Ο κ. Βουλγαράκης

Ακούω τον κ. Βουλγαράκη να απαντάει στο θίασο του Μέγκα και στους δημοσιογράφους του Σκάϊ στις ερωτήσεις που του κάνουν σχετικά με τις φοροτεχνικές ικανότητες του με τελικό σκοπό να ελαχιστοποιεί το φόρο που πληρώνει στο κράτος σε μια εποχή που η κυβέρνησή του αποφασίζει να φορολογεί άδικα τους ελεύθερους επαγγελματίες σε σχέση με τους μισθωτούς αλλά και να θέτει νέους φόρους.

Ο κ. Βουλγαράκης απαντά όπως θα απαντούσε ο μέσος Έλληνας σε οποιαδήποτε αντίστοιχη ή μη περίπτωση. Αποφεύγει να απαντήσει στην ερώτηση, απαντάει σε ερωτήσεις που δε γίνονται, φέρνει άσχετα παραδείγματα για να θολώσει τα νερά, βάζει λόγια στους δημοσιογράφους που δε λένε και κάνει ad hominem επιθέσεις.

Φυσικά φαίνεται να έχει λειτουργήσει έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσει το φορολογικό αντίκτυπο στην περιουσία του με ό,τι νόμιμα μέσα μπορεί να έχει πρόσβαση. Και φυσικά ως υπουργός έχει πρόσβαση σε πολύ καλύτερες φορολογικές συμβουλές και συνταγές από το μέσο μισθωτό. Δυστυχώς αυτό ειδικά στη συγκεκριμένη συγκυρία προσβάλει τη νοημοσύνη και το περί δικαίου αίσθημα του φορολογούμενου των 10500 ευρώ το χρόνο που του ζητείται από το συνάδελφο του κ. Βουλγαράκη , κ. Αλογοσκούφη, για το 2008 να πληρώσει 1050 ευρώ ξαφνικό φόρο γιατί "δυστυχώς" δεν του βγήκαν καλά οι λογαριασμοί. Αυτό ρωτούσαν τον κ. Βουλγαράκη οι δημοσιογράφοι σήμερα και φυσικά απάντηση δεν πήραν. Πώς μπορεί να πείσει η κυβέρνηση τον πολίτη ότι πρέπει να να πληρώσει όταν μπροστά στα μάτια του τα μέλη της πιάνονται να χρησιμοποιούν τις πιο εξεζητημένες μεθόδους ελαχιστοποίησης επίπτωσης των φόρων στην περιουσία τους; Το leading by example δε το διδάσκεται πουθενά κανείς εκεί;

Συνεχίζω να πιστεύω ότι η καλύτερη συνταγή για να καλυφθεί το έλλειμα του προϋπολογισμού και για να σηκώσουν ήρωα τον κ. Καραμανλή και την κυβέρνησή του βγάζοντάς τον με 90% ποσοστό στις επόμενες εκλογές είναι αυτός...

Έδαφος κάτω από τους πάγους του Β Πόλου;

Από χτές παίζει η είδηση στο ΣΚΑΙ σχετικά με το ενδεχόμενο να λιώσουν οι πάγοι στο Βόρειο Πόλο περί το 2030 και ύστερα. Τίποτα το παράξενο μιας και τέτοια σενάρια παίζουν ανάμεσα στους επιστήμονες τα τελευταία χρόνια λόγω της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη.
Το παράξενο στην είδηση του ΣΚΑΙ είναι ότι για κάποιο λόγο περιμένουν να βρούν έδαφος αφού γίνει αυτό. Δεν ξέρω αν εννοούν ότι στο εντω-μεταξύ θα έρθουν επενδυτές από το Dubai και θα αρχίσουν να επιχωμματώνουν τον βυθό για να κατασκευάσουν τεχνητά νησιά αλλά απ΄όσο γνωρίζω από το δημοτικό, το έδαφος κάτω από το βόρειο πόλο είναι ..... ο βυθός του ωκεανού.

Τους έστειλα mail (στον κ. Βασίλη Κουφόπουλο βασικά) και αναμμένω το σχόλιο. Ίσως να εννοούν το Νότιο Πόλο και να μπέρδεψαν τους πιγκουϊνους με τις πολικές αρκούδες (κομμάτι δύσκολο).

Πρόταση για να κλείσει η τρύπα του προϋπολογισμού

Λοιπόν, νομίζω τη βρήκα τη λύση στο πρόβλημα της λεγόμενης "τρύπας του προϋπολογισμού" που προσπαθεί ο υπουργός Οικονομικών να μπαλώσει με αμφιβόλου αποτελεσματικότητας αντιλαϊκά μέτρα. Μάλιστα με τις δικές μου προτάσεις, είναι σίγουρο όχι ότι θα κλείσει μεγάλο μέρος της τρύπας μόνο, αλλά επίσης θα δικαιωθεί το περι δικαίου αίσθημα των πολιτών όσον αφορά τη μεταχείρηση των εχόντων από τους μη.
Προτείνω να υπάρχει μόνο ένας συντελεστής φορολόγησης εισοδήματος για όλους τους βουλευτές, των συγγενών τους μέχρι και 2ου βαθμού αλλά και των φίλων των παιδικών τους (βλ. Αρ. Παυλίδης), των πρωτοκλασσάτων και δευτεροκλασσάτων κομματικών στελεχών, αλλα και των διοικητών και στελεχών των ΔΕΚΟ αλλά και πρωτοκλασσάτων συνδικαλιστών. Αυτός ο συντελεστής πρέπει να είναι 50% του δηλωθέντος εισοδήματος. Με την ίδια λογική του υπουργείου οικονομίας (ότι όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες κλεβουν την εφορία άρα μεταχειρίσου τους διαφορετικά σε σχέση με τους μισθωτούς και κατήργησε μόνο γι'αυτούς το αφορολόγητο των 10500), επειδή μάλλον όλοι οι παραπάνω είναι είτε διεφθαρμένοι είτε συντηρούν με τις πράξεις τους τη διαφθορά, τουλάχιστον να πληρώνουν κάτι παραπάνω στον κορβανά σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες βρε αδερφέ. Τους διεφθαρμένους κανείς δεν πρόκειται να τους πιάσει (βλέπε Siemens πχ). να μην συνεισφέρουν όλοι αυτοί κάτι τις;
Επίσης ό,τι περιουσιακά στοιχεία έχουν (σπίτια, χωράφια, βοσκοτόπια, σκάφη, μετοχές κλπ) να φορολογηθούν εφάπαξ με συντελεστή 20% και ύστερα 15% για κάθε θετική μεταβολή της περιουσίας τους σε ετήσια βάση. Το πόθεν έσχες όπως ξέρουμε δε λειτουργεί και με δεδομένη τη διαφθορά σε υψηλά επίπεδα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι τα περισσότερα από αυτά είναι "δωράκια".
Περιμένω ότι κάτι τέτοιο θα έχει άμμεση θετική ανταπόκριση από την πλειοψηφία των πολιτών και θα συνεισφέρει πολλά στο κλείσιμο της τρύπας. Όταν βέβαια μπορέσουν και θεσπίσουν μέτρα κατά της διαφθοράς τότε να μπούν πάλι πίσω στην ίδια κατηγορία φορολόγησης με τους υπόλοιπους.

Μοναδική στον κόσμο ανικανότητα του Έλληνα υπουργού

Ο τίτλος του ποστ αναφέρεται στον Έλληνα υπουργό οικονομίας κ. Αλογοσκούφη. -σημ. είναι ο υπουργός που σεμνά και ταπεινά δήλωσε πριν λίγο καιρό "Κύριοι πατώσαμε" όσον αφορά τα έσοδα του προϋπολογισμού. Η συνταγή που κατέβασε το κεφάλι του, πιθανόν με τη βοήθεια κάποιων συμβούλων του, είναι μοναδική. Η ανικανότητα και απροθυμία του και φυσικά της κυβέρνησης, να κυνηγήσει αποτελεσματικά την φοροδιαφυγή που όντως μαστίζει τη χώρα, γεννά μέτρα τα οποία μαστιγώνουν όλους ανεξαιρέτως και δημιουργούν περεταίρω θέμα ανισότητας μεταξύ των πολιτών.

Προτείνει κατάργηση του αφορολόγητου (που είναι 10500 ευρώ) για τους ελεύθερους επαγγελματίες μόνο και βάζει αυτήν την κατηγορία σε κλίμακα 10% για το 2008. Αυτό είναι αισχρό αν όχι εγκληματικά ληστρικό! Απορώ πραγματικά ποιος είχε αυτή την ιδέα και πως του ήρθε. Θυμίζει στρατιωτικό καψώνι όπου ένας κάνει τη λαδιά και την πληρώνει όλη η μονάδα. Να ένα παράδειγμα που δείχνει πώς ο στρατός βοηθάει στην παίδευση των πολιτών στην περεταίρω τους πορεία στην κοινωνία.

Χωρίζει τους πολίτες σε 2 κατηγορίες μισθωτούς και μη όσον αφορά τη φορολογική κλίμακα. Έχω ζήσει ως μισθωτός σε 2 χώρες. ΗΠΑ και Ελβετία. Σε καμία από τις 2 δεν πιστεύω ότι συμβαίνει αυτό. Δεν ξέρω που συμβαίνει κάτι τέτοιο και πώς ήρθε στο επιτελείο (αλήθεια νομίζω ότι αυτό αποτελείται από το τριο στούτζες) του κ. Αλογοσκούφη. Έτσι αν είσαι μισθωτός και ο μισθός σου είναι 10500 ευρώ δεν πληρώνεις φόρο ενώ αν είσαι ελεύθερος και βγάζεις τα ίδια λεφτά πληρώνεις 1050 ευρώ φόρο εισοδήματος. Η "λογική" είναι η λογική του τσουβαλιάσματος (στην ουσία η παραδοχή μιας οικτρής ανικανότητας) ότι όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες που δηλώνουν 10500 ευρώ φοροδιαφεύγουν. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, απορώ πως δε γίνεται με κάποιο τρόπο να πιαστούν κάποιοι από αυτούς εφόσον το μόνο που θα πρέπει να κάνει το υπουργείο θα είναι να ελέγξει τα οικονομικά στοιχεία ενός τυχαίου δείγματος ελεύθερων επαγγελματιών.. Α, ξέχασα. Γιατί το επιτελείο είπαμε απαρτίζεται από το θίασο του Μπένυ Χιλλ.

Όταν στην Ελλάδα, πληρώσουν ακριβά και μπουν φυλακή μερικοί πολιτικοί και επιχειρηματίες για αποδεδειγμένη διαφθορά, απιστία, φοροδιαφυγή μόνο τότε θα μπουν τα πράγματα σε ένα σωστό δρόμο εξυγίανσης. Για την ώρα το σόου είναι διασκεδαστικό πιθανόν για τους αρωστημένους εγκεφάλους της φαρσοκωμωδίας. Αν αυτά τα μυαλά (μαζί με αυτά αθλητών σαν της κ. Φανής Χαλκιάς) έχουν έστω και μισό γονίδιο κοινό με αυτά του Αριστοτέλη , του Πλάτωνα και όλων των αρχαίων που κάθε τόσο φέρνουν στο στόμα τους και ζουν από τα ψίχουλα της πολιτιστικής κληρονομιάς τους 2500 χρόνια μετά, τότε εγώ είμαι απο το άλφα του Κενταύρου.

Η ηθική ευθύνη των κινήτρων...

