρουσιάζει μεγάλο αριθμό θανατηφόρων τροχαίων σε σχέση με άλλες χώρες της Ένωσης με εμπλεκόμενους μηχανές. Ένας λόγος παραπάνω οι φίλοι δικυκλιστές να έχουν στο νου τους το πόσο σημαντικό βάρος στην εξίσωση οδηγός , όχημα , δρόμος -> ασφάλεια έχει ο πρώτος.

Καλό δρόμο σε όλους..