Ακούω και ξανακούω για τη λεγόμενη συν-ευθύνη , ηθική ευθύνη ή κυρίως ευθύνη από μερικούς για τα κίνητρα που οδηγούν ανθρώπους να παίζουν με αθέμιτα μέσα και να παρανομούν προκειμένου να αποκομίσουν τα ωφέλη. Το φιλοσοφικό και ηθικό αυτό θέμα έρχεται και ξαναέρχεται αναλόγως την παρανομία που διαπιστώνεται. Στην πιο πρόσφατη περίπτωση βέβαια το ακούω σχετικά με τους Έλληνες αθλητές που πιάστηκαν ντοπαρισμένοι πρόσφατα στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου. Ακούω χαρακτηριστικά εκλήσεις με φιλοσοφικές προεκτάσεις που λένε ότι οι κυρίως υπεύθυνοι για τις διαπιστωμένες παρανομίες των αθλητών που επιλέγουν να παίζουν με αθέμιτα μέσα είναι αυτοί που δημιουργούν τα κίνητρα και τους ωθούν κατά κάποιο κάποιο τρόπο στην παρανομία.
Αυτό για μένα είναι ένα εντελώς παραπλανητικό και προκαλεί λογική σύγχιση. Οι κύριοι υπεύθυνοι για τις πράξεις τους είναι αυτοί που ... τις πράττουν. Δεν έχω πρόβλημα ιδιαίτερο με το να υπάρχουν, ξεκάθαρα ισχυρά κίνητρα από οποιοδήποτε φορέα για κάποιον προκειμένου να πετύχει κάτι. Αυτό από μόνο του δεν γίνεται να θεωρείται υπεύθυνο όταν κάποιος αποφασίζει να μην παίξει με τους κανόνες του παιχνιδιού και προτιμά να "κλέβει" για να έχει πλεονέκτημα σε σχέση με άλλους που παίζουν με τους όρους του. Είναι εντελώς παράλογο ο συναγωνιζόμενος (όταν πρόκειται για αθλητισμό) να αποκομίζει όλα τα προνόμια σε περίπτωση που καταφέρνει να κερδίζει και να θεωρείται "ατομική επιτυχία" και όταν αυτός παρανομεί να αναζητείται η "συλογική ευθύνη".
Η σημασία της ατομικής ευθύνης έχει τεράστια αξία για να χάνεται μέσα σε ένα συνοθύλευμα συνολικής ευθύνης ενός γενικού γρουπ. Είναι πολύ πιο εύκολο, πολύ πιο ξεκάθαρο και άμμεσο να καθορίζεις τα όρια και τις ευθύνες του ατόμου ως μονάδα και αυτό κατ'επέκταση να έχει ως επακόλουθο αποτέλεσμα να λειτουργεί και η ομάδα σε όλα τα επίπεδα αναλόγως. Αντίθετα το να προσπαθείς να αποδώσεις συνολικές ευθύνες σύμφωνα με μια σχετική φόρμουλα έμμεσων ευθυνών μη καθορισμένη εξ αρχής το θεωρώ λιγότερο δίκαιο και υπεύθυνο για δυσλειτουργίες, αγκυλώσεις και αναξιοκρατικές αποφάσεις σε μία κοινωνία.
Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι όταν κάποιοι παρανομούν και τιμωρούνται ως αυτόχειρες δεν πρέπει να τιμωρούνται και άλλοι που λειτούργούν πιθανών ως μέρος των συνθηκών και περιστάσεων που τους οδηγούν στην παρανομία. Αυτό όμως θα πρέπει να είναι σχετικά ξεκάθαρο εξ αρχής και όχι εκ των υστέρων και θα πρέπει να ταυτίζεται με αποδεδειγμένα ξεκάθαρα γεγονότα επιρροής και συμετοχής τους στα πεπραγμένα. Έτσι πχ, αν για παράδειγμα, ο πρόεδρος του συλλόγου της κ. Φανής Χαλκιάς ο οποίος έχει μια θέση επιρροής πιθανόν στην καρριέρα της, ξεκάθαρα την παρότρυνε να παρανομήσει προτείνοντας της πχ τη χρήση απαγορευμένων ουσιών ή άλλων αθέμιτων μέσων τότε είναι άμεσα και εκείνος υπεύθυνος και πρέπει να τιμωριθεί.
Αλλιώς από μόνη της η γενική διατύπωση ότι το "σύστημα" και οι παράγοντες είναι συνυπεύθυνοι όταν αθλητές παρανομούν επειδή τους δίνει κίνητρα στη δόξα και στον πλούτο είναι εντελώς σαθρο και συκοφαντικό και άδικο για όσους επιλέγουν να συμμετάσχουν καθαροί.

ΥΓ. Το άκουσα και σήμερα από την κ. Σοφία Σακοράφα ότι ο κ. Ζακ Ρογκ , ο οποίος είπε[1] το ακριβέστατο ότι "η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην ντόπα φέτος", είναι στην ουσία συνυπεύθυνος γιατί είναι μέρος του συστήματος που δίνει τα μεγάλα κίνητρα. Λες και ο κ. Ζακ Ρογκ συνιστά στην Ελλάδα να πνιγεί στην ντοπα για να το πετύχει. Η σύγχιση και η παραπλάνηση σε όλο της το μεγαλείο

[1] 

Ακούω σήμερα στα δελτία ειδήσεων ότι δεν έχει επιβεβαιωθεί μία τέτοια δήλωση από το στόμα του ίδιου του Ζακ Ρογκ αλλά έτσι φέρεται ότι την μετέδωσε ο κ. Μίνως Κυριακού. Μου ακούγεται λογικό αυτά να μην είναι όντως τα ακριβή λόγια του προέδρου της διεθνούς ολυμπιακής επιτροπής αλλά δεν αλλάζει την ουσία.  Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι πιθανόν να το σκέφτηκε. Δεν αλλάζει σε τίποτα την άποψή μου για το σχόλιο της κ. Σακοράφα

Καλά αυτός ο Στραβελάκης γιατί δεν παίζει σε σαπουνόπερα;

Από όλο το θίασο των ειδήσεων του Μέγκα, που παρακολουθώ μαζοχιστικά από το ίντερνετ, στην κορυφή των πρωταγωνιστών του δράματος βάζω τον κ. Στραβελάκη. Ανοιγοκλείνει τα μάτια με συχνότητα 15 φορές το δευτερόλεπτο, γνέφει το κεφάλι πιο συχνά από ινδό με νευρικό τικ, διακόπτει αγενέστατα όποτε του τη βαρέσει συναδέλφους και προσκεκλημένους και το κερασάκι είναι ότι ανά τακτά διαστήματα διαλέγει να βάλει το δικό του επίλογο στις ειδήσεις που υποτίθεται πρέπει να παρουσιάζει ουδέτερα και αντικειμενικά από τη μεριά του παρατηρητή, αναλόγως τα κέφια της ημέρας. Σήμερα πχ τον άκουσα να βάζει τον επίλογο και να βγάζει τα δικά του αυθαίρετα συμπεράσματα σε μία είδηση για ένα βρέφος που γεννήθηκε στο Ισραήλ και πέθανε αμμέσως μετά τη γέννα.  Είμαι σίγουρος ότι όταν θα ήταν μικρός στο σχολείο θα τελείωνε την έκθεση με την επανάληψη του θέματος. ...."έτσι λοιπόν πέρασα τις διακοπές μου αυτό το καλοκαίρι".

Ο Κλουζώ της ενημέρωσης.

Οι Ολυμπιονίκες της Ντόπας

"Δεν μπορώ να πιστέψω τι έγινε αφού έχω περάσει από τόσους ελέγχους και έχω βγεί καθαρή" φέρεται να δήλωσε η Ολυμπιονίκης του 2004 Φανή Χαλκιά σύμφωνα με την Κυριακάτικη Καθημερινή. Κατά μία ερμηνειά δηλαδή η αθλήτρια δεν μπορεί να καταλάβει πώς κατάφερε να την εντοπίσει ο έλεγχος που της έγινε αυτή τη φορά ενώ όλες τις άλλες την σκαπούλαρε με επιτυχία ξεγελώντας το σύστημα. Είναι η αθλήτρια που έκανε τις ξεκαρδιστικές δηλώσεις το 2004 αμέσως μετά το χρυσό ότι οι " Έλληνες είμαστε γεννημένοι νικητές" και "δε χρειαζόμαστε δεκανίκια". Μπορεί να μη "χρειαζόμαστε" δεκανίκια αλλά λίγη ντόπα βοηθάει όσο να'ναι...
Σύμφωνα με το μπλογκ Zalmoxis, μέχρι στιγμής η Ελλάδα προηγείται .. στο ταμπλό των νοπαρισμένων με 16 ντοπέ αθλητές ως τώρα. Και μια πιο συνολική λίστα από την International Herald Tribune.
Φυσικά από όλους τους ντοπαρισμένους "αθανάτους" κανείς δεν παραδέχθηκε την ενοχή του απ΄όσο ξέρω. Φαίνεται ότι μαζί με την "ανωτερότητα των Ελληνικών γονιδίων" χάθηκε και το "μοναδικό Ελληνικό φιλότιμο". Σχεδόν για όλους, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, υπάρχει μια ανεξήγητη συνομοσία για τα κατορθώματά τους. Απο τη Σου Λί, ως τη σκόνη που κάποιος έριχνε στην πορτοκαλάδα όταν αυτοί κοιτούσαν αλλού ή αυτόν που άλλαζε τα καθαρά ούρα τους με τα ντοπαρισμένα.
Είμαι σίγουρος πάντως ότι υπάρχει συνομοσία... Η συνομωσία είναι ότι μάλλον οι ελεγκτές ντόπας του 2004 ευνοήσαν την Ελλάδα και είτε κάναν τα στραβά μάτια ή οι έλεγχοί τους ήταν ελαττωματικοί. Μόνο η Θάνου και ο "Αίολος" Κεντέρης γίναν.... καπνός και εξαφανίστηκαν. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Φαντάζομαι το ρεζίλι της ΔΟΕ σε περίπτωση που το 80% των αθλητών της διοργανώτριας χώρας πιάνονταν ντοπέ.. Δε βοηθάει το γκλάμουρ του σοου των πυροτεχνημάτων.

Νομίζω φέτος η Ελλάδα θα φέρει τον αριθμό μεταλείων που της αντιστοιχεί σα χώρα. Αντάξια του επιπέδου προγραματισμού και σχεδίου στον αθλητισμό, κακοδιαχείρησης πόρων, αναξιοκρατίας, νεποτισμού και διαφθοράς που καθορίζουν και το επίπεδο επιτευγμάτων όλων των άλλων ανδραγαθημάτων της χώρας. Έτσι, όπως ακριβώς διαπίστωσε με στόμφο και αφοπλιστική ειλικρίνια για την αποτυχία του ο υπουργός Οικονoμίας και Οικονομικών κ. Αλογοσκούφης "πατώσαμε" όσον αφορά τα έσοδα του προϋπολογισμού, το ίδιο θα μπορεί να κάνει πλέον και ο υφυπουργός πολιτισμού κ. Γιάννης Ιωαννίδης για τις "επιτυχίες" του Ελληνικού αθλητισμού. Μόνο που αυτός με τόση ντόπα που κυκλοφορεί τριγύρω του μπορεί να κάνει λίγο καιρό ακόμα να το διαπιστώσει.. Ίσως μετά την αποτοξίνωση

Το πιο επικίνδυνο άσυλο και η ισχυρότερη "μαφία"

Η θέση μου για το λεγόμενο "πανεπιστημιακό άσυλο" είναι ξεκάθαρη. Κατάργησή του τώρα. Δεν εξυπηρετεί τίποτα εκτός από την υπόθαλψη κοινών παραβάσεων του ποινικού κώδικα. Από τις χασισοφυτείες του πανεπιστημίου Ρεθύμνου μέχρι τις ανά τακτά χρονικά διαστήματα καταλήψεις κατά τις οποίες καταστρέφεται υλικό και απειλείται η ζωή και ασφάλεια του κάθε ανύποπτου.
Υπάρχει όμως ακόμα ένα άσυλο το οποίο θα ήθελα να καταργηθεί άμεσα. Αυτό των μελών της κυβέρνησης έτσι όπως το περιγράφει το άρθρο 86 του Συντάγματος. Γράφει σχετικά με αυτό ο κ. Ιωάννης Βαρβιτσιώτης στην Καθημερινή της Κυριακής.
Το άρθρο το βρίσκει κανείς στον ιστότοπο της Βουλής διαθέσιμο για όποιον θέλει να το διαβάσει για να διαπιστώσει απλά ότι το πιο ισχυρό καρτέλ και η πιο θεσμοθετημένη "μαφία" στη χώρα είναι η ίδια η βουλή. Διότι τέτοια προστασία μελών από αξιόποινες πράξεις και τέτοιου είδους ανισότητα στο πώς αντιμετωπίζονται αυτοί που έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι σε σχέση με αυτούς που πληρώνουν για το καρπούζι είναι σκανδαλώδης και βαθιά αντιδημοκρατική. Συγχαρητήρια στον κ. Βαρβιτσιώτη για τη διαπίστωση στο τέλος που κάνει για το ρόλο και του δικού του κόμματος στην υπόθεση του άρθρου 86. Αν θέλει κανείς στην Ελλάδα να αρχίσει να δουλεύει σοβαρά προς ένα αξιοκρατικότερο σύστημα και την καθιέρωση της αίσθησης ισονομίας, από εκεί πρέπει να αρχίσει. Αλλιώς στο τέλος τέλος ο κάθε ένας που παραβιάζει τους νόμους το κάνει διότι αισθάνεται ότι η παρανομία και η συγκάλυψή της είναι στην ουσία θεσμοθετημένη συνταγματικά.

Εύχομαι πάντως, με την ευκαιρία της αποκάλυψης του σκανδάλου της Siemens, να διαλυθεί τελείως το πολιτικό σύστημα στη χώρα έτσι όπως το ξέρουμε τα τελευταία 30 χρόνια σχεδόν. Είμαι σίγουρος ότι αν ήταν καθαρά εσωτερικό Ελληνικό ζήτημα θα το αντιμετώπιζαν το πολύ πολύ με 2-3 συζητησούλες στο καφενείο του Μέγκα και θα έμπαινε στο αρχείο. Επειδή όμως ξεσκεπάζεται εδώ και χρόνια από τη Γερμανία (και κει δεν ξέρω πόσο βαθιά μπορεί να πάει η δικαιοσύνη δεδομένου ότι πρόκειται ίσως για τη μεγαλύτερη εταιρεία στη χώρα) ίσως τελικά να πάρει την μπάλα και τους εδώ πρωταθλητές της διαφθοράς και της διαπλοκής. Και από τα δύο κυρίως κόμματα βέβαια. Το μούδιασμα και από τις δύο πλευρές είναι ενδεικτικό της αμηχανίας που επικρατεί. Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού της χώρας είναι χαρακτηριστικές ενός αφεντικού της μαφίας που θέλει να προστατεύσει την οικογένεια. Σε κάθε στιγμή αδράχνει της ευκαιρίας να διατυπώσει πως δε θα εκμεταλλευτεί πολιτικά το ζήτημα. Προσφέρει στην ουσία προστασία στο σύστημα. Θα ήταν αυτοκτονία να άρχιζε να κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ πχ , ξέροντας ότι τα πλοκάμια της διαφθοράς δε γνωρίζουν κομματικά σύνορα και είναι σημαντικό να δείξει "αλληλεγγύη" στον "αντίπαλο" πιθανόν αποκομίζοντας την ίδια στάση και από εκείνον.
Το πόσο στον ύπνο έχει πιάσει όλους η υπόθεση είναι πάντως χαρακτηριστικό και από το σάστισμα των καφενόβιων στο δελτίο του Μέγκα. Η κ. Όλγα Τρέμη , ο κ. Γιάννης Πρετεντέρης και ο υπόλοιπος θίασος δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τα γεγονότα. Ο κ. Πρετεντέρης μου δίνει την εντύπωση ότι θέλει να ρίξει και τους τόνους για τις πρόσφατες αποκαλύψεις που χτύπησαν πρώτα το ΠΑΣΟΚ. Ούτε λίγο ούτε πολύ μας λέει ότι "εντάξει το ξέραμε ότι οι πολιτικοί τα παίρνουν και ότι δεν είναι κανένα τεράστιο ποσό το 1 εκατομμύριο μάρκα σε σχέση με τα τεράστια νούμερα που ακούμε από τις αποκαλύψεις". Νομίζω είναι και αυτός σαστισμένος. Κατέχει μια σχετικά ισχυρή θέση στο μπουρδούκλωμα του συστήματος της πολιτικο-επιχειρηματικής διαπλοκής όπου τα ΜΜΕ έχουν παίξει τεράστιο ρόλο και αν πάρει η μπάλα το σύστημα ανεξέλεγκτα ποιος ξέρει πόσο θα χτυπηθεί και η θέση του. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Μέγκα ήρθε πολύ αργά στον χορό του, απ΄ότι φαίνεται ως τώρα, μεγαλύτερου σκανδάλου διαπλοκής μετά την εποχή Κοσκωτά, και απλά αναγκάζεται να αναφερθεί διότι τα γεγονότα το προσπερνούν.
Από την άλλη, το ΣΚΑΙ μαζί με την Καθημερινή, έχουν ακολουθήσει πιο συστηματικά τα γεγονότα και φαίνεται να οδηγούν. Ο κ. Τάσος Τέλλογλου και τα ρεπορτάζ του μαζί με τον Αλέξη Παπαχελά μου εμπνέουν σίγουρα περισσότερη εμπιστοσύνη ως τηλεθεατή/αναγνώστη.
Για να δούμε που θα φτάσουμε με αυτή την ιστορία..

Ιδιωτικο-επιχειρείν εν τω Ελλάδι.

Αυτή η ιστορία αρχίζει από πέρυσι. Έπρεπε να βρεθώ Ελλάδα για 2 μέρες. Χρειαζόμουν αυτοκίνητο και αποφάσισα μαζί με την πτήση να το κλείσω μέσω της υπηρεσίας ebookers.ch. Το αυτοκίνητο το έκλεισα με Hertz. ( Το έχω ξαναπεί και αλλού και το επιβεβαιώνω συχνά. Μετά από την Αμερική , όσον αφορά το customer service υπάρχει το χάος, μετά η Ευρώπη, μετά ο Έρεβος και μετά η Ελλάδα. )
Αφού, κλείνω το αμάξι και εκτυπώνω την κράτηση φτάνω στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης (δε θυμάμαι αν το λένε Μίκρα, Πίκρα, Μακεδονία, Μέγας Αλέξανδρος ή μπατζανάκης του Μέγα Αλεξάνδρου για να τονώσουμε και τα εθνικοπατριωτικά μας).
Εκεί με ενημερώνει η υπεύθυνη του γραφείου της Hertz ότι η κράτησή μου δεν είναι ακριβώς έτσι όπως μου τα είπαν οι Ελβετοί στο ebookers.ch. Μου εξήγησε ότι στη Θεσσαλονίκη δε δίνουν απεριόριστα χιλιόμετρα για 2 μέρες κράτηση. Αφού προσπαθούσα να επεξεργαστώ στον εγκέφαλό μου τι σχέση έχει η διάρκεια κράτησης με τα απεριόριστα χιλιόμετρα και λίγο πριν βραχυκυκλώσω και δεδομένης της αναβράζουσας αγανάκτησης, μου κάνει την εντελώς επαγγελματική και λογική ερώτηση. "Υπάρχει περίπτωση να κάνετε παραπάνω από 90 χλμ την ημέρα;". Εκεί εμπέδωσα το μεγαλείο της κλασσικής Ελληνικής ασυναρτησίας και κουτοπονηριάς. Προσπάθησα να της πω ευγενικά ότι το αμάξι το νοικιάζω και το πληρώνω με τους όρους που συμφώνησα και αυτή η ερώτηση δεν υφίσταται αλλά δυστυχώς με πιάνει η συμβιβαστική κατανόηση του ηλίθιου μέσου Έλληνα καταναλωτή που δεν έχει ιδέα των δικαιωμάτων του και της λέω ότι "δε νομίζω αλλά δε θα ήθελα καν να είναι ζήτημα". Μετά από πολυλογία και από ασυναρτησία σε ασυναρτησία χάνω την υπομονή μου και αποφασίζω ότι δεν πρόκειται να βγω νικητής της αντι-επαγγελματικότητας και ανικανότητας και σκέφτομαι ότι θα το κανονίσω με τους Ελβετούς όταν γυρίσω.
Έτσι και γίνεται. Μετά από μια σωρεία email με την εταιρεία, αναγνωρίζουν τη συμβολή τους στην ταλαιπωρία και αθέτηση όρων συναλλαγής, και μου στέλνουν μία δωροεπιταγή να χρησιμοποιήσω με τη Hertz μέσα σε ένα χρόνο.
Ο ένας χρόνος φτάνει σχεδόν στο τέλος του και αποφασίζω να το χρησιμοποιήσω σε μία νέα εξόρμηση μου στην Ελλάδα. Παίρνω τηλέφωνο στον αντιπρόσωπο Hertz του προορισμού μου διότι ξέρω ότι αν κλείσω αυτοκίνητο από το hertz.gr και πάω να το παραλάβω πληρώνοντας μέρος του κόστους με την επιταγή της Hertz χωρίς πριν να συνεννοηθώ (κάτι εντελώς αυτονόητο στον νορμάλ κόσμο εκτός Ελλάδας) θα έχω πάλι να λύσω γόρδιους δεσμούς μπαρουφολογίας και Ελληνικής ευρηματικής ασυναρτησίας. Παίρνω λοιπόν τηλέφωνο στο τοπικό γραφείο και καταλαβαίνω από τα πρώτα κιόλας λόγια ότι το αυτονόητο θέλει ψήσιμο καλό για να χωνευτεί από τον υπέρμετρα υποψιασμένο υπερστροφικό εγκέφαλο του Έλληνα επιχειρηματία. Μου λέει λοιπόν να πάρω τηλέφωνο στη Hertz Αθήνας να συνεννοηθώ με αυτούς και αν αυτοί συμφωνήσουν δε θα υπάρχει πρόβλημα.
1ον Αποφασίζω να μη συζητήσω μαζί του για ποιο λόγο θα υπάρχει πρόβλημα σε μια επιταγή που εκδόθηκε από τη Hertz Μεγάλης Βρετανίας, έχει διάρκεια ενός χρόνου από την έκδοσή της και δεν έχει περιορισμούς.
2ον Αποφασίζω επίσης να μην παίξω με το πάλι αυτονόητο επιχείρημα -για τις ανεπτυγμένες αγορές των ΗΠΑ κυρίως- , ότι είμαι πελάτης και ψαρεύω υπηρεσία από μια εταιρεία και θα έπρεπε να σκοτωθεί να με εξυπηρετήσει κάνοντας εκείνος τα απαραίτητα τηλεφωνήματα και ό,τι άλλη τοπική αλχημεία χρειάζεται για να προχωρήσει, γιατί αλλιώς θα πάω αλλού...

Παίρνω χθες τηλέφωνο στην Hertz Αθήνας. Εκεί η υπάλληλος αφού μου κάνει ένα σωρό άσχετες ερωτήσεις χωρίς να μου εξηγεί για ποιο λόγο τις κάνει (πχ, τι είδους επιταγή έχω, πώς την πήρα από που) μου λέει κατ'αρχήν ότι μάλλον δε θα έχω πρόβλημα -Να εξηγήσω εδώ στον ανυποψίαστο πιθανό αναγνώστη καταναλωτή της Ελλάδας ότι η επιταγή έχει serial number, αν κάποιος υπεύθυνος καταστήματος θέλει να ελέγξει περί τίνος πρόκειται έχει online σύστημα και το μόνο που θα έπρεπε να σου ζητάει είναι αυτό το νούμερο.-
Βέβαια επειδή έχω καεί πολλές φορές και άλλωστε λόγω προηγούμενου εγκαύματος έχω και αυτή την επιταγή, ζητώ να μου πει το όνομά της προκειμένου να το δώσω στον υπάλληλο στο γραφείο προορισμού μου σε περίπτωση που μου κάνει νερά. Εκεί κόμπιασε. Είναι προφανές ότι δεν έχει ιδέα για το τι λέει, απλά ξεστομίζει ένα κάρο μπαρούφες και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση βέβαια να σταθεί και να εκπροσωπήσει την αξιοπιστία της επιχείρησης που αντιπροσωπεύει. Βέβαια προφανώς ως εκεί μπορεί... Μου λέει λοιπόν το εκπληκτικό... "δεν μας κάνετε ένα φαξάκι! την επιταγή να επιβεβαιώσουμε ότι δε θα έχετε πρόβλημα..." . Εκεί δεν ξέρω με τι να γελάσω.. Με το γεγονός ότι μπαίνω στην ταλαιπωρία να παίρνω τηλέφωνο εγώ ως πελάτης από την Ελβετία στην Hertz Αθήνας να συζητήσω το αυτονόητο; Με το ότι η υπάλληλος μιας από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες ζητάει από τον υποψήφιο πελάτη της να της κάνει φαξάκι την επιταγή που χορήγησε η εταιρεία της; Συνεχίζω να παίζω λοιπόν το παιχνίδι και τη ρωτάω αν έχουν email να της το κάνω scan και να το στείλω. Μου δίνει το email και το στέλνω προχθές. Το στέλνω στη γενική διεύθυνση πληροφοριών της Hertz Ελλάδας. Ακόμα δεν έχω πάρει απάντηση ούτε καν τυπική αυτόματη.
Υποψιάζομαι ότι θα έχουν την επιταγή πάνω στο χειρουργικό κρεββάτι και ως ιατρικό συμβούλιο από πάνω της θα συσκέπτονται για το τι μέλλει γενέσθαι.. Θα πάρω αύριο τηλέφωνο πάλι. Να δω πόσο μακρυά μπορεί να φτάσει εν έτος 2008 η κάκιστη ποιότητα υπηρεσιών στην Ελλάδα. Φυσικά το χειρότερο που μπορεί να συμβεί είναι να κλείσω αμάξι με άλλη εταιρεία και να χρησιμοποιήσω την επιταγή να πάρω ένα αμάξι εδώ να το κάνω βόλτα στις Άλπεις.
Κατα τ'άλλα... "Ζήσε το παρα-μύθο σου στην Ελλάδα". Thanks Mr Avramopoulos..

ΥΓ Το παρών έχει γραφεί με ολίγον γλαφυρό ύφος αλλά είναι καθόλα αντιπροσωπευτικό των γεγονότων.

Τα γκρίζα νερά του κ Κυριάκου Μητσοτάκη

Άκουγα στην "παρωδία" ειδήσεων του Μέγκα τις δηλώσεις του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με τον εξοπλισμό του γραφείου του αξίας περίπου 120,000 ευρώ και πώς η αποπληρωμή αυτού του ποσού προς την εταιρεία, συνέπεσε αφότου ο θόρυβος για τα μαύρα ταμεία της Siemens έχει φουντώσει.
Οι υπόνοιες που δημιουργούνται με αυτή τη συναλλαγή είναι ότι πιθανόν το ποσό να μην εξοφλούταν ποτέ - και άρα να ήταν στην ουσία κάποιου είδους δώρο προς το βουλευτή από την εταιρεία - αν δεν υπήρχε αυτή η φασαρία με τις δωροδοκίες που, όπως αντιλαμβάνομαι εγώ με το λιγοστό μυαλό μου, μάλλον αφορά δωροδοκίες και στα 2 τουλάχιστον μεγάλα κόμματα. Ο κ. Μητσοτάκης βέβαια δήλωσε, στο σοβαρότερο δελτίο ειδήσεων του Σκάι, ότι από τη στιγμή που κόπηκε τιμολόγιο στο όνομά του, δεν υπάρχει περίπτωση αυτό να μην πληρωνόταν, το οποίο μου ακούγεται λογικό, αν και δεν είναι σαφές, πώς και από ποιόν. Δηλαδή το γεγονός ότι κόβεται τιμολόγιο από μία εταιρεία και το γεγονός ότι υπάρχουν ορκωτοί λογιστές που μπορούν να ελέγξουν τους ισολογισμούς ανά πάσα στιγμή, δε σημαίνει απαραίτητα, απ΄όσο μπορώ να καταλάβω, ότι μια εταιρεία δεν μπορεί να κάνει δώρα σε πελάτες κόβοντας τιμολόγιο.
Το αστείο με τον κ Μητσοτάκη είναι ότι στο δελτίο του Μέγκα ανέφερε ότι είχε κάνει διακανονισμό για το πώς θα αποπληρωθεί το ποσό και αυτόν ακολούθησε αλλά , ω τι έκπληξη, δυστυχώς ο διακανονισμός αυτός δεν μπορεί να αποδειχθεί εγγράφως.... Μάλιστα και στα 2 δελτία υπεραμύνθηκε αυτής της ενέργειας, φέρνοντας ως παράδειγμα τον οποιοσδήποτε ο οποίος θα εκμεταλλευόταν μια προσωπική σχέση με υψηλά ιστάμενο στέλεχος μιας εταιρείας προκειμένου να έχει ευνοϊκή μεταχείριση στην αποπληρωμή αγοράς εξοπλισμού. Είναι ο κ. Μητσοτάκης ο "οποιοσδήποτε"; Ή μήπως οι αποφάσεις και οι ψηφοφορίες του κ Μητσοτάκη περισσότερο καθορίζουν τη ζωή του μέσου Έλληνα; Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να δέχεται δώρα και διευκολύνσεις στον ίδιο βαθμό και με την ίδια καλή πίστη που θα το έκανε ο κάθε πολίτης; Και σε ποια εταιρεία του μεγέθους Siemens ορίζονται διακανονισμοί προφορικοί για ευνοϊκές αποπληρωμές προς όφελος ενός..."οποιουδήποτε"; Απ' όσο ξέρω οι διακανονισμοί αποπληρωμής είναι όλοι γραπτοί και καμία εταιρεία δεν κάνει προφορικούς διακανονισμούς πληρωμής... Τίθεται εδώ θέμα δηλαδή και για τον άνθρωπο στη Siemens που κανόνισε τον όποιο προφορικό διακανονισμό που ισχυρίζεται ο κ. Μητσοτάκης.
Το πρόβλημα που βλέπω εγώ είναι φυσικά είναι μια συναλλαγή ενός πολιτικού προσώπου με μια εταιρεία προμηθευτή του Ελληνικού δημοσίου. Το πρόβλημα είναι τουλάχιστον ηθικό και σίγουρα μεμπτό λόγω της άτυπης συμφωνίας/χάρης του τρόπου αποπληρωμής από το πολιτικό πρόσωπο στην εταιρεία. Η εταιρεία έχει κάθε συμφέρον να δίνει δωράκια σε εκείνους τους ανθρώπους που μπορούν να επηρεάσουν αποφάσεις προμηθειών προς όφελός της. Ο κ. Μητσοτάκης ως μέλος της κυβέρνησης, η οποία δυστυχώς ακόμα διαχειρίζεται τις προμήθειες μερικών Ελληνικών επιχειρήσεων, μπορεί με αυτή την ιδιότητα να επηρεάσει προς όφελος της εταιρείας αποφάσεις για το που θα πάει η προμήθεια. Δωράκια και διευκολύνσεις σε πολιτικά πρόσωπα ειδικά σε ένα κράτος σαν την Ελλάδα που η διαφθορά δίνει το ρυθμό στην πολιτική είναι για μένα άμεσα κατακριτέες. Τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικά δημοσιοποιημένες για οποιοδήποτε θα ήθελε να τις ελέγξει.
Η περίπτωση βέβαια του κ. Μητσοτάκη (αυτή η συγκεκριμένη τουλάχιστον) μου ακούγεται βέβαια ως πταίσμα σε σχέση με το πρόβλημα των "μαύρων ταμείων" της Siemens. Εντελώς εμπειρικά εγώ θα έλεγα να βάλουν να πληρώσουν πρόστιμα και να βάλουν φυλακή πάνω κάτω τους μισούς Έλληνες πολιτικούς. Εντελώς τυχαία. Δεν έχει σημασία ποιοι θα την πληρώσουν. Απλά να γράψουν τα ονόματά τους σε κλήρους και να βάλουν ένα χιμπατζή να τραβά τυχαία χαρτάκια. Κάτι μου λέει ότι μια τέτοια μέθοδος θα είναι σίγουρα πιο δίκαιη και πιο κοντά στην ορθή απόδοση δικαιοσύνης παρά οτιδήποτε θα συμβεί στην πραγματικότητα... Καλά αυτή η υπόθεση Ζαχόπουλου πού βρίσκεται...( ? )

ΥΓ. Ο κ Μητσοτάκης ονόμασε "έμπειρο δημοσιογράφο" τον κ. Τέλλογλου του ΣΚΑΙ 3 φορές στο δελτίο που παρακολούθησα... Ύποπτο...

Αισχρο-δημοσιογραφία (Mega Γεγονότα)

Βλέπω το stream των ειδήσεων στο megatv.com σήμερα (Απρίλιος 25 2008) και αλαλάζωντας ο κ. Νίκος Στραβελάκης, παρουσιαστής του δελτίου, αποκαλεί "αισχροκέρδεια"το γεγονός ότι κάποια πρατήρια βενζίνης πωλούν βενζίνη ακριβότερα από άλλα. Δείχνει μάλιστα στο σχετικό "ρεπορτάζ" ένα βενζινάδικο που έχει τη βενζίνη 1.35 ευρώ ενώ ένα άλλο παραδίπλα 1.14. Και διαπιστώνει ο καίσαρας της αλήθειας "αισχροκέρδεια". Πώς ακριβώς δημοσιογραφικά διαπιστώνεται η "αισχροκέρδεια" αφήνεται ως άσκηση για το σπίτι στον άμοιρο θεατή του σόου. Διαβάζω τη χρήση της λέξης "αισχροκέρδεια" στο Μείζον Ελληνικό λεξικό Τεγόπουλου Φυτράκη και αυτό δίνει τον ορισμό "αθέμιτη κερδοσκοπία". Συνεχίζω, " αισχροκερδής είναι αυτός που πραγματοποιεί κέρδη με αθέμιτα μέσα".
Τώρα πώς το Mega διαπιστώνει το παραπάνω από το δελτίο ειδήσεων που είδα, μου είναι εντελώς άγνωστο. Διαπιστώνω μια όντως ανταγωνιστική και ίσως δύσκολα να ερμηνευτεί εκ πρώτης όψεως, διαφορά στις τιμές μεταξύ βενζινάδικων σε μικρές αποστάσεις, αλλά αυτό σε μία φυσιολογική αγορά σημαίνει ότι θα πάω να αγοράσω από εκεί που θεωρώ εγώ πιο συμφέρον για μένα. Αυτός που πουλάει φθηνότερα θα πουλήσει πιο πολύ αυτός που πουλά ακριβότερα λιγότερο. Πού είναι το αθέμιτο εδώ δεν καταλαβαίνω.
Απλά ο κριτής των πάντων, δημοσιογράφος, παραπατά στα μονοπάτια και όρια του λίβελου και προκειμένου να εγείρει τα πλήθη και τα αισθήματα του τηλεθεατή, που όντως υποφέρει -αλλά περισσότερο γιατί δε βλέπει φως στο τούνελ της ανοησίας και λιγότερο για τις τιμές της βενζίνης- λέει ό,τι θέλει. Ποιος θα τον ελέγξει και ποιος θα τον "τιμωρήσει" έτσι και αλλιώς;
Το δελτίο του Mega πάντως, μου προσφέρει πολύ διασκέδαση καθημερινά. Προσωπικά θεωρώ ότι θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία δημοσιογραφίας του πώς να διαχωρίζεται το πολιτικό ταμπλόιντ καφενείο και κουτσομπολιό από τη σοβαρή δημοσιογραφική δουλειά. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω και πολλά άλλα Ελληνικά δελτία να το συγκρίνω εκτός από αυτό του Σκάϊ το οποίο το θεωρώ τουλάχιστον μία κλάση καλύτερο από άποψη παρουσίασης των ειδήσεων και σεβασμό στην υπομονή και νοημοσύνη του τηλεθεατή.

Εν τέλει αν ο κύριος Στραβελάκης δε βγάζει τα ίδια ή περίπου ίδια λεφτά με τον κ. Πρετεντέρη ή την κ. Τρέμη τότε θα μπορούσε να έβγαινε και να πει.. Αισχροκέρδεια στη δημοσιογραφία. Συντετμημένα και παραπέμποντας ερμηνευτικά και στο όλο κλίμα της ποιότητας της δημοσιογραφίας, θα μπορούσε να δικαιολογήσει και τον τίτλο αυτού του ποστ : Αισχρο-δημοσιογραφία.

Ανώνυμος ή επώνυμος;

Το θέμα της "ανωνυμίας" στο διαδίκτυο είναι σχεδόν τόσο παλιό όσο και η ιστορία του διαδικτύου. Ποτέ όμως δεν είχε γίνει τόσο επίκαιρο όσο μετά την ανάπτυξη του Web 2.0 και την εξάπλωση του φαινομένου που αναφέρεται γενικότερα ως Social Media.

Η πεποίθησή μου πάντα ήταν υπέρ της ανωνυμίας των απόψεων στο διαδίκτυο. Σε αυτό το κοινωνικό πείραμα εκατομμύρια διασυνδεδεμένων ανθρώπων θεωρώ τη δυναμική αυτή μοναδική. Είναι πρωτόγνωρη ευκαιρία για μια "σύγκρουση" και ξεσκαρτάρισμα απόψεων χωρίς τις "αδυναμίες" της συμβατικής κοινωνίας όπου συνηθίζει να συγχέει το λόγο αυτό καθεαυτό με την πηγή, αυτόν που τον φέρει δηλαδή. Δίνει την προοπτική για ελαχιστοποίηση πχ επιθέσεων ad hominem. Μη έχοντας απέναντί σου το πρόσωπο, την επιλογή ενδυμασίας του, μη γνωρίζοντας τον παρελθόν, την καταγωγή, το χρώμα, την προφορά αυτού που μιλάει αναγκάζεσαι να αυτο-ρυθμίζεσαι στο πως δέχεσαι τις απόψεις του και είναι περισσότερο πιθανό να δώσεις σημασία στην ουσία του λόγου παρά στο ποιος τον φέρει αυτόν και για ποιο λόγο. Σκέψεις που, περισσότερο στην Ελλάδα από οποιαδήποτε χώρα έχω ζήσει ως τώρα στη ζωή μου, περνούν από το μυαλό των περισσότερων ανθρώπων που μιλάς. Η πλειοψηφία των Ελλήνων θέλει να ξέρει από την αρχή ποιος είσαι. Πώς σε λένε, ποια είναι η οικογένειά σου, η καταγωγή σου, η ομάδα σου. Το παρελθόν σου , το παρόν σου. Με βάση αυτά, δημιουργείται συνειδητά ένα φίλτρο συμπάθειας ή αντιπάθειας και ο λόγος σου από κει και πέρα περνά και διαμορφώνεται μέσω αυτού. Είναι θέμα χρόνου να μπεις σε μια από τις διαθέσιμες κατηγορίες ανθρώπων που έχουν στην γκάμα τους. Άπαξ και αυτό γίνει , από κει και πέρα ό,τι και να εκφέρεις ως άποψη θα κρίνεται σε σχέση με την κατηγορία κατάταξης που ταξινομήθηκες. Από κει και πέρα δεν έχει σημασία αν αυτό που λες είναι απόρροια λογικής σκέψης. Αυτό που έχει σημασία είναι το ποιος είσαι και γιατί λες αυτό που λες. Πχ, αν τύχει και έχεις ζήσει στην Αμερική για παράδειγμα όπως στην περίπτωσή μου, είναι σχεδόν απίθανο ο λόγος σου να μην αναχθεί ως αποτέλεσμα "πλύσης εγκεφάλου" από την "Αμερικανική προπαγάνδα". Δεν έχει σημασία αν από άποψη καθαρά ψυχρής λογικής ανάλυσης διατυπώνεις τη θέση ότι πχ η γνώμη να οπλίζονται οι πιλότοι αεροπορικών εταιρειών θα κάνει πιθανούς αεροπειρατές να σκεφτούν διπλά πριν επιχειρήσουν να καταλάβουν ένα αεροσκάφος και πιθανόν να αποτρέψει τέτοιες ενέργειες. Η άποψη αυτή είναι λάθος λόγω Αμερικανικής προπαγάνδας...

Δίνοντας το ονοματεπώνυμό σου εξ'αρχής σε ένα διάλογο στο διαδίκτυο, ή στο μπλογκ σου, στην ουσία δίνεις το έναυσμα να αρχίσει μια παρόμοια διεργασία. Μια διεργασία όπου όπως και στην offline ζωή σου, θα τείνει να θολώνει τις απόψεις σου με βάση καθαρά του ποιός είσαι. Προτιμώ το ίντερνετ -στη μορφή του μπλογκ σαν αυτό που διατηρώ εδώ- στην απλή ανώνυμη (ψευδώνυμη για την ακρίβεια) μορφή μιας απέραντης δαρβινικής σαβάνας. Όπου οι ιδέες θα συγκρούονται για επιβίωση και οι ικανότερες θα υπερισχύουν λόγω "φυσικής επιλογής".
Μου κάνουν εντύπωση, απόψεις ενεργών μπλογκερ, στον Ελληνικό χώρο που υποστηρίζουν ότι η λύση απέναντι στις συκοφαντικές δυσφημήσεις και το λίβελο που συναντάται στα μπλογκς είναι η επωνυμία. Η λύση σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να είναι η άρση της ανωνυμίας και η άμεση δικαστική οδός όπως συμβαίνει και στην συμβατική ζωή όταν κάποιος διαπράττει μια παράνομη πράξη. Από την άλλη, η επωνυμία σε καμία περίπτωση δε διασφαλίζει την ποιότητα του λόγου και των απόψεων και ούτε απαραίτητα αποτρέπει συκοφαντικές δυσφημήσεις ή λιβέλους. Τρανταχτότερο παράδειγμα από την ποιότητα του Ελληνικού τύπου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν υπάρχει.

Το μόνο που μπορούμε να καταφέρουμε με την προτροπή ή ακόμα πιο σοβαρά επιβολή της επωνυμίας είναι να τιμωρούμε τη δυναμική των απόψεων και να περιορίζουμε την ελευθερία του λόγου μέσω της αυτολογοκρισίας.

Υ.Γ
Στην παραπάνω κατηγορία φυσικά δεν κατατάσσω τις προφανείς περιπτώσεις που η επωνυμία είναι σκοπός, ως μέσο διαπίστευσης αυθεντίας σε ειδικά θέματα, διαφήμισης, κ.α., και απλά καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής.

Η σχετικότητα των ορισμών.

Δε νομίζω ότι υπάρχουν πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα για τη σχετικότητα των ορισμών σε αντιπαράθεση με την ουσία των ιδεών και ακόμα περισσότερο αυτή των πράξεων, από την περίπτωση του γερουσιαστή Ron Paul από το Τέξας, έναν από τα θεωρούμενα "outsiders" του αγώνα για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων (τουλάχιστον από τα mainstream media).
Ο Ron Paul χαρακτηρίζεται ως conservative (συντηρητικός) και "τρέχει" με το ρεπουμπλικανικό κόμμα, αν και είναι γενική ομολογία ότι οι "συνοδοιπόροι" του στον αγώνα του χρίσματος και το κόμμα γενικότερα, δε θα μπορούσαν να συναντήσουν πιο ισχυρή αντιπολίτευση ακόμα και μέσα στους δημοκρατικούς.
Χαρακτηριστικό το επόμενο απόσπασμα σε ένα από τα debates για το χρίσμα των ρεπουμπλικανών στην Νότια Καρολίνα και το θερμό "επεισόδιο" με τον πρώην δήμαρχο της πόλης της ΝΥ Rudy Giuliani. Ο πρώην δήμαρχος του ζητά να ανακαλέσει την άποψή του ότι μέρος της αιτίας των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν και η "αλόγιστη" επεμβατική πολιτική των ΗΠΑ στη μέση ανατολή.

Σημ.: Ο γερουσιαστής Ron Paul είχε ψηφίσει κατά της πρότασης για στρατιωτική επέμβαση στο Ιρακ τον Οκτώβρη του 2002.

Αν ήταν έτσι οι συντηρητικοί τύφλα να 'χουν οι "προοδευτικοί" (-ας μην πω οι της "δημοκρατικής παράταξης" απανταχού του κόσμου)

O Ron Paul έχει δημιουργήσει ένα μοναδικό ρεύμα σε αυτόν τον αγώνα. Η παρουσία του μέσα από το ίντερνετ κυρίως έχει βρει μοναδική ανταπόκριση ειδικά ανάμεσα στους νέους. Οι προσπάθειες της καμπάνιας του έχουν σημειώσει αρκετά ρεκόρ όπως αυτό της συγκέντρωσης του μεγαλύτερου ποσού από δωρεές on-line σε μία μέρα.

Δε θα μπορούσα να παραλείψω βέβαια τον πάντα καυστικό Bill Maher που τον είχε καλεσμένο λίγο αργότερα από το παραπάνω επεισόδιο. Εκεί εκθέτει μερικές από τις απόψεις του.


Και μου είναι αρκετά δύσκολο να μην συμπεριλάβω άλλο ένα απόσπασμα από παλιότερη κουβέντα με τον Bill Maher όπου συζητάει θέματα που αν τα άκουγε η Ελληνική "αριστερά" θα ήταν από τους πρώτους δωρητές της καμπάνιας του (.. σε έναν διαφορετικό κόσμο ίσως). --Αναφέρομαι στα σχόλιά του για το ρόλο της CIA ανά τον κόσμο.



Υ.Γ
Στο παρακάτω βίντεο εκθέτει τις απόψεις του πιο λεπτομερώς (περίπου 1 ώρα) σε συζήτηση με τον Eliot Schrage στη σειρά Candidates@Google.

Πλατινένια παντόφλα στα " ΝΕΑ"- Για το γκάλοπ προέδρου ΠΑΣΟΚ

Εδώ πλέον η χρυσή παντόφλα φαντάζει πολύ μικρή. Οι άνθρωποι της εφημερίδας "Τα Νέα" επιβεβαιώνουν περίτρανα τον χαρακτηρισμό που έδωσα σε παλιότερο ποστ στην εφημερίδα ως μία κοινή εφημερίδα τύπου ταμπλόιντ.

Το τελευταίο άρθρο της σχετικά με την online ψηφοφορία (γιατί περί αυτού πρόκειται και όχι για κάποιο γκάλοπ) που διενήργησε και διενεργεί ακόμα όσον αφορά την προτίμηση αρχηγού ΠΑΣΟΚ ανάμεσα στους αναγνώστες του ιστότοπου της εφημερίδας είναι αποκαλυπτικό. Χρησιμοποιεί τα εντελώς αντι-επιστημονικά από άποψης μεθόδου αποτελέσματα της on-line ψηφοφορίας που έστησαν ( το οποίο αναφέρουν όντως και στη λεζάντα της ψηφοφορίας), δηλώνοντας προβάδισμα του Ελ. Βενιζέλου σε σχέση με τον Γιώργο Παπανδρέου. Το πιο παραπλανητικό από όλα το οποίο είναι εντελώς ανακριβές είναι ο ισχυρισμός στο άρθρο ότι "..ότι κάθε αναγνώστης μπορεί να ψηφίσει μόνο μία φορά-". Αυτό είναι πέρα για πέρα ψευδές απ΄όσο μπόρεσα να διαπιστώσω με ένα μικρό πείραμα που έκανα (διότι κάτι τέτοιοι ισχυρισμοί μου προκαλούν το ενδιαφέρον)

Εγώ για παράδειγμα θέλοντας να τεστάρω την αλήθεια του ισχυρισμού ψήφισα μια φορά Βενιζέλο και μια φορά Παπανδρέου και η ψήφος μου έγινε δεκτή και τις δύο φορές. Ο τρόπος είναι πολύ απλός και εύκολος. Απλά σβήνεις τα cookies του browser σου και ο ιστότοπος των Νέων νομίζει ότι είσαι καινούριος και η ψήφος σου γίνεται εκ νέου δεκτή. Άλλος έλεγχος (πχ έλεγχος ip) δε φαίνεται να συμβαίνει μιας και σύμφωνα με τη φόρμα της ψηφοφορίας αμέσως μόλις έσβησα τα cookies η διπλή ψήφος μου έγινε δεκτή με επιβεβαίωση από σχετικό μήνυμα , ενώ πριν το κάνω αυτό η επιβεβαίωση είχε αρνητικό μήνυμα. Θα μπορούσαν τουλάχιστον να μειώσουν τις πιθανότητες να γίνει κάτι τέτοιο ελέγχοντας και τη διευθύνσεις ip αλλά και πάλι λόγω των web proxies, των δυναμικών διευθύνσεων και της δυνατότητας του καθένα να χρησιμοποιεί πάνω από έναν υπολογιστές σε διαφορετικά μέρη (πχ ίντερνετ cafe, δουλειά , σπίτι κλπ) δημιουργούνται αρκετά προβλήματα.

Το ανήθικο σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η πλειοψηφία των αναγνωστών της εφημερίδας δεν είναι on-line αναγνώστες αλλά αναγνώστες του "χαρτιού". Παρόλο που και στην έντυπη έκδοση φαίνεται να υπάρχει η υποσημείωση για τη μη επιστημονικότητα του γκάλοπ, η παρουσία του γραφήματος των στατιστικών της online ψηφοφορίας και ο ισχυρισμός ότι ο κάθε αναγνώστης μπορεί να ψηφίσει μια φορά δημιουργεί μεγάλη σύγχιση στον ανυποψίαστο και η τελική ουσιαστική εντύπωση μένει.. "Ο Βενιζέλος προηγείται του Παπανδρέου " (το οποίο βέβαια ως ισχυρισμός θα μπορούσε να είναι αληθής αλλά το γκάλοπ των "ΝΕΩΝ" σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη ένδειξη γι΄αυτό πόσο μάλλον να το επιβεβαιώσει)

Συγχαρητήρια στα ΝΕΑ. Αξίζουν και με το παραπάνω την πρώτη πλατινένια παντόφλα από αυτό εδώ το μπλογκ και για μια ακόμη φορά σηκώνουν το λάβαρο του λειτουργήματος της "έγκυρης δημοσιογραφίας" πολύ ψηλά, παραπλανώντας "ηθελημένα;" τους αναγνώστες τους.

ΥΓ.
Οι 2 κύριοι λόγοι για τον οποίο τέτοιες online ψηφοφορίες δε λένε απολύτως τίποτα είναι:

1. Δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος επιλογής του δείγματος που συμμετέχει στην ψηφοφορία. Ψηφίζει όποιος το επιλέξει από μόνος του. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να κάνει την όλη ψηφοφορία ανούσια.Ειδικά στην Ελλάδα λόγω τις πολύ μικρής διεισδυτικότητας του internet, το δείγμα των ανθρώπων που θα μπορούσε να ψηφίσει σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο του πληθυσμού (όχι τόσο ως αριθμός αλλά ως κατανομής στον πληθυσμό)
   
2. Με τέτοιου είδους πρόχειρα στημένες online ψηφοφορίες, δεν μπορεί να γίνει εύκολα ταυτοποίηση ψηφοφόρων. Ο καθένας μπορεί να ψηφίσει όσες φορές θέλει αλλάζοντας ip διευθύνσεις, ή σβήνοντας cookies.
   

Το ΠΑΣΟΚ και οι μνηστήρες

Παρακολουθώ από αρκετά μακρυά τα τεκταινόμενα στο ΠΑΣΟΚ τον τελευταίο καιρό και το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος είναι το πόσο βαθιά άκαιρος, ξύλινος και σε πολλές περιπτώσεις ανισόρροπος, με την έννοια του παράδοξου και πολλές φορές υποκριτικού, είναι ο λόγος αρκετών μελών του. Αρκεί κανείς να δει τις απομαγνητοφωνημένες ομιλίες ηγετικών μελών του όπως της κ. Άννας Διαμαντοπούλου , Φώφης Γεννηματά, και φυσικά του Γιώργου Παπανδρέου στη συνδιάσκεψη του κόμματος που άρχισε αυτό το Σαββατοκύριακο, για να πάρει μια γενική ιδέα.

Θα σταθώ κυρίως στον αρχηγό του Γιώργο Παπανδρέου ο οποίος κάπως σε ρόλο παιδιού που απολογείται στη μαμά του ότι δε θα το ξανακάνει, ξαναθέτει εκ νέου υποψηφιότητα για την αρχηγία του κόμματος ζητώντας από τα μέλη και τους "φίλους" του ΠΑΣΟΚ να τον ξανά εμπιστευτούν, σε μια εβδομάδα, γι'αυτά που τον είχαν ψηφίσει πριν από 4 χρόνια σχεδόν να κάνει αλλά για κάποιο λόγο δεν τα έκανε.
Ο λόγος του μέσα από τις ομιλίες του και τις συνεντεύξεις του πιο κονσερβοποιημένος και πιο ανορθολογικός από ποτέ. Ζητάει νέα εντολή αξιώνοντας να του συγχωρήσουν την αναξιοπιστία του και να τον ξαναβάλουν στο ίδιο πόστο που 4 χρόνια κατείχε χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα. Και ούτε και αυτή τη φορά λέει τίποτα συγκεκριμένο και κυρίως πώς θα κάνει αυτά που δεν τόλμησε να κάνει ήδη από την ίδια θέση. Αναφέρει ότι έκανε την αυτοκριτική του αλλά εγώ προσωπικά δεν το είδα πουθενά. Το μόνο που είδα ήταν απλά παραδοχές του στυλ "κάναμε λάθη και είμαστε όλοι υπεύθυνοι και εγώ ως αρχηγός περισσότερο απ'όλους" . Αν αυτό βαπτίζεται αυτοκριτική απλά επιβεβαιώνει την ρηχότητα του λόγου και την ατολμία του που είναι προφανής σχεδόν σε κάθε πρόταση του. (ο κ. Χαρίδημος Τσούκας το αναλύει εκτενέστερα σε σχετικό άρθρο του).
Λέει ότι θα συγκρουστεί με συμφέροντα που θέλουν να χειραγωγήσουν το ΠΑΣΟΚ χωρίς να εξηγεί βέβαια τι ακριβώς εννοεί. Σε άλλες στιγμές τον άκουσα να λέει ότι είναι -πλέον- αποφασισμένος να συγκρουσθεί με παλιές νοοτροπίες και προσωπικές τακτικές αλλά παράλληλα δηλώνει ότι όλοι έχουν θέση στο ΠΑΣΟΚ. Ρεαλιστικός και πάλι. Και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.
Στην πιο πρόσφατη συνέντευξή του στην Κυριακάτικη Καθημερινή επιβεβαιώνει το χαρακτηριστικό πολλών Ελλήνων πολιτικών (χαρακτηριστικό και του κ. Πολύδωρα στην προηγούμενη θητεία του) με τη νοοτροπία του στυλ ..."η παραίτησή μου βρίσκεται στη διάθεση του αφεντικού μου". Για τον κ. Παπανδρέου στην παρούσα φάση το αφεντικό είναι οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ στους οποίους αναθέτει το δύσκολο έργο που ο ίδιος δεν έχει το σθένος να κάνει , την ουσιαστική ανάληψη των ευθυνών του και την παραίτηση από την "καρέκλα". Το πιο ανήθικο σε αυτή την περίπτωση είναι ότι βάζει την ευθύνη και το βάρος που εκ των πραγμάτων αυτός έχει λόγω της θέσης του ως πρόεδρος, στους ψηφοφόρους και δεδομένων των πραγμάτων στο ΠΑΣΟΚ και της ιστορίας του κόμματος αυτό μεταφράζεται στο "..καταψηφίστε έναν Παπανδρέου". Ο κ. Γ Παπανδρέου αν είχε διαφορετικό επώνυμο σίγουρα θα ήταν παρελθόν από πολλού. Εκτίμησή μου είναι ότι δε θα του είχε δοθεί ποτέ η ευκαιρία να ηγηθεί του κόμματος.
Κατά καιρούς επικαλείται απόρριψη των διλημμάτων ενώ στην ίδια συνέντευξη θέτει το δίλημμα "είτε θα δημιουργήσουμε ένα νέο ΠΑΣΟΚ ή θα βυθιστούμε σε οριστικό τέλμα".
Συνεχίζοντας, χρησιμοποιεί τον ίδιο παραπλανητικό λόγο για τον οποίο πολλοί τον απέρριψαν στις προηγούμενες εκλογές. Σε ερωτήσεις του δημοσιογράφου της Καθημερινής Κ.Π. Παπαδιοχο, για λέξεις κενές -"μεταρρυθμιστικό όραμα"- απαντά επιτιθέμενος στη ΝΔ. Έλεος. Πότε θα μάθει επιτέλους ότι ο ακαλαίσθητος λαϊκιστικός λόγος του είναι ένας από τις πολλές αιτίες για τις οποίες θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί και για τον οποίο έχασε οικτρά στις εκλογές. Αυτός ο Παπανδρέου, δεν έμαθε, δεν κατάλαβε και φυσικά δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα ουσιαστικό.
Εγώ διαβάζοντας τη συνέντευξη του ΓΠ στην Καθημερινή αλλά και τις ομιλίες του και όλες του τις συνεντεύξεις τα τελευταία χρόνια το μόνο βέβαιο που μπορώ να συμπεράνω για τον ΓΠ είναι ότι απλά δεν μπορεί να διανοηθεί ένα ΠΑΣΟΚ μέσα από το οποίο ο ίδιος ως πρόεδρος δεν κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές και να στεφθεί πρωθυπουργός. Οι φιλοσοφίες περί διαβούλευσης και συμετοχικότητας είναι καλές σε θεωρητικό επίπεδο αλλά δεν καταλαβαίνω, ακόμα, πώς θα αλλάξουν προς το καλύτερο τη σημερινή βαλτώδη από άποψη προόδου, οικονομίας, ανταγωνιστικότητας, αξιοπιστίας κατάσταση στη χώρα. Εγώ δε βλέπω ιδιαίτερο πρόβλημα στην διατύπωση απόψεων και γνωμών. Εγώ αυτό που βλέπω είναι ατολμία ρήξης με το λαϊκισμό και ρεαλιστικό σχέδιο (πχ. Μακεδονικό, Ασφαλιστικό, Παιδεία).

Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η ατολμία , η αναχρονιστική αντίληψη της πραγματικότητας με αποκορύφωμα την αδυναμία να αφουγκραστούν τις πραγματικές ανάγκες της μεγάλης μεσαίας αστικής τάξης στην Ελλάδα- που δημιούργησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, η αλαζονεία και η διαφθορά των προηγούμενων κυβερνήσεών του και η έλλειψη ανθρώπων με ικανότητες σε αυτόν χώρο θα στοιχίσει στο ΠΑΣΟΚ την ουσιαστική διάλυσή του με τη μορφή που το ξέρουμε σήμερα. Αυτό ίσως να προκαλέσει ένα προσωρινό σοκ στην πολιτική κατάσταση στη χώρα αλλά νομίζω ότι το χρειαζόμαστε. Χρειαζόμαστε νέες ιδέες και νέους ανθρώπους με ρεαλιστικό λόγο . Ανθρώπους που έχουν σχέδιο για το πώς θα βγει η χώρα από το τέλμα της απελπιστικής μετριότητας με μια οικονομία που φέτος έπεσε ακόμα βαθύτερα στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας του World Economic Forum. Πολιτικούς ικανούς να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν ρεαλιστικά μέτρα για την καταπολέμηση της διαφθοράς που μας κατατάσσει, σύμφωνα με τον οργανισμό Transparency International, στην 56η θέση παγκοσμίως χαμηλότερα από χώρες όπως το Μπουτάν της Ασίας, και το Πράσινο Ακρωτήρι και τη Μποτσουάνα της Αφρικής. Τέλος ανθρώπους απαγκιστρωμένους από το μεταπολιτευτικό οπισθοδρομικό παρελθόν της χώρας χωρίς άλλο λόγο του στυλ "η Δημοκρατική/Προοδευτική Παράταξη", ή η "συντηρητική" Δεξιά. Χρειαζόμαστε αξιοπιστία πάνω απ΄όλα κάτι που κανείς από τους δύο κυρίως μνηστήρες του ΠΑΣΟΚ (Βενιζέλο, Παπανδρέου) δε διαθέτει.

ΥΓ. Για να προλάβω περαστικούς αναγνώστες που πιθανόν κοιτούν πέρα από τα λόγια και τις ιδέες και τους ενδιαφέρει ποιος γράφει αυτά που γράφει και όχι τι γράφει να συμπληρώσω πώς δεν πιστεύω ότι ο Ελ. Βενιζέλος απαραίτητα είναι καλύτερη λύση για το ΠΑΣΟΚ. Παρόλο που και ο ίδιος έχει δείξει φανερή αδυναμία απαγκίστρωσης από συντηρητικές και μεταπολιτευτικές κορώνες και πρακτικές αυτός διαθέτει, για την ώρα, το πλεονέκτημα της αμφιβολίας, σε σχέση με τον ΓΠ, διότι δεν τον έχουμε δει αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Για τον κ. Σκανδαλίδη δεν έχω σχηματίσει άποψη.

Save Galatsi. -

Το παρακάτω σχόλιο το άφησε ο Doctor στο μπλογκ σε μη σχετικό θέμα και θεώρησα ότι είναι μια τόσο αξιόλογη προσπάθεια που αξίζει να αναφερθεί και να τονιστεί ξεχωριστά.



Το μήνυμα είχε ως εξής:


doctor said...

Ανοιχτή Πρόσκληση

Κάθε Σάββατο, γύρω στις 2-3 το μεσημέρι στο άλσος Γαλατσίου.

Μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε την φύση και να προσέξουμε το πράσινο της πόλης μας για να μην ξαναζήσουμε ξανά τον εφιάλτη του καλοκαιριού. Είναι στο χέρι μας.

Ελάτε να δείτε την προσπάθειά μας, συμβάλλετε και σεις όσο μπορείτε στην σωτηρία του πλανήτη μας και κυρίως περάστε από το blog και αφήστε ένα μήνυμα συμπαράστασης, ένα σχόλιο που θα μας δώσει μεγαλύτερη ώθηση και κουράγιο.

Ανοιχτή πρόσκληση

Δεν μπορώ πανα να συγχαρώ την σημαντική αυτή προσπάθεια και να τονίσω ότι όπου υστερεί το κράτος κάνουν τη διαφορά οι πολίτες.

Χρυσής παντόφλας το ανάγνωσμα.

Μιας και καιρό είχα να ασχοληθώ με το θεσμό της "Χρυσής Παντόφλας" είπα να αρχίσω να μοιράζω μερικές σε διάφορες κατευθύνσεις. Είναι ίσως κατά κάποιο τρόπο η δική μου λίστα αφορισμών.

• Πολύ λίγες εφημερίδες, ίσως να μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού, δε θα χαρακτήριζα τύπου τάμπλοϊντ στην Ελλάδα.Οι περισσότερες έχουν ξεκάθαρα χαρακτηριστικά τάμπλόιντ ασχέτως θεματολογίας. Το χαρακτηριστικό των εφημερίδων αυτού του τύπου, είναι γενικά το κουτσομπολίστικο ύφος των άρθρων που παρουσιάζουν συνήθως με στυλ ανάλυσης καφενείου με επιλεκτική παρουσίαση στοιχείων και παρερμηνεία τους, τα πολύ περιορισμένα ρεπορτάζ με την κλασσική έννοια του όρου, η χαρακτηριστική συμπάθεια προς ένα πολιτικό χώρο και η σχετική αρθρογραφία που απροκάλυπτα υποστηρίζει αυτόν το χώρο και τα συμφέροντά του. Μία από αυτές τις εφημερίδες θεωρώ ότι είναι και η εφημερίδα "Τα Νέα".
  Το τελευταίο άρθρο που διάβασα που το θεωρώ στην καλύτερη περίπτωση προχειροδουλειά με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων ήταν αυτό που μιλά για το πόσο ακριβά πληρώνουν οι καταναλωτές βασικά είδη διατροφής στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης. Το άρθρο αυτοβαπτίζεται "έρευνα" των Νέων, και δίνει συγκριτικό πίνακα τιμών προϊόντων μεταξύ Ελλάδας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών όπως η Βρετανία, το Βέλγιο, η Γαλλία.
  Στην "έρευνα των Νέων" πουθενά δεν αναφέρεται τίποτα για τη μέθοδο που ακολουθήθηκε για τη σύγκριση. Πώς έγινε η σύγκριση, πώς διαλέχτηκε το δείγμα των προϊόντων προς σύγκριση και ποια ήταν τα προϊόντα, ποια σουπερμάρκετ επιλέχθηκαν για τη σύγκριση, ποια η χρονική περίοδος της σύγκρισης. Ο αναγνώστης απλά είναι "υποχρεωμένος" να "χάψει" τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας και να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά τη μεγάλη αλήθεια που αποκαλύπτεται έτσι ωμά μπροστά στα μάτια του.
  Ερμηνεία δική μου: Ο "δημοσιογράφος" ή "δημοσιογράφοι" που πηγαίνουν είτε σε αποστολές στο εξωτερικό, είτε απλά κάνουν ένα ταξιδάκι αναψυχής , πετάγονται και στο τοπικό σουπερμάρκετ στη γειτονιά που βρίσκεται το ξενοδοχείο που μένουν. Έ, μετά κοιτούν τις τιμές στα "αντίστοιχα" προϊόντα και τις σημειώνουν στο δαιμόνιο μπλοκάκι τους. 2-3 ταξιδάκια και να ' σου η εμπεριστατωμένη έρευνα. Παίρνουν και τη στάμπα "Έρευνα των ΝΕΩΝ" και κοιμούνται μετά με τη συνείδησή τους ήσυχη και την καρδιά περήφανη έχοντας συμβάλει το λιθαράκι τους στην προσπάθεια αφύπνισης του κοιμισμένου λαού. Βέβαια δεν αποκλείω και το ενδεχόμενο, μιας και κουτσά στραβά και τα Ελληνικά ΜΜΕ ανακαλύπτουν το θαυμαστό κόσμο του ίντερνετ, οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ να κάναν μια online σύγκριση τιμών. Στοιχίζει και φτηνότερα στο "ίδρυμα".
  

• Περνώ σε τελείως διαφορετικό θέμα, σε άρθρο της δημοσιογράφου Ελλης Τριανταφυλλου στην εφημερίδα Καθημερινή. Εδώ πρόκειται για κλασσικού τύπου ad hominem επίθεσης κατά του πρώην υπουργού Βύρωνα Πολύδωρα. Ο κ. Πολύδωρας μετά την κατά γενική ομολογία "ιδιαίτερα πετυχημένη" θητεία του στην προηγούμενη κυβέρνηση και αφού μας χάρισε άφθονα δείγματα του πόσο κακός μπορεί να είναι ένας πολιτικός, σε τόσους διαφορετικούς τομείς και σε τόσο σύντομα χρονικά διαστήματα, φέρεται τώρα να συγκαταλέγεται στους λεγόμενους "αντάρτες" της κυβέρνησης. Η κ. Τριανταφύλλου γράφει το editorial της επιτιθέμενη στον ίδιο τον κ. Πολύδωρα για τη θέση του σχετικά με την ελευθερία βουλευτών να κριτικάρουν την κυβέρνηση του κόμματός τους, λέγοντας στο άρθρο της "...Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν έχει ένας βουλευτής το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του και να ψηφίζει κατά συνείδηση, αλλά ποιοι παράγοντες διαμορφώνουν κάθε φορά αυτήν τη συνείδηση." . Η δημοσιογράφος, δηλαδή αντί να φέρει αντι-επιχειρήματα για να αντικρούσει τις κραυγές του κ. Πολύδωρα κατά της κυβέρνησης, επικεντρώνεται περισσότερο στο αγαθό των προθέσεων του κ. Πολύδωρα. Στην ουσία προβάλει την, ίσως δεδομένη, αναξιοπιστία του προσώπου του μέσω της στάσης του,προκειμένου να στρέψει την προσοχή του αναγνώστη κατά του ίδιου και όχι βέβαια στο αν είναι αλήθεια ή έχουν βάση αυτά που λέει. Πολύ συχνός τρόπος αντιμετώπισης επιχειρημάτων από το σύνολο του δημοσιογραφικού χώρου (και πολιτικών βέβαια αλλά και μεγάλης μερίδας του κόσμου). Απαξίωση του λόγου και στροφή κατά του ποιος είναι αυτός που τον φέρει και ποιό το ποιόν του και όχι βέβαια αν αυτό που λέει έχει την οποιαδήποτε δόση αλήθειας. Πολύ εύκολα παραπλανάται ο οποιοσδήποτε με τέτοιου είδους τακτικές ειδικά στην Ελλάδα που στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν έχει σημασία τι λέγεται αλλά από ποιόν λέγεται. Αναγωγή στο "ξέρεις ποιος είμαι 'γώ;". Χαρακτηριστικό, διάχυτο και στην αγωνία πολλών στην μπλογκόσφαιρα που υποστηρίζουν τη διαφορά στο βάρος της επώνυμης γραφής από την ψευδώνυμη ή ανώνυμη ασχέτως περιεχομένου της γραφής της ίδιας. Αυτή η στάση δημιουργεί ανθρώπους με ελάχιστα ορθολογικές ικανότητες σκέψης ικανούς για παράδειγμα να απαξιώνουν να δώσουν προσοχή σε έναν οφθαλμοφανή κίνδυνο επειδή αυτός που τον φέρνει στην προσοχή τους φέρνει δείγματα αναξιοπιστίας. Σα να οδηγείς στο αντίθετο ρεύμα του δρόμου και να σου λέει κάποιος μη κάτοχος διπλώματος οδήγησης ότι είναι επικίνδυνο να το κάνεις και να αποκρίνεσαι "μάθε πρώτα να οδηγείς και μετά ... <ήχος σύγκρουσης στο πέταλο του Μαλλιακού>"
  

• Η επόμενη χρυσή παντόφλα είναι ευρύτερη και δεν αφορά μόνο τα ΜΜΕ. Τη στέλνω σε όλους τους διαχειριστές δικτυακών τόπων, συμπεριλαμβανομένων και πολλών μπλογκ, που έχουν ενσωματώσει στις σελίδες τους μουσικά κομμάτια ή και βίντεο και τα έχουν ρυθμίσει έτσι ώστε να παίζουν αυτόματα με το που επισκέπτεσαι τη σελίδα τους. Έτσι εκεί που σερφάρεις ανύποπτος να σου στη διαπασών το οποιοδήποτε μουσικό κομμάτι ο ιδιοκτήτης του site σερβίρει στα αυτιά σου αδιαφορώντας για τα γούστα σου, τη διάθεσή σου εκείνη τη στιγμή και την ησυχία των διπλανών σου. Τους κατατάσσω στην κατηγορία των spammers. Σε υποχρεώνουν ντε και καλά χωρίς να σου δίνουν κανένα δικαίωμα επιλογής , να τρέξεις να ψάξεις στη συνήθως χαώδη και εντελώς μη πρακτικά δομημένη σελίδα τους, να βρεις που είναι το ρημάδι το stop. Εντελώς ανάγωγη διαδικτυακή συμπεριφορά και με την διάδοση τον μπλογκς και την εισροή στο τοπίο πολλών απαίδευτων με τα της netiquete του ίντερνετ το φαινόμενο έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Προσωπικά συνήθως φεύγω από τη σελίδα τους από το να ψάχνω να βρω να κλείσω το κουμπί. Στην ίδια κατηγορία πάνε και τα flash animations διαφημίσεις σε πολλούς διαδικτυακούς τόπους ΜΜΕ (πχ το in.gr και ο flash.gr) που σου ανοίγουν μπροστά στα μούτρα σου χωρίς επιλογή να τα κλείσεις και στην χειρότερη κατηγορία μπαίνουν αυτά που έχουν ήχο. Αυτά τα συναντούσα αρκετά περισσότερο παλιότερα. Φαντάζομαι ότι κάποιος είπε στους πανούργους διαχειριστές των δικτυακών τόπων ότι αυτή η πρακτική απομακρύνει πιθανούς αναγνώστες της διαφήμισης και υποψήφιους πελάτες, μάλιστα εκνευρίζοντας τους.

Υ.Γ. Η φώτο είναι από το δικτυακό τόπο: chiangmai-chiangrai.
Για το δεύτερο θέμα της παντόφλας, αφορμή πήρα από το άρθρο με τίτλο "Κώστας, ο αρχηγός των ατάκτων" που διάβασα στο ενδιαφέρον μπλογκ του Canis Libertatis.

Τρεις κενοί πολιτικοί όροι

Ακούγοντας το λόγο πολιτικών στην Ελλάδα, πιάνω τον εαυτό μου με ένα σαρκαστικό χαμόγελο όταν ακούω ορισμένους όρους στην ομιλία τους οι οποίοι χρησιμοποιούνται ως θα χρησιμοποιούσε κάποιος πωλητής αυτοκινήτου μια κόκκινη κορδέλα δώρου γύρω από το αυτοκίνητο που θα προσπαθούσε να μας πουλήσει, ζητώντας μας να προσέξουμε την κορδέλα για να αγοράσουμε το αυτοκίνητο. Δίνουν την αίσθηση του κούφιου, δηλαδή, του ασήμαντου και σε πολλές περιπτώσεις παραπλανητικού. Είναι πιστεύω ένας από τους λόγους για τους οποίους ψηφοφόροι πολίτες που απλά αναζητούν λύση στα προβλήματα της καθημερινότητας τους δεν μπορούν να πάρουν σοβαρά τους πολιτικούς και τα κόμματα όταν τους τις υπόσχονται. Για παράδειγμα :

• Το ΠΑΣΟΚ και πολλά στελέχη του αναφέρονται στο κόμμα τους γενικότερα ως "Δημοκρατική παράταξη (η)". (Π.Χ άρθρο Πάγκαλου στο Βήμα). Πόσο αλαζονικό ακούγεται στα αυτιά κάποιου τρίτου το να χαρακτηρίζεις το χώρο σου ως " η δημοκρατική παράταξη". Συνειρμικά αποκλείεις στην ουσία όλες τις άλλες παρατάξεις από το χαρακτηρισμό δημοκρατικές. Γίνεται τόσο κλισέ στο τέλος που χρησιμοποιείται ως επιχείρημα. "Μα το ΠΑΣΟΚ είναι η δημοκρατική παράταξη πως είναι δυνατόν να μη χρησιμοποιεί δημοκρατικές διαδικασίες". Εν τω μεταξύ ακόμα λειτουργεί όσον αφορά στην ανάδειξη προέδρου του π.χ. όπως λειτουργούσαν τα πάλαι ποτέ ισχυρά κομμουνιστικά κόμματα της πρώην ΕΣΣΔ. Με έναν μοναδικό, ισχυρό και αδιαμφισβήτητο υποψήφιο (εκτός του παρόντος βέβαια όπου για την ώρα έχουμε Παπανδρέου vs Βενιζέλου).
• "Η συντηρητική παράταξη". Αυτός χρησιμοποιείται, σε αντιδιαστολή με τον προηγούμενο όρο, κατά κόρον από όλους τους χώρους πλην Νέας Δημοκρατίας για τη Νέα Δημοκρατία. Χωρίς απαραίτητα να έχει πραγματικό αντίκρυσμα όσον αφορά τις πρακτικές της ίδιας της ΝΔ, τουλάχιστον συγκρινόμενες με αυτές των άλλων παρατάξεων.Αυτές, αναγκαστικά θέτουν εαυτόν στην κατηγορία των "προοδευτικών". Αν κοιτάξουμε όμως πρακτικά τι πρεσβεύουν τα κόμματα της αριστεράς για παράδειγμα και κυρίως αυτό του ΚΚΕ τότε η ταμπέλα του συντηρητισμού ανήκει δικαιωματικά και στους ίδιους χωρίς μεγάλη δυσκολία. Με την καθόλα αρνητική στάση του σε όλα σχεδόν τα νομοσχέδια και με το μανδύα της αποκλειστικής προάσπισης των συμφερόντων των οικονομικά αδυνάτων παρουσιάζει ένα άκρως συντηρητικό αντιδραστικό προσωπείο σε οποιαδήποτε αλλαγή ή βελτίωση της κατάστασης των όποιων πραγματικά οικονομικά αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Πολύ εύστοχα ο κ. Διονύσης Γουσέτης τους ονομάζει: "Το σταλινικό απολίθωμα του ΚΚΕ — παραφωνία στα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης —" στο άρθρο του που διάβασα στο μπλογκ του λ:ηρ.
• "Όραμα- το πολιτικό(ν)". Αναφέρεται από πολλούς πολιτικούς σχεδόν όλων των παρατάξεων. Είναι σημαντικό να υπάρχει "πολιτικό όραμα". Όποτε το ακούω μου έρχονται στο μυαλό εικόνες αγίων και μη της Εκκλησίας που ενώ κοιμόντουσαν στη σπηλιά τους κατά τη διάρκεια της ασκητικής τους, τους εμφανίστηκε ο ύψιστος ως όραμα και τους είπε πώς να καθοδηγήσουν τους πιστούς. Τώρα βέβαια ρεαλιστικά μιλώντας, εκτός και αν παίρνεις βαριά ναρκωτικά και έχεις οράματα στον ύπνο ή ξύπνιο σου, κανείς δεν πρόκειται να σε πάρει σοβαρά όταν ακούει να ξεστομίζεις τις λέξεις "πολιτικό όραμα". Διότι με τα σημερινά δεδομένα δε χρειαζόμαστε κανένα όραμα. Χρειαζόμαστε πολιτικούς με συγκεκριμένο πρόγραμμα, αίσθηση της πραγματικότητας και διατεθειμένους για δουλειά. Χορτάσαμε από όραμα. Το πολιτικό όραμα κάποιων λαϊκιστών είναι υπεύθυνο για παράδειγμα του γεγονότος ότι βρισκόμαστε στο περιθώριο στην ουσία της διεθνούς πολιτικής σκηνής.Ο Καναδάς γίνεται η 117η χώρα που αναγνωρίζει το κράτος, που στην Ελλάδα και σε μερικούς ακόμα οργανισμούς ονομάζεται FYROM, με το συνταγματικό του όνομα αυτό της Μακεδονίας. Το πολιτικό όραμα μερικών πολιτικών της Ελλάδας έχει αναστείλει κάθε ευκαιρία να διευθετηθεί ένα θέμα που έχει θέσει την Ελλάδα στο περιθώριο τα τελευταία 16 χρόνια. Αρκετά με τα οράματα λοιπόν. Ας τα αφήσουμε στους πιστούς που πάνε γονατιστοί κάθε 15 Αυγούστου στην Παναγιά της Τήνου για να γιατρευτούν.

Υπάρχουν και άλλοι όροι, κλισέ, όροι ξύλινου πολιτικού λόγου που τίποτα ουσιαστικό δεν προσφέρουν σε ένα σύγχρονο πολιτικό λόγο, παρά το μόνο που επιτυγχάνουν πλέον είναι το σαρκασμό από τους ακροατές. Συνιστούν δε, ότι αυτοί που τους χρησιμοποιούν ζουν σε μία παλαιολιθική πολιτικά εποχή. Διότι δε ζούμε πλέον ούτε στην εποχή του Πολυτεχνείου, ούτε στην εποχή της μεταπολίτευσης. Το μόνο που επιτυγχάνουν οι Έλληνες πολιτικοί μιλώντας αυτή τη γλώσσα είναι να επιβεβαιώνουν την οικτρά μεγάλη απόσταση που τους χωρίζει από την πραγματικότητα, τα ουσιαστικά προβλήματα του σήμερα και τη δυνατότητα επίτευξης οποιουδήποτε πλάνου για το μέλλον. Το μέλλον για το οποίο τόσο απλόχερα μοιράζουν υποσχέσεις έχει γίνει, για πολλά προηγμένα κράτη, ήδη παρελθόν , και τους έχει ξεπεράσει προ πολλού. Δυστυχώς όμως μαζί τους μένουν πίσω και αυτοί που ακόμα τους ακούν.

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι από τις χειμερινές καμπάνιες της Lexus στην Αμερική. Πηγή: κάποιο μπλογκ στο διαδίκτυο.

Περί αρετής και τόλμης...

Μερικοί λένε ότι αυτό που λείπει από τον κ. Γιώργο Παπανδρέου είναι η τόλμη. Η τόλμη να σπρώξει μια ομάδα μπροστά, να πείσει τον ίδιο του τον εαυτό, να καθοδηγήσει μια κυβέρνηση και εν τέλει ένα λαό.

Συμφωνώ και προσθέτω: Χρειάζεται τόλμη και αρετή να έχεις επίγνωση του είδους των ικανοτήτων σου και των ορίων του πεδίου της προσφοράς σου. Δεν είναι εύκολο...


ΥΓ. Στις φώτο :

Πάνω: ο κ. Γιώργος Παπανδρέου πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Χάνει τις εκλογές του 2007 ως υποψήφιος για το πρωθυπουργικό αξίωμα συγκεντρώνοντας το χαμηλότερο ποσοστό για το κίνημά του από την προ '81 εποχή του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να μπορεί να πείσει μεγάλη μερίδα του κόσμου για τις ικανότητές του να οδηγήσει τη χώρα σε νέα επίπεδα πολιτικού ήθους (καταπατώντας το βάναυσα για την ακρίβεια), οράματος και προοπτικής. Αμέσως μετά, ζητά εκ νέου την εμπιστοσύνη από τα μέλη και τους "φίλους" της βάσης για να συνεχίσει να ηγείται της παράταξης.

Πηγή φωτογραφίας: δικτυακός τόπος www.kentri.gr

Κάτω: ο Al Gore υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ στον εκλογικό αγώνα του 2000 τον οποίο κέρδισε στον αριθμό ψήφων συνολικά στη χώρα, αλλά δεν εξελέγη πρόεδρος λόγω μικρότερου αριθμού εκλεκτόρων. Παρά την αντίθετη γνώμη πολλών, δε διεκδίκησε την εκλογή στα δικαστήρια, αμφισβητώντας την προβληματική καταμέτρηση ψήφων στην πολιτεία της Φλόριντα και παρά το δημοφιλές του προσώπου του και προτροπή πολλών δε διεκδικεί εκ νέου το χρίσμα των δημοκρατικών για τις εκλογές του 2008 ως υποψήφιος.

Πηγή φωτογραφίας: wikipedia

Παμπάλαιος πολιτικός λόγος από το Γιώργο Παπανδρέου

Σχολιάζω κάποιες από τις απαντήσεις του κ. Γιώργου Παπανδρέου, υποψήφιου πρωθυπουργού , στις ερωτήσεις πολιτών που του υποβλήθηκαν μέσω του δικτυακού τόπου http://www.wikipolitics.gr/
Το υλικό διανέμεται κάτω από creative commons license.

• ο petros skiadareshs κάνει την ερώτηση:

"Οι μισοί Έλληνες είναι στο δημόσιο οι άλλοι μισοί χλευάζουν τους άλλους μισούς αλλά ονειρεύονται τα βράδια για μια θέση στο δημόσιο για την κόρη τους και μια καλή μετάθεση του φαντάρου γιού μέσο του στρατιωτικού θείου. Είναι χοντροκομμένα αυτά που λέω αλλά πιστεύω ότι είναι η ελληνική πραγματικότητα, πως μπορείτε να αλλάξετε αυτή την αρρωστημένη κατάσταση."

• Στην απάντησή του ο ΓΠ: Αρχίζει λέγοντας ότι πρέπει να αρχίσουμε από κάπου και καταλήγει ότι τελικά πρέπει να ξεκινήσουμε ταυτόχρονα από παντού. Πώς λέμε το ένα και το όλο, είναι ένα και το αυτό; Πολύ χριστιανικό το μήνυμα. Χαρακτηριστικό της ανυπαρξίας πλάνου και ρεαλιστικού προγράμματος. Χωρίς προτεραιότητες κ. Γιώργο Παπανδρέου, χωρίς κατάτμηση του προβλήματος (του όποιου προβλήματος) αξιολόγηση της σπουδαιότητας των επιμέρους του τμημάτων, ανάθεση προτεραιοτήτων και εφαρμογή λύσεων στο πρόγραμμα αυτό , τίποτα δε λύνεται. Όσο ρεαλιστική είναι η αρχική διατύπωση του "πρέπει να αρχίσουμε από κάπου", τόσο καταστροφική είναι η συνέχεια "πρέπει να αρχίσουμε ταυτόχρονα από παντού"

• Ερώτηση από Χριστίνα

  Κ.Πρόεδρε πως θα καταφέρετε να καταπολεμήσετε την ΔΙΑΦΘΟΡΑ που πλήττει την χώρα μας όταν πολλές από τις ψήφους σας (όπως και της Ν.Δ.) τις παίρνετε μέσω προσωπικών υποσχέσεων και ρουσφετιών σε πολίτες; Μπορείτε να μας υποσχεθείτε ότι κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν θα διοριστεί μέσω της πλαγίας οδού;

• Η απάντηση του ΓΠ πάλι δεν εμπνέει σιγουριά και σοβαρή αλλαγή. Γιατί ναι μεν είναι σημαντικό όλες οι αποφάσεις (υπουργικές, κρατικές προμήθειες και άλλες χρηματοδοτήσεις) να αναρτώνται στο δίκτυο ως προσπάθεια αρχειοθέτησης και μηχανοργάνωσης, αλλά αυτό δεν ξέρω πως βελτιώνει τη διαφάνεια η οποία αφορά στο πώς παίρνονται αυτές οι αποφάσεις. Δε νομίζω το πρόβλημα σήμερα να είναι να ανακαλύψει κάποιος ποιες αποφάσεις πάρθηκαν. Το πρόβλημα διαφάνειας είναι να ανακαλύψει πώς πάρθηκαν και επι του προκειμένου ο ΓΠ φυσικά δεν απαντά. Αυτό γίνεται με το να αναρτώνται οι όροι ενός κρατικού διαγωνισμού πχ στο διαδίκτυο, μαζί με τις επώνυμες προσφορές και στο τέλος να αναρτώνται οι λόγοι που οδήγησαν στην επιλογή μίας από αυτές προς ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου. Έτσι μόνο κάποιος μπορεί να έχει πλήρη εικόνα πως λειτουργεί το σύστημα, αν ευνοεί κάποιους και με πιο τρόπο και εν πάση περιπτώσει είναι ανοιχτό σε κριτική. Επίσης, επιβάλλεται και η δυνατότητα παρακολούθησης προόδου του έργου και τελικής αξιολόγησης της ποιότητας του έργου παράδοσης για να μπορεί ο καθένας να αξιολογεί αν συμπίπτει με τους αρχικούς όρους ανάθεσης.
  

• Ερώτηση από Χρύσα για συγχώνευση ΙΚΑ/ΕΣΥ

• Η υποβάλλουσα την ερώτηση ρωτάει ξεκινώντας με πρόβλημα την κακή ποιότητα παροχών υπηρεσιών από το ΙΚΑ και τονίζει ότι το πρόβλημα της είναι στο (Ιατρικό επίπεδο) και ο κ. Γ.Π απαντάει με μια θεωρία αναβάθμισης του ΕΣΥ με το κερασάκι των επιπλέον προσλήψεων (3000 περισσότερους το χρόνο από αυτούς που αντικαθίστανται λόγω συνταξιοδότησης). Η ερώτηση είναι καθαρά για το επίπεδο Γιατρών στο ΙΚΑ και η απάντηση είναι περισσότερες προσλήψεις -προσθέτω εγώ : περισσότερων μέτριων/κακών γιατρών λειτουργών στο ΕΣΥ. Σωστή προσέγγιση. Προβλέπω και "μικρότερο" και περισσότερο "ευέλικτο" κράτος έτσι...
  

• Η επόμενη ερώτηση για τα ΑΜΕΑ βρίσκει πάλι μια απάντηση γενικόλογη χωρίς καμία πιθανότητα επιβεβαίωσης της πρακτικής εφαρμογής της. Αυτό βέβαια είναι χαρακτηριστικό όλων των απαντήσεων του ΓΠ αλλά και των περισσοτέρων πολιτικών έτσι και αλλιώς.

• Η απάντηση στην ερώτηση για τη δωρεάν παιδεία είναι από τις πιο σαφείς πάντως οφείλω να το αναγνωρίσω. Θετικό η περισσότερη χρηματοδότηση της υπάρχουσας "δωρεάν" κρατικής παιδείας. Αρνητικό που δεν υπάρχει περίπτωση να δοθεί η ευκαιρία να αναπτυχθεί και εκτός από τα γαμψά και "βρώμικα" νύχια της κρατικοδίαιτης οικονομίας. - Να σημειώσω ότι σε κάθε ευκαιρία που βρίσκει ο ΓΠ σχολιάζει το πόσο κακά πήγαν τα πράγματα επί της προηγούμενης κυβέρνησης. Παλαιοκομματική, άγονη και στείρα πολιτική εκτός πνεύματος σύγχρονης επιχειρηματολογίας και εκτός θέματος των ερωτήσεων μιας και οι αναγνώστες ρωτούν τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ όχι τι "δεν έκανε" η ΝΔ.

• Ασαφής και προσεκτικός στην απάντησή του για διαχωρισμό κράτους Εκκλησίας. Έμμεσα φαίνεται να υποστηρίζει τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων τους αλλά σε αυτή τη φάση δεν είναι σαφές με τι όρους .

• Στην απάντησή του για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις δίνει για μένα ίσως την πιο σχετική και συγκεκριμένη απάντηση στην ερώτηση. Βέβαια δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει "...όσο το δυνατόν περισσότερες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να βρίσκονται στην πρώτη κατηγορία". Καλά σημεία ακούγονται η κωδικοποίηση της νομοθεσίας, φορολογικά κίνητρα για επιχειρήσεις σε "άγονες γραμμές" και εκσυγχρονισμό του πτωχευτικό δικαίου.

• Από την άλλη η απάντησή του στην ερώτηση για το ανοιχτό λογισμικό στο δημόσιο τομέα και σε υπηρεσίες ό,που τίθεται θέμα εθνικής ασφάλειας είναι ..."από την πόλη έρχομαι και στην κορυφή κανέλα" . Η ερμηνεία η δική μου της απάντησης είναι.." τίποτα δε θα αλλάξει αρχικά τουλάχιστον στη συμφωνία με τη Microsoft"

Σε γενικές γραμμές ο κ. ΓΠ απλά επιβεβαιώνει την εικόνα στα μάτια μου ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι έτοιμος να κάνει τίποτα το διαφορετικό αν ήταν αύριο οδηγός της κυβέρνησης. Το μόνο νέο στην προκειμένη διαδικασία είναι ότι γίνεται στο ίντερνετ, πράγμα θετικό βέβαια. Όμως, ο πολιτικός του λόγος είναι πολύ παλιός παρ'όλη την προσπάθεια που κάνει να μας πείσει για το καινοτομικό του περιεχόμενο. Αποφεύγει να δώσει σαφή απάντηση σε καίριες ερωτήσεις που δείχνει ότι δεν είναι απλά έτοιμος. Βέβαια προσωπικά έχω τεράστιες ενστάσεις και για το ήθος το οποίο κουβαλάει η πιθανή κυβέρνησή του , ενστάσεις που εντάθηκαν με το περιστατικό απαξίωσης των θεσμών (περίπτωση υποψηφιότητας κ. Φώφη Γεννηματά) , τις λαϊκίστικες κορώνες που και ο ίδιος αλλά και πολλά στελέχη του μοιράζουν απλόχερα. (πιο πρόσφατο το "πραξικόπημα" της Ολυμπιακής) . Τόσες φορές που τα στελέχη του κόμματος του ΠΑΣΟΚ εγείρουν θέμα πραξικοπήματος, έχουν χάσει πλέον και οι λέξεις το νόημά τους. Επιβεβαιώνουν την "υποψία" μου πάντως ότι έτσι όπως εξασκείται η κυβέρνηση στην Ελλάδα, οι Έλληνες είναι από τους λίγους λαούς που καλούνται να ψηφίσουν τη δικτατορία της αρεσκείας τους κάθε τέσσερα χρόνια. Ε, περίπου..

Και ο ίδιος, αλλά και φυσικά ο τωρινός πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του είναι, πολιτικά, οικτρά παμπάλαιοι. Φυσικά είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για το πόσο χάλια είναι τα πράγματα στην Ελλάδα, όπως το επιβεβαιώνουν οι ίδιοι με τον "μοντέρνο" πολιτικό τους λόγο μέσα από τις προεκλογικές κραυγές τους σε κάθε προεκλογική περίοδο. Δυστυχώς με το επίπεδο σοβαρότητας που δείχνουν τα 2 κόμματα κυρίως μέσα από τις πράξεις τους και έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα μέσα από αυτές τις εκλογές, αίσθηση μου είναι ότι από Δευτέρα ο τόπος θα ξαναμπεί σε μια νέα προεκλογική περίοδο. Το αν θα κρατήσει ένα μήνα ή τέσσερα χρόνια δεν έχει και τόσο σημασία. Σημασία έχει ότι η πρόοδος θα είναι ελάχιστη και πάλι.